ਅੱਗੇ ਸੁਣੋ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਕਥਾ। ਅਗਨੀ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਜੋਤ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਇਥੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਵਾਂਗ। ਉਹਦੀ ਰੂਪ, ਸੁੱਧ ਘਿਉ ਵਾਂਗ, ਬਿਨਾ ਦਾਗ ਦੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ ਆਪ ਹੀ ਆਪ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਮਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ, ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਸੱਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਸਾਡੀ ਤੇਰੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਤਰਤਾ, ਭਰਾ-ਚਾਰੇ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਨਾਤਾ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਿਆ ਰਹੇ। ਅਗਨੀ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਬੜੀ ਕਿਰਪਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਨੇੜੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਅਥਾਹ ਤੇਜ ਨਾਲ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਆਖਾਂ ਲਈ ਖੁਰਾਕ ਵਾਂਗ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਸਤਾਇਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਬਦੇ ਸ਼ੋਲੇ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼। ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਭਜਨ, ਸੋਚਾਂ, ਸਤੁਤੀ ਤੇ ਦਾਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਉੱਚ-ਕੁਲ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਤੈਥੋਂ ਹੀ, ਅਗਨੀ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੜੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਹੀ, ਦਾਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਸੰਦ, ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲਾ, ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਹੀ, ਅਗਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ, ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੀ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਵੈਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਘਰ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਅਡੋਲ ਪ੍ਰਭੂ ਵਾਂਗ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰਾ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ, ਮਾੜੀ ਸੋਚ, ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਂ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਬਲ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਜਦ ਵੀ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਿਆਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਸ ਵਾਲੀ ਹੋਮ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਤੂੰ ਓਸੇ ਦਿਨ ਖੁਰਾਕ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਲੱਕੜ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਤੇ ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਜਗਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਹਰ ਸਵੇਰ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦਾ, ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ। ਅਗਨੀ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਧਾਰਣੀ; ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੀਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਤੇ ਹਰ ਲੋੜਵੰਦ ਨੂੰ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਜੇ ਅਸੀਂ, ਨੌਜਵਾਨ, ਤੈਥੋਂ ਸੋਚ ਜਾਂ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਅਦਿਤੀ ਅੱਗੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦੇਂ; ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਹਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਂ। ਅਗਨੀ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ; ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਐਸੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿਣ, ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚੰਗਿਆਈ ਮਿਲੇ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਉਪਾਸਨਾ ਯੋਗ, ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ। ਅਗਨੀ, ਹਰ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਮੁਖ ਵੱਲ ਕਰਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦਾਤਾ, ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦਇਆਲੂ ਮਨ ਵਾਲਾ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰੋ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਆਓ; ਸੂਰਜ, ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤੇਜ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਉਹ ਬੂੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲਾਭ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਹਨ, ਪਰ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਅਣਸੁੱਝੇ ਰਾਹਾਂ 'ਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲਿਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ 'ਚ ਅਡੋਲ ਹੈ। ਤੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ, ਧਾਗਾ ਬੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਵਿਛਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਅਨਿਆਸ ਹੈ, ਅਨਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਉੱਠਦਾ ਹੈ? ਕਿਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ? ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਥੰਮ, ਜੋ ਟਿਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਵੇਰਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਨਾਸਤਿਆਸ, ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਥੀ ਨਾਲ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚੋ। ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਝੰਡਾ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਕੀਤੀ; ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਫੈਲ ਗਏ, ਸੂਰਜ, ਸਮਝਦਾਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗਿਆਈ ਲਈ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਦੈਵੀ ਉਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਉਤਮ ਜੋੜੇ ਰਥ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੇਜ਼-ਤਮ ਘੋੜੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ ਸਵੇਰ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਆਉਣ; ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਹਨ, ਬਲਵਾਨੋ, ਇਸ ਯਜਨਾ 'ਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ। ਫਿਰ, ਵਾਪਸ ਉਹੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ: ਜੋ ਅਨਬੰਨ੍ਹਿਆ ਤੇ ਅਨਿਆਸ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਉੱਠਦਾ ਹੈ? ਕਿਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ, ਕਿਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ? ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਥੰਮ, ਜੋ ਟਿਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਹੋਤਰ, ਸਾਡਾ ਆਗੂ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਰੱਖੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਰਥਵਾਨ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ, ਹਵਨ ਦੇ ਭੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲਿਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਦਵਾਨ ਅਗਨੀ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਆਹੁਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਲਈ ਅੱਗੇ ਜਗਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਦੈਵੀ ਵਾਤ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਾਨਵ ਤਾਕਤ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਇਸ ਅਗਨੀ ਵਲੋਂ ਹੀ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਹੁੰਦਾ, ਜੋ ਤਿੱਖੇ ਜਬੜੇ ਤੇ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼, ਦੌੜਾਕ ਵਾਂਗ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਲਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਸਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਵਨ ਵੱਲ ਸੱਦਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋ ਪੂਜਨੀਯ ਘੋੜੇ, ਸਹਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ, ਇਕੱਠੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਦੈਵੀ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਮਕਾ ਹੈ; ਉਹਦੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਹਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿਓ। ਮਘਵਾਨ, ਸੱਚੇ, ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਆਓ, ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਸਾਡੇ ਵਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਣ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇੰਦ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਰਸ ਭਰਿਆ ਪਾਨ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ। ਨਾਇਕ, ਰਸਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਅੱਜ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੇ ਉਤਰੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋਣ; ਗਿਆਨੀ, ਉਸਨਾ ਵਾਂਗ, ਸਤੁਤੀ ਉਚਾਰਦਾ, ਅਸੁਰਾ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਆਣਾ, ਉਹ ਲੁਕਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ; ਮਹਾਨ, ਪਿਆਸਾ, ਸਤੁਤੀ ਗਾਉਂਦਾ; ਉਸਨੇ ਸੱਤ ਗਾਇਕ ਬਣਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ, ਜਦ ਜਨਮਿਆ, ਵੱਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ; ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਵੇਖਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਬਹਾਦਰ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਲਣ, ਉਸ਼ਾ ਦੀ ਚਮਕ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੀਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੀਏ, ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗਿਆਈ, ਧਨ, ਤੇ ਉੱਤਮ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰੀਏ।