ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਕੁਤਸਾ ਲਈ ਰਥ ਦਾ ਪਹੀਆ ਜੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚੁਪ ਚਾਪ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਾਨਵ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਉਪਜਾਇਆ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਕ੍ਰੋਧੀ ਕਿਉਂ ਹੋ ਗਿਆ? ਦੇਖ, ਇੱਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਮਾਂ ਮਾਰੀ ਪਈ ਹੈ। ਇਹ ਵੀਰਤਾ ਭਰਿਆ ਕੰਮ, ਇਹ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਕਰਤਬ, ਇੰਦਰ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਘਟਣ ਵਾਲੀ ਧੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਡਰੀ ਹੋਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੁਚਲੇ ਹੋਏ ਰਥ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਰ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਰਥ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ, ਵਿਪਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਸੀ; ਉਹ ਦੂਰਲੇ ਕੰਢੇ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਵਿਬਾਲਿਆ ਨਦੀ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਚਕਨਾਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਦਾਸਾ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਦਾਸਾ ਵਰਚਿਨ ਨੂੰ ਵੀ, ਪੰਜ ਥਾਵਾਂ 'ਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ। ਅੱਗਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਿਆਗਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਟੁਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਯਦੁ, ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰਯੂ ਦੇ ਪਾਰ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਦੋ ਆਰਯਾਂ ਨੂੰ, ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਅੰਨੇ ਤੇ ਲੰਗੜੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਅੱਠਵੀਂ ਵਾਰੀ ਕੋਈ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਦੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਸੌ ਨਗਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਤੀਹ ਦਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਵਿੱਚ ਸੁਤਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਵਿਰਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਜੋ ਵੀ ਨਵੀਂ ਵਿਰਤਾ ਤੂੰ ਅੱਜ ਕਰੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਕੋਈ ਘਟਣ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਦੂਰੋਂ ਅਰਯਮਨ ਦੇਵਤਾ ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ, ਪੁਸ਼ਣ ਤੇ ਭਗਾ ਵੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਣ, ਅਤੇ ਦਇਆਲੂ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਕਿਹੜੇ ਅਜੋਕੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਵੱਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਤੇਰੇ ਅਸਲ ਸੁਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆ। ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇੰਦਰ, ਚੱਕੇ ਵਾਂਗ ਰਥ ਦੇ ਧੁਰੇ ਉੱਤੇ ਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਪਾਸ ਆ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਦੋਂ ਤੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਇਕਸਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਵਿਚ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਘਵਾਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਵੀ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦਾ ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀੜਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਦੂਰਲੇ ਜਾਂ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ। ਸੌ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੇਰੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਭਾਗ ਸਾਡੇ ਹੋਣ। ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ ਚੁਣ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚਮਕਦੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਲਈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਪਾਸੋਂ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਗੋਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਜ ਵੀ ਉਹ ਪਸ਼ੂ-ਧਨ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਸਾਡਾ ਰਥ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਦਾ ਅਟੱਲ, ਚਮਕਦਾਰ, ਗਾਂ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਰਹੇ। ਸਾਡੀ ਖਿਆਤਿ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਰ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਵਧੀਆ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਪਾਸ ਆ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ। ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਜੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜੂਬਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਚਮਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਸਿਰਫ ਸਾਡੇ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਆ। ਇਹ ਸਭ ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਲੀਲਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਦਇਆ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।