ਪੁਰਾਣੇ ਜੁਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਲੀਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੂਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋ ਪਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਚਾਹੇ ਇੰਦਰ ਦੂਰ ਤੋਂ ਆਵੇ ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਤੋਂ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ, ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਾਜਨਾ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਸਾਡੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ ਸਿਰਮੌਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਪਰਾਪਤ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰਭੀ ਰਸ ਪੀ ਕੇ ਆਨੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਨਵੇਂ ਗੀਤ ਤੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਪੱਕਾ ਫਲਦਾਰ ਦਰੱਖਤ ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਾਕ ਛੁਡਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਜਿਵੇਂ ਕੁੜੀ ਉੱਤੇ ਮਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭੀ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਸਦਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾ ਵਜਰ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਫੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਘੜਾ ਕੱਢ ਲੈਣ। ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਰਾਹ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ ਕੇ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਵਾਟ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਕਿਹੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦਾਤਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭਗਤ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤੂਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਲਈ ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਰਚਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹਰ ਸਮੇਂ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ। ਇੰਦਰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਵੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ, ਉਸ ਦੀ ਰਾਜ ਕਰਤੂਤੀ ਅਟੱਲ ਰਹੇ। ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਏ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੇ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੈ। ਉਹ ਧਨਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਪਰਾਪਤ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਾਜਨਾ ਲਈ ਬੋਲ ਰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੋਤ੍ਰ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਾਜਨਾ ਲਈ ਅੱਗ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭਾਰਵਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯਾਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਗਤੀ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਾਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗਾਂ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਕੱਢੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੱਥ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਦਾਤਾਂ ਵੰਡਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਾਦ ਰੱਖੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਦਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੱਚ ਤੇ ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਵੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵੀਂ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਭਜਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਥ-ਸਵਾਰੀ ਕਰੀਏ। ਜੋ ਕੁਝ ਇੰਦਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਘਵਾਨ, ਪੱਥਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸਾਡਾ ਭਜਨ, ਸਤੂਤੀ ਅਤੇ ਸੋਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਦੀ ਉਨ ਲਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਜੋੜ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ, ਉੱਚਾ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਸਭ ਗੂੰਜ ਉਠਦੇ ਹਨ। ਮਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨਯੋਗ ਹਨ। ਉਹ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸਦੇ ਸੱਚੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਹਨ; ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂ ਬਲਦ ਦੇ ਥਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਦਰਿਆ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਭੈਣਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤੂਤੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਲੰਮੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮ-ਰਸ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਗਾਂ ਦੀ ਕਿਰਨ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ, ਸਭ ਤੋਂ ਬਹਾਦਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਏ। ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋੜੇ, ਤੇ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ। ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਦੇ, ਸਾਰੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ, ਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਰੱਖ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਭਜਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਥ-ਸਵਾਰੀ ਕਰੀਏ। ਇੰਦਰ ਕਿਵੇਂ ਵਧਿਆ? ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਯਾਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਧਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਕੌਣ ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ? ਕੌਣ ਉਸਦੇ ਅਚੰਭੇਕਾਰੀ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਿਆ, ਕੌਣ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕਿਆ? ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਿਵੇਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ? ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੀਆਂ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਭਗਤ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ? ਜੋ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਵੇਂ ਵਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਕਿਵੇਂ ਯਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਧਨ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦਾ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਰੱਬ, ਜੋ ਸੱਚ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਯਾਜਨਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲਵੇ। ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਰੱਬ ਨੇ ਮਾਨਵ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆਨੰਦ ਲਿਆ? ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖਾਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੀ ਗਈ ਇੱਛਾ ਲੱਭੀ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੂਤੀ ਸਦੀਵੀ ਵਗਦੀ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।