ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਮਹਾਨ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਗਤ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ! ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਤਾਕਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵੱਡੇ ਕਰਤਬ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿੰਨਾ ਦਇਆਲੂ ਹੈਂ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।" ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆ ਦਾਤ ਦੇਹ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਉਪਾਸਕਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵੰਡ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਨਵੀਂ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ-ਯੋਗ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਂਦੇ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਭਗਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੁਣ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਿਕਾ ਦੇਹ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਿਆ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਾਲਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ 'ਚ ਜਿੱਤਦੇ ਰਹੀਏ।" ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਵੇ, "ਹੇ ਮਹਾਂਵੀਰ! ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਹਿਫਲ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਬੈਠ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧੇ, ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਰਹੇ।" ਉਹਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: "ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਦਾਤਾ ਹੈਂ। ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।" ਉਹਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, "ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿੱਥੋਂ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਆ ਜਾ, ਹੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ।" "ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਦੌਲਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਤੂੰ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੀਏ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧਨਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਦਲੇਰਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।" ਇੰਦਰ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਵਿਨਮ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਬਚਨ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਾਤਾਰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਹਿਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹੋਤਰ ਬਣ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਹੋਤਰ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਪ੍ਰਗਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਘਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਭਾਰਵਰ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਤੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਉਜਿਗਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤਾਂ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਜ਼ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਪਾਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗਾਂ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਕਾਰਦਾ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਕੀ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ?" ਇੰਦਰ, ਸੱਚਾ ਤੇ ਸਰਵੌਚ, ਪੂਰੂ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ। "ਹੇ ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧਨ ਦੇਹ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦਿਵਯ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣੀਏ।" "ਹੁਣ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਿਕਾ ਦੇਹ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਥ ਸਵਾਰ ਰਹੀਏ।" "ਇੰਦਰ ਜੋ ਕੁਝ ਚੁਣਦਾ ਜਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਘਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਉਹ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ, ਉਹ ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਤੋਂ ਰੋਈ ਉਤਾਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਜੋੜ ਉਹ ਨੇ ਮਿਤਰਤਾ ਲਈ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਜਦ ਇੰਦਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵਜਰ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ, ਉੱਚਾ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ—ਸਭ ਕੁਝ ਗੂੰਜ ਉਠਦਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬ ਸਭ ਮਹਿਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿਖਾਈ।" ਇਹ ਤੇਰੇ ਸੱਚੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬ ਹਨ; ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂ ਬਲਦ ਦੇ ਥਣ ਤੋਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਦਰਿਆ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਦਿਵਯ ਭੈਣਾਂ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਧਾਰੇ ਵਾਂਗ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।" ਸੋਮ-ਰਸ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਚਮਕਦੀ ਗਾਂ ਦੀ ਕਿਰਣ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਕੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। "ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਕਰਤਬ ਵਾਲੇ ਬਣਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ ਰਹੀਏ। ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋੜ, ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਦੇਹ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਤੇ ਧਨ ਆਉਣ। ਹੇ ਮਘਵਾਨ, ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ।" "ਹੁਣ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਿਕਾ ਦੇਹ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਥ ਸਵਾਰ ਰਹੀਏ।" "ਇੰਦਰ ਕਿਵੇਂ ਵਧਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਯਜਕ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਆਇਆ? ਪੀ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਕਰ ਕੇ, ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਧਨ ਲਈ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।" "ਕਿਹੜਾ ਵੀਰ ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ? ਕੌਣ ਉਸ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਉਸ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ?" "ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਨਵੀਂ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?" "ਕਿਵੇਂ ਉੱਦਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਧਨ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦਾ, ਧਨ ਦੀ ਲੋੜ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਪਰਮੇਸ਼ਰ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਭੇਟ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।" "ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਨਵ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ? ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿਖਾਈ, ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਲੱਭਣ ਆਏ?" "ਉਹ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਿਹੜੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਕਦੋਂ ਤੇਰੀ ਭਰਾਤਾ ਨੂੰ ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਉਚਾਰ ਸਕਾਂਗੇ? ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ।" "ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਤਿੱਖੇ ਕੀਤੇ। ਉੱਥੇ, ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਵੀ ਕਠੋਰ ਨਹੀਂ। ਦੂਰ-ਦੇਸ਼ੀ, ਅਣਜਾਣ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਸੱਚ ਦੀ ਸੋਚ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੱਚ ਦਾ ਉਚਾਰ ਬੇਸੁਣਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਗਿਆ, ਉਹਦੇ ਕੰਨ ਖੁਲ ਗਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ।" "ਸੱਚਾਈ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀਆਂ। ਸੱਚ ਨਾਲ ਲੰਮੇ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਦਰਿਆ ਵਗਦੇ ਹਨ; ਸੱਚ ਨਾਲ ਗਾਂ ਵੀ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਜਾਂਦਾ, ਉਹੀ ਸੱਚ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ। ਸੱਚ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੀ ਗਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ। ਸੱਚ ਲਈ ਧਰਤੀ ਵਿਸਥਾਰ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀ ਹੈ; ਸੱਚ ਲਈ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਗਾਂ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਹੁਣ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਿਕਾ ਦੇਹ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਸੋਚ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਥ ਸਵਾਰ ਰਹੀਏ।" "ਕਿਹੜੀ ਸਤੁਤੀ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਮੁੜੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਦਾਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਵੀਰ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹਟਾਉਂਦਾ।" "ਉਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਵਿੱਚ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਸਾ-ਯੋਗ ਤੇ ਸੱਚਾ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਉਹ ਦਾਤਾਰ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਪਾਸਕ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਲਈ ਚੌੜਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਸਨੂੰ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ। ਜਦ ਦੋ ਪਾਸੇ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।" "ਲੋਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉੱਦਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਕਤਵਰ, ਵਾਧੂ ਲਈ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਵੰਸ਼ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਲੋਕ, ਫਿਰ ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸਦੇ ਕਰਤਬ, ਦਾਤਾ ਸੁਭਾਵ, ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਗਤ, ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਧਨ, ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।