ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਣਦੇ, ਉਸਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਚਮੜੇ 'ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਪਿਆਉਂਦੇ। ਪਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚੇ ਸੋਮਾ-ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੇਸਹਾਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਮਿਲੇ, ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਧਨ ਵਿੱਚ।" ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕਿ ਸਹੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੁਸ਼ਮਨ ਨੂੰ ਸੁੱਤ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਣਜਾਣ ਰਹਿਣ।" ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, "ਆਓ ਸਾਡੇ ਕੋਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਅਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿਓ।" ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੋਮਾ ਦੀ ਪਿਆਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ।" ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਘਰ ਦੀ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ। "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੋ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਨਾਮਾਂ ਅਤੇ ਧਨ ਲਿਆਓ।" ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਅਗਨੀ, ਜੋ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਅੰਗਿਰਾਸ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ।" ਉਹ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਸਦਾ ਜਾਗਰੂਕ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ। "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਡੀ ਸੋਚ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਲਿਆਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਸਦਾ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਰਾਧਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਮਨ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੰਦਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।