ਅਗਨਿ, ਸਭ ਯਜਮਾਨਾਂ ਵਿਚ ਰਸ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਤਾਰ ਬਣ ਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਫਿਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪੋਤਾਰ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ, ਘਰ ਵਿਚ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਵਾਂਗ ਆਸਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿ ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਦੂਤ ਵਾਂਗ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਮਾਣ ਮਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਮਰਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਅੰਗਿਰਸ, ਸਾਡੀ ਰਸਮ ਤੇ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ। ਹੇ ਦੂਤ, ਤੇਰੀ ਰਥੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਅੱਜ, ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਚੇ ਸੰਕਲਪ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਹੀ ਉੱਚੇ ਨਿਆਂ, ਚੰਗੇ ਸੰਕਲਪ, ਹੁਨਰ ਤੇ ਨੇਕੀ ਦਾ ਰਥਵਾਹ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ ਰਹੀਏ, ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਜੋਤ ਲਿਆਈਏ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਅਗਨਿ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਹਾਵਣਾ ਰੂਪ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੋਵੇਂ ਵੇਲੇ ਇੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਘਿਉ ਵਾਂਗ ਨਿਰਮਲ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਸੁੱਚਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਉਹ ਵੈਰੀਤਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਮਰਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਸੱਚਾ ਹੈਂ। ਸਾਡੀ ਤੇਰੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਭਰਾਵਾਂ ਵਰਗੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਨਾਤਾ ਇਸ ਘਰ ਵਿਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇ। ਅਗਨਿ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਧੰਨ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਤੇਜ ਨੇੜੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਤੇਰੀ ਲੋਅ ਥੱਕਦੀ ਨਹੀਂ, ਅੱਖਾਂ ਲਈ ਖੁਰਾਕ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ, ਤੇਰੀ ਕੰਪਦੀ ਲੋਅ ਨਾਲ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਗੀਤ, ਵਿਚਾਰ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਭਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੈਥੋਂ ਹੀ, ਅਗਨਿ, ਵੱਡੇ ਬੀਰ ਤੇ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਸੱਚੇ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਦਾਤਾ, ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਮਰ, ਮਿੱਠੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ; ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਵੈਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਘਰ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਤੀ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਵੈਰੀਤਾ, ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਖੈਰ ਕਰ, ਜਦ ਵੀ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ ਸੋਮ ਭੇਟ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਸੇ ਦਿਨ ਖੁਰਾਕ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਇੰਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਜਗਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਹਰ ਸਵੇਰ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਤੇ ਹਰ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਸੋਚ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਮੜਾ ਕਰ ਦੇ, ਅਦਿਤੀ ਅੱਗੇ ਸਾਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਰ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਤਿਆਂ ਵਿਚ; ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹਿਣ, ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਪੂਜਨਯੋਗੋ, ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ, ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹਰੇਕ ਬਿਪਤਾ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਵੇਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਦਾਤਾ ਮਨ ਨਾਲ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰੋ, ਭਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਆਓ; ਸੂਰਜ, ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕੀ, ਬੂੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੋੜੇ ਵਰਗੀ ਹੈ; ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਨਿਯਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦ ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲਾਭ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਅਣਪਛਾਤੇ ਵਿਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਲੀਕ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਧਾਗਾ ਬੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਹਨੇਰਾ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਚੀਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਅਣਰੋਕਿਆ, ਅਣਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ? ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਥੰਮ੍ਹਾ, ਜੋ ਟਿਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਵੇਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਥੀ ਨਾਲ ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੇ ਆਓ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਓ। ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧੰਝਾ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਿਆ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਈ; ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੱਧ ਲੋਕ ਵਧ ਗਏ, ਸੂਰਜ, ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਫੈਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਿਖੇਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਭ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਦਿਵਿਆ ਉਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋਤੀਆਂ ਰਥੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ, ਤੇਰੀਆਂ ਰਥੀਆਂ ਸਵੇਰ ਦੇ ਚਾਨਣ ਤੇ ਆਉਣ; ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਹਨ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨੋ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ। ਜੋ ਅਣਰੋਕਿਆ, ਅਣਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ? ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਥੰਮ੍ਹਾ, ਜੋ ਟਿਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਹੋਤਾਰ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਰਥਵਾਹ ਵਾਂਗ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਗਨਿ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਭੇਟਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਲਈ ਅੱਗੇ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਦਿਵਿਆ ਹਵਾ ਤੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।