ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਬਲਦਾਇਕੀ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਬੜੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਕ੍ਰਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਵੰਡ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਪਥਰ ਵੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ਼ਿਜ਼ਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵਜਰ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ, ਧਰਤੀ ਜਾਗ ਪਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾ ਪੱਥਰ ਤੋੜਿਆ, ਤਾਂ ਸਰਮਾ ਉਸ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਹ ਸਾਡਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਧੀਆ ਧਨ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ enclosure ਤੋੜਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਮਘਵਨ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਚੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਸਾਫ਼ ਚਮਕਦਾਰ ਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ। ਅਸਲੀ ਅਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਦਾਸਯੂ ਸਾਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰਨ। ਦਾਸਯੂਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਥਾਂ ਆ, ਕੁਤਸਾ ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣੇ। ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ, ਤੇ ਬੁਧਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਤੇਰੀ ਸਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝੇ। ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਥ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਦੋ ਬਏ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਕੇ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ, ਤੇ ਜਦ ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਕੁਤਸਾ ਲਈ ਤੂੰ ਸੁਸ਼ਣਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁੱਕਾ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਤੂੰ ਦਾਸਯੂਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਦੂਰ ਵੱਡਾ ਚੱਕਰ ਵਿਖਾਇਆ। ਤੂੰ ਪਿਪਰੂ, ਜੋ ਡੱਕਦਾ ਜਾਨਵਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਰਿਜ਼ੀਸ਼ਵਨ ਅਤੇ ਵੈਦਾਥਿਨਾ ਲਈ ਮਾਰਿਆ। ਹਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜਾਹ ਕਾਲੀ ਢੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਧਾਪਾ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨਯੋਗ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਹਾਥੀ, ਜਾਂ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇੰਦ੍ਰਾ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਮ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵਿਰੋਧੀ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇਨਾਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਚੰਭੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਤੇਜ਼ ਵਜਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੀ ਭਿਆਨਕ ਰੋਸ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਤਦ, ਰਖਿਆਕਰਤਾ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਭਜਨਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਭੇੜੀਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਿਆਪਕ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਭਗਤ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਹਰੇਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ। ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਨਿੱਘਾ ਲੋਕ ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਦੇਣ, ਅਸੀਂ ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਕਈ ਪਤਝੜਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ। ਇਸ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਬਲਦ, ਮਹਾਬਲੀ ਲਈ ਇਹ ਭਜਨ ਹੈ, ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਰਥ ਲਈ। ਹੁਣ ਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾ ਛੱਡੋ, ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਹੁਣ, ਸਲਾਹੀਏ ਤੇ ਵਡਿਆਈਏ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਭਗਤ ਲਈ ਤੂੰ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪੋਸ਼ਣ ਵਰਸਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਬਏਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਥੀ ਰਹੀਏ। ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਚ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਨਦੀਆਂ ਛੁਡਾਈਆਂ, ਤੇ ਕੰਡਲੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਜਨਮ ਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਕੰਬ ਗਏ। ਪਹਾੜ ਹਿਲ ਗਏ, ਸੁੰਦਰ ਟੀਲਾਂ ਕੰਬ ਗਈਆਂ, ਘਾਟੀਆਂ ਚੀਰ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਗ ਪਈਆਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਨੂ ਵੰਡਿਆ, ਵਜਰ ਚਲਾਇਆ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੂੰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਅਸਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਜਣਕ ਮੰਨਿਆ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੁਨਰਵਾਨ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਵੱਡਾ ਵਜਰ, ਤੇ ਅਡੋਲ ਆਧਾਰ ਰਚਿਆ। ਉਹ ਆਪ ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰਾ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਸੋਮੇ ਉਸ ਦੇ ਹੋ ਗਏ, ਵੱਡੇ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਪਾਨੀ। ਤੂੰ ਦਾਤਿਆਂ ਲਈ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ। ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੰਡੇ, ਹੇ ਦਾਤਾ। ਤੂੰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਪਈ ਕੰਡਲੀ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ। ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਮਹਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚੰਗੇ ਵਜਰ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਉਚਕਿਆ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਮਾਰਿਆ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ, ਦਾਤਾ, ਮਘਵਨ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਮਘਵਨ, ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੇ ਰਹੀਏ। ਇਹ ਜਿੱਤਣ ਤੇ ਮਾਰਨ ਦੋਹਾਂ ਸਮੇਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਜੰਗ ਨਾਲ ਪਸ਼ੂ ਛੁਡਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਇੰਦ੍ਰਾ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਸੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਕੰਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੇ ਪਸ਼ੂ, ਸੋਨਾ, ਘੋੜੇ ਇਕੱਠੇ ਜਿੱਤੇ—ਮਘਵਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ, ਧਨ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਖਜ਼ਾਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਕਿੰਨਾ ਵੱਧ ਗਿਆ? ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਜਣਨਹਾਰ ਤੋਂ ਕਿੰਨਾ ਵੱਧ ਗਿਆ? ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਭਾਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਾ ਉੱਡਦੀ ਹੈ। ਮਘਵਨ, ਤੂੰ ਨਾਸਵੰਤ ਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਧੂੜ ਉਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਵਜਰ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕਮਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ। ਇਸਨੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਚਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਲੀਅਤ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਚਮੜੀ ਨੁੰ ਖਾ ਗਿਆ। ਅਸੀਕਨੀ ਵਿੱਚ, ਭਗਤ ਹੋਤ੍ਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਗਿਆਨੀਆਂ, ਪਸ਼ੂ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਕੋਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਘੋੜੇ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਬਲ ਲਈ ਬਲਦ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ, ਜਣਨਹਾਰ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਖਜ਼ਾਨਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ, ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਮਦਦਗਾਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ। ਮਿੱਤਰ, ਪਿਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਿਤਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਈਏ ਜੋ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ, ਸਾਡਾ ਸਹਾਇਕ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਜਦ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਿਫਤ ਕਰੀਏ, ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਇਹਨਾਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧੇਰ ਹੋ ਜਾ। ਇੰਦ੍ਰਾ, ਦਾਤਾ, ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਜਦ ਉਹ ਅਕੇਲਾ ਬਹੁਤ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਅਜੇਤੂ। ਉਸ ਦਾ ਗਾਇਕ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਨਾ ਦੇਵਤਾ, ਨਾ ਮਨੁੱਖ ਰੁਕ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਦਾਤਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ-ਦਰਸ਼ੀ, ਸਾਡੀ ਸਹੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਕ, ਕਦੇ ਨਾ ਭੁੱਲਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਾਣ, ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ, ਗਾਇਕ ਲਈ ਰੱਖ। ਹੁਣ, ਵਡਿਆਈਏ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਹੁਣ, ਗਾਵਾਂ, ਤੂੰ ਭਗਤ ਲਈ ਧਨ ਵਰਸਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹਰੀਵਾਹ, ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਥੀ ਰਹੀਏ। ਇਹ ਰਾਹ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਚੱਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜਨਮੇ। ਇਥੋਂ ਹੀ, ਮਹਾਨ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਕੋਈ ਮਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕਾਵੇ ਨਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਉਹ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਪਾਸੇ ਪਾਸੇ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਵਿਚੋਂ ਨਹੀਂ। ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂਗਾ।