ਅਗਨੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਪੀਸੀ ਹੋਈ ਹਵਨ ਸਮਗਰੀ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਅਗਨੀ ਉਸੇ ਦਿਨ ਭੋਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭਗਤ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਚੜ੍ਹਾਈ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਮਹਾਨ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਜਦ ਅਗਨੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਸਵੇਰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ, ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ, ਤੇ ਹਰ ਮਾਨਵ ਨੂੰ ਜੋ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸੋਚ ਜਾਂ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਕਰ ਬੈਠੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅਦਿਤੀ ਅੱਗੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਈਏ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਭੀ ਭੁੱਲਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ। ਅਗਨੀ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਮਿਟ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ। ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹਿਣ, ਸਾਡੀਆਂ ਅਗਲੀ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਪੂਜਨੀਯੋ, ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਧੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ, ਐਸੇ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਕੱਟ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ। ਅਗਨੀ, ਹਰ ਸਵੇਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਚਮਕਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰੋ, ਭਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਆਓ; ਸੂਰਜ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਆਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਉੱਚੀ ਚੁੱਕੀ, ਉਹ ਬੂੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਘੋੜੇ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਨਿਯਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਲਾਭ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਪਰ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਅਣਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈ, ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ। ਤੂੰ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ, ਧਾਗਾ ਵਾਂਗ ਤਕਦੀਰ ਨੂੰ ਬੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਵਿਛਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ, ਜਦ ਤੁਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰਾ ਛੇਦ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚਮੜੀ। ਅਣਬੰਧਿਆ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲੰਬਾ ਪੈਂਦਾ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਠਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਸਨੇ ਵੇਖਿਆ? ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਖੰਭਾ, ਜੋ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਵੇਰਾਂ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਨਾਲ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਥ ਨਾਲ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਉੱਤੇ ਆਓ। ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਈ। ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੱਧਲੋਕ ਫੈਲ ਗਏ, ਸੂਰਜ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਲਾਲੀਆਂ ਭੋਰਾਂ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਦਿਵਿਆ ਉਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਜੋੜੇ ਰਥ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਉਣ, ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਠੀ ਸੋਮਾ ਹੈ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨੋ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ। ਅਣਬੰਧਿਆ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲੰਬਾ ਪੈਂਦਾ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਠਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਸਨੇ ਵੇਖਿਆ? ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਖੰਭਾ, ਜੋ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਹੋਤਰ, ਸਾਡਾ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਜੋਗ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ’ਚ ਰਥਵਾਨ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਹਵਨ ਸਮਗਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਗਨੀ, ਧਨ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਹਵਨ ਸਮਗਰੀ ’ਚੋਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਪਾਸਕ ਉੱਤੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਵਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਗ, ਜੋ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਲਈ ਅੱਗੇ ਜਗਾਈ ਗਈ, ਰੱਬੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਾਨਵ ਤਾਕਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਅਗਨੀ, ਤੇਜ਼ ਜੁੱਬਾਨ ਤੇ ਦਾਤਾ, ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਜ਼, ਦੌੜਾਕ ਵਾਂਗ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਲਾਲ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਸਹਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਵਨ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਪੂਜਨੀਯ ਘੋੜੇ, ਸਹਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲੋਂ, ਇਕੱਠੇ ਜੋਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਸਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮਕਾ ਹੈ, ਉਹਦੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਹਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚਿਰੰ ਜੀਵ ਬਣਾਓ। ਸੱਚੇ ਮਘਵਾਨ ਇੱਥੇ ਆਉਣ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਹਦੇ ਘੋੜੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੌੜਣ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਪਾਨੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਆਸ ਵਿਚ, ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਯੋਧੇ, ਰਸਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਅੱਜ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਉੱਤੇ ਉਤਰਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ। ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਸ਼ਨਾ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਲਈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਸੁਰਾ ਲਈ, ਸੂਕਤੀ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ। ਜੋਤਿਸੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਲੁਕੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਾਕਤਵਾਨ, ਪਿਆਸਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਏਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਗਾਇਕ ਬਣਾਏ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਿਪੁੰਨ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ, ਜਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ; ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਸਾਫ ਵੇਖਿਆ, ਮਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਬਨਾਇਆ। ਇੰਦਰ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੇ; ਉਸ ਤੋਂ, ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਫੈਲ ਗਈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ਕਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕੰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵੰਡੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ; ਪੱਥਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੋਲੇ ਨਾਲ ਤੋੜੇ, ਉਸ਼ਿਜਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਛੁਡਾਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹਟਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਰੋਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਉਹਨੇ ਵਜਰ ਪਕੜਿਆ, ਧਰਤੀ ਚੇਤ ਗਈ; ਉਹਨੇ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦ ਤੂੰ, ਬਹੁਤ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਚਟਾਨ ਤੋੜੀ, ਪੁਰਾਣੀ ਸਰਮਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਈ; ਅਸੀਂ ਜਦ ਭਜਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨਾਲ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਕੇ, ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਵੇਖ, ਸਾਡਾ ਨੇਤਾ ਬਣ। ਹੇ ਮਘਵਾਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਹੀ ਨੂੰ ਕੋਲ ਆ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ, ਨਿਮਾਣਾ ਨਾ ਹੋ; ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵੇ 'ਚ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਮਕਰੂਹ, ਅਧਰਮੀ ਦਾਸਯੂ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਆ, ਦਾਸਯੂਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ; ਕੁਤਸਾ ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣੇ; ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਔਰਤ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣੇ। ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ ਨਾਲ, ਰਥ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਕੇ ਜਾਂਦਾ, ਹੇ ਸਹਾਇਕ, ਹਵਾ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ; ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਲਈ, ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਜਦ ਤੂੰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਚਮਕਦਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ। ਕੁਤਸਾ ਲਈ ਤੂੰ ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ, ਸੁੱਕੀ ਹੋਈ ਵੈਰੀ, ਉਸਦੇ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਸੁੱਟਿਆ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕੁਯਵਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ ਨਾਲ ਦਾਸਯੂਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਦੂਰ ਵੱਡਾ ਚੱਕਰ ਵਿਖਾਇਆ। ਤੂੰ ਪਿਪਰੂ, ਗੂੰਜਦੇ ਜਾਨਵਰ, ਨੂੰ ਰਿਜੀਸ਼ਵਨ ਤੇ ਵੈਦਥਿਨਾ ਲਈ ਮਾਰਿਆ; ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿਚੋਂ ਪੰਜਾਹ ਕਾਲੀਆਂ ਕੋਠੀਆਂ ਡਾਹ ਦਿਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਮਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਭੋਰੇ ਵੇਲੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਦਿਖਣ ਜੋਗਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ; ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਫੜਦਾ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ, ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਗਨੀ, ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ-ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ—ਉਹ ਜੋ ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਉੱਤਮ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਨੇਕੀ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।