ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਗੀਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਗਾਏ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਵਹਿੰਦੇ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਹਿ ਨਿਕਲੀਆਂ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਤਰੋ-ਤਾਜ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਗਾਂ ਦੀ ਕਿਰਣ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਸ਼ੂਰੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਬਣਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ, ਹਤਿਆਰੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਇੰਦਰ; ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਨ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਸਭ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਦਾਤਾਂ ਤੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਆਉਣ; ਮਘਵਨ, ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖ। ਹੁਣ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋੜਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਕਰਤਾਰ ਲਈ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਭਰ ਦੇ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹਰੀਵਾ, ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਰਥ-ਸਵਾਰ ਹੋਈਏ। ਇੰਦਰ ਕਿਵੇਂ ਵਧਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਪੁਜਾਰੀ, ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ? ਪੀ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਧਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਕੌਣ ਹੈ ਉਹ ਸ਼ੂਰੀ, ਜਿਸਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੰਗਤ ਪਾਈ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਦੇ ਉਪਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਿਆ? ਕੌਣ ਉਸਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ, ਕੌਣ ਮਹਾਨ ਹੋਇਆ, ਉਸਦੀ ਸਤਿਕਾਰੀ ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗਤਾ? ਇੰਦਰ ਕਿਵੇਂ ਸੱਦੇ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ? ਨਵੇਂ ਗੀਤ ਨੂੰ ਸੁਣਦਿਆਂ, ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ? ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਿਵੇਂ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ ਦੀ? ਕਿਵੇਂ ਕੋਈ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਪਣਾ ਧਨ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦਾ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ? ਪ੍ਰਭੂ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਆਦਰ ਲੈ ਕੇ, ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ। ਸਵੇਰੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਮਾਨਵ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ? ਉਸ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਦਿਖਾਈ? ਮਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕੀ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਭਰਾਤਾ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਸਚਮੁਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਾਂ? ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਲ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉਜਲੀਆਂ, ਗਾਂ ਦੀ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ। ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ ਤੇਜ਼ ਕੀਤੇ; ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸਖਤ ਨਹੀਂ; ਅਣਜਾਣਿਆਂ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਸੱਚਾਈ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਧਿਆਨਵਾਨ ਹਨ; ਸੱਚ ਦੀ ਸੋਚ ਗਲਤੀਆਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ। ਸੱਚ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨੇ ਬੇਸੁਣਿਆਂ ਨੂੰ ਛੇਦਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਜਾਗੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਸੱਚ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੀਂਹ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀਆਂ। ਸੱਚ ਨਾਲ, ਲੰਬੀਆਂ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਸੱਚ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਜਾਂਦਾ, ਉਹੀ ਸੱਚ ਜਿੱਤਦਾ; ਸੱਚ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਗਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਸpardਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦੀ। ਸੱਚ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਚੌੜੀ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਹੈ; ਸੱਚ ਲਈ, ਗਾਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ, ਇੰਦਰ, ਸਤਿਕਾਰਤ, ਤੂੰ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਬੇ-ਰੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਬਣਾਇਆ; ਚਿੰਤਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਥ-ਸਵਾਰ ਹੋਈਏ। ਕਿਹੜੀ ਸਤਿਕਾਰ ਇੰਦਰ, ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਲਿਆਈ? ਸ਼ੂਰੀ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ; ਉਹ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਵਧਾਰਨ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਸਤਵਿਕ ਦਾਨੀ ਹੈ। ਉਹ, ਦਾਨੀ, ਮਾਨਵ ਦੀ ਮਦਦ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ; ਉਪਾਸਕ ਦੇ ਗੀਤ ਲਈ, ਰਾਹ ਚੌੜਾ ਕਰਦਾ। ਸਭ ਲੋਕ, ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੀ ਸਰੀਰਕ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਲਈ। ਜਦ ਦੋ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ। ਲੋਕ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਵਧੇਰੇ abundance ਲਈ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ; ਜਦ ਕਲਾਨਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਮਹਾਨ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ। ਤਦ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੁੰਦੀ; ਤਦ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੀ, ਯਜਨ ਦਾ ਕੇਕ ਫੈਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਤਦ ਸੋਮਾ ਨਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਭਰ ਦਿੰਦੇ; ਤਦ ਬਲਦ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਉਸ ਲਈ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਚੋੜਦਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ। ਮਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਮਿਲਦੇ; ਉਹ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਜੋ ਅੱਜ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਚੋੜਦਾ, ਭੇਟ ਪਕਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਅਨਾਜ ਭੁੰਨਦਾ—ਉਸ ਵੱਲ, ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਚੌੜੇ ਰਾਹ ਜਾਂਦੇ; ਇੰਦਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ। ਜਦ ਮਹਾਨ ਨੇ ਸਮਾਰਿਆ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਆਰੀਆ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਪ੍ਰਤੀਸpardਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਪਤਨੀ ਵੱਲ, ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਨਚੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਆ। ਛੋਟਾ ਵਧੇਰੇ ਧਨ ਨਾਲ ਘੁੰਮਿਆ, ਬਿਨਾਂ ਖਰੀਦੇ, ਮੈਂ ਉਹਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦਿਆ। ਭਾਵੇਂ ਛੋਟਾ, ਉਹ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਗਰੀਬ, ਕੁਸ਼ਲ, ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲਦੇ। ਕੌਣ ਮੇਰਾ ਇੰਦਰ ਦਸ ਗਾਂ ਨਾਲ ਖਰੀਦੇਗਾ, ਜਦ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ? ਫਿਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਦੇਵੇ। ਹੁਣ, ਇੰਦਰ, ਸਤਿਕਾਰਤ, ਤੂੰ ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਧਨ rivers ਵਾਂਗ ਭਰ ਦੇ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਬੇ-ਰੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਬਣਾਇਆ; ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਥ-ਸਵਾਰ ਰਹੀਏ। ਕੌਣ ਅੱਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ? ਕੌਣ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲੱਭਦਾ, ਕੌਣ ਜਲਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਤੇ ਸੋਮਾ ਨਚੋੜ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ? ਕੌਣ ਸੋਮਾ ਲਈ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੇਗਾ, ਕੌਣ ਸਾਵਧਾਨ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਬਣੇਗਾ, ਕੌਣ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲੱਭਦਾ, ਕੌਣ ਮਾਹਰ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਕੌਣ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਮੰਗਦਾ? ਕੌਣ ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਚੁਣਦਾ, ਕੌਣ ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਚਾਨਣ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਭਦਾ? ਜਿਸ ਲਈ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਇਕ-ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਪੀਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਉਸ ਲਈ ਅਗਨੀ, ਭਾਰਤਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਵੇਖੇ; ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ, 'ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਚੋੜੀਏ,' ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲਈ। ਬਹੁਤ ਉਹਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਘੱਟ; ਉਸ ਲਈ, ਚੌੜੀ ਆਦਿਤੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੀ। ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਿਆਰਾ, ਸਾਵਧਾਨ ਪਿਆਰਾ, ਚੰਗੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਪਿਆਰਾ, ਸੋਮਾ ਨਚੋੜਣ ਵਾਲਾ ਪਿਆਰਾ। ਚੰਗੀ ਰਾਹਦਾਰੀ, ਤੇਜ਼, ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਨ, ਛੇਤੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਹਿੱਸਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ। ਗਲਤ ਰਾਹਦਾਰੀ ਲਈ, ਨਾ ਸਾਥੀ, ਨਾ ਮਿੱਤਰ, ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ; ਗਲਤ ਰਾਹਦਾਰੀ, ਬਿਨਾਂ ਆਵਾਜ਼, ਲੈ ਜਾਈ ਜਾਂਦੀ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਪਣੀ ਜਾਂ ਸੋਮਾ ਨਾ ਨਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਧਨਵਾਨ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਉਸਦੀ ਗਿਆਨਤਾ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਨੰਗੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ; ਚੰਗੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਲਈ, ਉਹੀ ਹਿੱਸਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਿੱਛੇ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ invoke ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ; ਮਦਦ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ, ਵਸਦੇ, ਤੇ ਲੜਦੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ; ਜਿੱਤ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ invoke ਕਰਦੇ। ਮੈਂ ਮਨੂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੂਰਿਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਕਕਸ਼ੀਵਤ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ। ਮੈਂ ਕੁਤਸਾ, ਅਰਜੁਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਇਆ; ਮੈਂ ਕਵੀ, ਉਸ਼ਨਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੋ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਆਰੀਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਮੈਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਮਾਨਵ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ, ਵਹਿਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ ਲਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰੀ। ਮੈਂ ਅਹੰਕਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ਨਾਲ; ਮੈਂ ਸੌਵੀਂ ਕਿਲ੍ਹਾ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਲਈ। ਸ਼ੂਰੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਬਾਜ, ਬਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼, ਉਡਿਆ। ਜਦ ਚੀਤਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਭੇਟ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਸੰਦ, ਮਨੂ ਲਈ ਲਿਆਈ। ਜੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਭੇਟ ਚੌੜੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਵਿਚਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਗਿਆ, ਸੋਮਾ; ਇੱਥੇ ਬਾਜ ਨੇ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਪਾਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਚਾਨਣ, ਅਕਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।