ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਹੱਥ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ, ਵਾਹ-ਵਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ? ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਹੈ?" ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਸ਼ਾਸਕ ਹੈ, ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲੋਕ ਉਸ ਤੋਂ ਅਰਥ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। "ਹਰਿਵਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰਥ-ਸਵਾਰੀ ਬਣਨ ਦਿਵੇਂ।" ਜੋ ਕੁਝ ਇੰਦ੍ਰ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਘਵਾਨ, ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਠਾ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਭਜਨ, ਸਤਕਾਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਚੌਕੋਣੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਦੀ ਉੱਲ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਉਤਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਜੋੜ ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਬਣਾਏ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਵ੍ਯ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਅਤੇ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਚੌੜੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ, ਉੱਚਾ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਗੂੰਜੇ। ਮਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਕਾਰਜ ਸਭ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ; ਤੂੰ ਸੱਪ ਨੂੰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਈ। ਤੇਰੇ ਸੱਚੇ, ਵੱਡੇ ਕਾਰਜ ਹਨ; ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਧ ਕੇ ਬਲਦ ਦੇ ਥਨੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਨਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹੀਆਂ। ਹਰਿਵਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਭੈਣਾਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹਾਂ ਖੋਲੀਆਂ, ਉਹ ਲੰਬੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਵਹੀਆਂ। ਸੋਮਾ, ਨਦੀ ਵਾਂਗ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਗਾਂ ਦੀ ਕਿਰਣ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। "ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਬਣਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ; ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਵਧੀਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ।" "ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਇੰਦ੍ਰ; ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਦਿੰ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਆਉਣ; ਮਘਵਾਨ, ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ।" "ਹੁਣ, ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਹੋਇਆ, ਹੁਣ, ਤੂੰ ਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹਰਿਵਾ, ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਰਚਿਆ; ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਰਥ-ਸਵਾਰੀ ਬਣਨ ਦਿਵੇਂ।" "ਇਹ ਵੱਡਾ ਕਿਵੇਂ ਵਧਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ? ਪੀ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਡਾ, ਸ਼ੁੱਧ, ਧਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।" "ਕਿਹੜਾ ਵਿਰਤਾ ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ 'ਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਿਆ? ਕਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕਰਤਬ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ, ਕੌਣ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਬਣਿਆ?" "ਇੰਦ੍ਰ ਕਿਵੇਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਕਿਵੇਂ, ਸੁਣਦਿਆਂ, ਉਹ ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੀਆਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਕਿੰਨੀ ਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ, ਦਾਨੀ, ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ?" "ਕਰਮ ਕਰਦਿਆਂ, ਕਿਵੇਂ ਧਨ ਨਹੀਂ ਖੋਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਕੇ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਦਿਆਂ? ਦੇਵਤਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣੇ, ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਧਾਰਕ; ਸਤਕਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਭੇਟ 'ਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।" "ਸਵੇਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਮਰਤਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪਾਈ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦਿਖਾਈ, ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।" "ਕਿਹੜੀ ਉਹ ਮਿੱਤਰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਹੈ? ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਾਂਗੇ? ਵਡਿਆਈ ਲਈ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸੋਹਣਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਗਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ ਤੇਜ਼ ਕੀਤੇ; ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਵੀ, ਕਰਜ਼ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਸਖਤ ਨਹੀਂ; ਦੂਰ, ਅਣਜਾਣਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਸੱਚਾਈ ਲਈ, ਕਈ ਜਾਗਦੇ ਹਨ; ਸੱਚ ਦੀ ਸੋਚ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੱਚ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨੇ ਬੇਹਰੇ ਨੂੰ ਚੁਭੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਜਾਗੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਆਉਣ ਵਾਲੇ।" "ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੀਂਹਾਂ ਕਈ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ। ਸੱਚ ਨਾਲ, ਲੰਬੀਆਂ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਹੀਆਂ; ਸੱਚ ਨਾਲ, ਗਾਂਵਾਂ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈਆਂ।" "ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਜਾਂਦਾ, ਉਹੀ ਸੱਚ ਜਿੱਤਦਾ; ਸੱਚ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ 'ਚ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ। ਸੱਚ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਚੌੜੀ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਹੈ; ਸੱਚ ਲਈ, ਉੱਚੇ ਅਸਥਾਨ 'ਚ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਹੁਣ, ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਹੋਇਆ, ਹੁਣ, ਤੂੰ ਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਘੋੜੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਰਚਿਆ; ਸੋਚ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਰਥ-ਸਵਾਰੀ ਬਣਨ ਦਿਵੇਂ।" "ਕਿਹੜੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਇੰਦ੍ਰ ਵੱਲ ਮੁੜੀ, ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦੀ, ਦਾਤ ਨਾਲ? ਵਿਰਤਾ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰ 'ਚ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਦਾਨੀ। ਉਹ, ਦਾਨੀ, ਮਰਤਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਂਦਾ; ਪੂਜਕ ਦੇ ਗੀਤ ਲਈ ਚੌੜਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਮਨੁੱਖ ਸਭਾ 'ਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ। ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਦੇ, ਦੋ ਪਾਸੇ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ।" "ਲੋਕ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਚੁਸਤ, ਵਧੀਕ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲੇ 'ਚ। ਜਦ ਕਲਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਦੀਆਂ, ਵੱਡੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭਾ 'ਚ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ।" "ਤਦ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ; ਤਦ, ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੀ, ਯਜਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਤਦ ਸੋਮਾ ਨਿਕਲਦਾ, ਤਦ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਪੁਰਾਣਾ ਕੱਢਦੇ; ਤਦ ਉਹ ਬਲਦ ਦੀ ਯਜਨਾ 'ਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਦੇ।" "ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਭੇਟ ਕਰਦਾ। ਇਕੱਠੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਆਉਂਦੇ; ਉਹ ਲੜਾਈਆਂ 'ਚ ਸਾਥੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਵੀ ਅੱਜ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਂਦਾ, ਭੇਟ ਪਕਾਉਂਦਾ, ਜਾਂ ਅਨਾਜ ਭੁੰਨਦਾ—ਉਸ ਵੱਲ, ਸੋਚ, ਚੌੜੇ ਰਸਤੇ, ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਵਿੱਚ, ਇੰਦ੍ਰ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਾ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।" "ਜਦ ਵੱਡਾ ਨੇ ਸਮਰਿਆ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਜਦ ਲੰਬਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਆਰੀਆ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਾ ਤਾਕਤ ਪਤਨੀ ਵੱਲ, ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੇਜ਼ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਲਿਆ ਗਿਆ।" "ਛੋਟਾ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਘੁੰਮਿਆ, ਨਾ-ਖਰੀਦਿਆ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਆਉਣ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਛੋਟਾ, ਉਹ ਜ਼ਿਆਦਾ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ; ਗਰੀਬ, ਨਿਪੁੰਨ, ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬਾਤ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਕੱਢਦੇ ਹਨ।" "ਕੌਣ ਮੇਰਾ ਇੰਦ੍ਰ ਦਸ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਖਰੀਦੇਗਾ, ਜਦ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ? ਫਿਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਦੇਵੇ।" "ਹੁਣ, ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਹੋਇਆ, ਹੁਣ, ਤੂੰ ਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਪੂਜਕ ਲਈ ਧਨ ਵਹਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਘੋੜੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਰਚਿਆ; ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਰਥ-ਸਵਾਰੀ ਬਣਨ ਦਿਵੇਂ।" "ਕੌਣ ਅੱਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ 'ਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ? ਕੌਣ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲੱਭਦਾ, ਕੌਣ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ 'ਤੇ, ਦਬਿਆ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ?" "ਕੌਣ ਸੋਮਾ ਲਈ ਬੋਲ ਕੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਕੌਣ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਬਣੇਗਾ, ਕੌਣ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲੱਭਦਾ, ਕੌਣ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਾਈਚਾਰਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਕੌਣ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਮੰਗਦਾ?" "ਕੌਣ ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਚੁਣਦਾ, ਕੌਣ ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿਚ ਲੱਭਦਾ? ਜਿਸ ਲਈ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇੰਦ੍ਰ, ਅੱਗਨੀ, ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਇਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੀਆਂ ਇਹ ਅਗਲੇ-ਅਗਲੇ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਨਤਾ, ਮਿੱਤਰਤਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਯਜਨਾ-ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਵਰਨਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਕ, ਗਿਆਨ, ਸੱਚ, ਅਤੇ ਸਾਂਝ ਦੀ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਪੋਸ਼ਣ, ਅਤੇ ਰਥ-ਸਵਾਰੀ ਦੀ ਦਾਤ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।