ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਾਸਯੁਆਂ ਨੂੰ ਖੰਡ-ਖੰਡ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਦਾਸਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਅਸਰਹੀਣ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਦੋਵੇਂ ਦਾਨਵੀਰ, ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਬੰਦ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਉਪਜਾਊ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਸੌਮ ਪਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਦੂਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਤੇ ਆहुਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ, ਆहुਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ ਤੇ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀਆਂ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉੱਚਾ ਕਰ, ਸੜਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਅਤੇ ਨਿਰਭੈ ਬਣਾ दे। ਜਦੋਂ ਗਾਇਕ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਅਣਡਿੱਠ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਤੇਰਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕਰੀਏ। ਖੁਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝ ਪਾਈਏ, ਤੇਰੇ ਅਨੰਦਮਈ, ਚਾਹੀਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਗੱਡੀ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਆਏ ਹਨ; ਤੂੰ ਸਭ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਿਨ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ। ਜਿੱਥੇ ਕੁਤਸਾ ਲਈ ਪਹੀਏ ਨੇ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਉਥੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚੁਪ ਚਾਪ ਚੁਰਾ ਲਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਕਟ ਸੀ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ, ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਮਰਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਲਿਆ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨਵੀਰ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ? ਇੱਥੇ, ਦੈਤ ਦੀ ਮਾਂ ਮਾਰੀ ਪਈ ਹੈ। ਇਹ ਵੀਰਤਾ ਭਰਿਆ ਕੰਮ, ਇਹ ਮਰਦਾਨਾ ਕਰਤਬ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ-ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਧੀ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਆਦਰਯੋਗ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਡਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਚਲੀ ਗੱਡੀ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਈ, ਜਦ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਉੱਤੇ ਜੋੜਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਗੱਡੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ, ਵਿਪਾਸ਼ ਦੇ ਪਾਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਚਲੀ ਪਈ ਹੈ; ਉਹ ਦੂਰਲੇ ਕੰਢੇ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਨਦੀ ਵਿਬਾਲਯਾ ਨੂੰ ਫਾੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਦੇ ਕਿਲੇ ਉੱਤੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਸੰਬਰਾ ਨਾਮਕ ਦਾਸਾ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਵਰਚਿਨ ਦਾਸਾ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸੈਂਕੜੇ, ਪੰਜ ਸਮੂਹਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਗਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤਿਆਗਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਦੂ, ਜੋ ਅਸੁਧੇ ਸਨ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੱਤਾ। ਆਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਰਯੂ ਦੇ ਪਾਰ, ਉੱਚੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਦੋ ਆਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹਾਵ ਵਿੱਚ, ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਤੂੰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੋ ਅੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਲੰਗੜੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਅੱਠਵੇਂ ਲਈ ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਿਵੋਦਾਸਾ, ਭਗਤ, ਲਈ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਸੌ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਦਾਸਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਤੀਹ, ਡਰ ਵਿਚ ਸੁਤਿਆ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਜਾਦੂ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਅੱਜ, ਜੋ ਵੀਰਤਾ ਭਰਿਆ ਕੰਮ ਤੂੰ ਕਰੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਘਟਾਏ ਨਾ। ਆਰਯਮਨ, ਪੂਸ਼ਨ, ਭਗਾ, ਅਤੇ ਦਯਾਲੂ ਦੇਵਤਾ, ਦੂਰੋਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੈਨ। ਕਿਹੜੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਸਾਡਾ ਸਦਾ ਵਧਦਾ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਦੂਤ ਬਣ ਗਿਆ? ਕਿਹੜੀ ਮਹਾ-ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਇਆ? ਤੇਰੇ ਅਸਲ ਆਨੰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇੰਦਰ, ਕਿਹੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮ ਪਾਨ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਤੂੰ ਪੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਸਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੋ। ਇੰਦਰ, ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਤੂੰ ਮਨਸ਼ਾ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਂਗ, ਚਲਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਦ ਤੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਇੰਦਰ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਇਕ-ਜੁਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੈਨੂੰ, ਮਘਵਾਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਗਾਇਨ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸੋਮ ਪੀੜਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਦੂਰਲੇ, ਜਾਂ ਛਲ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਕਥਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਰਜ ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਨੰਦ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਪਜਾਵਨਤਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।