ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਉਹ ਦਾਨੀ, ਘੀ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ, ਅਤੇ ਦਿਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਗਨਿ ਦਾਇਂ ਵੱਲ ਵਧਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਬਲਵਾਨ ਵੱਛਰ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਵਿਛੀ ਹੋਈ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ 'ਤੇ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ, ਕਰਮ-ਪਿਆਰਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਾਂਗ ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਗੋਪਾਲਕ ਵਾਂਗ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਕੇ, ਤਿੰਨ ਗੱਦੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਦਿਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਗਨਿ ਨਰਮਤਾ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਰੀਤ ਦਾ ਸੱਚਾ ਪਾਲਣਕਰਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੜਕ ਉਠਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸੋਭਾਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਅਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਹਨੇਰਾ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਰਾਖ ਜਾਂ ਧੂੰਆਂ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮੈਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ ਦਾ ਜਨਮ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—ਨਾ ਪਿਤਾ, ਨਾ ਮਾਤਾ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ। ਉਹ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਘੀ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਗਨਿ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ, ਜੋ ਇਕੱਠੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਤਿੱਖੀ ਦੰਦ ਜਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁਹਾੜੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੱਖੀ ਧਾਰ ਵਾਲਾ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਹਨ ਉਹ ਪੀਲੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਿਪੇਤ, ਲਾਲ ਰੰਗੀ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਲਪਟਾਂ। ਉਹ ਲਾਲ-ਚਿੱਟੇ, ਬਲਵਾਨ, ਸਿੱਧੀ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਦਭੁਤ, ਤੈਨੂੰ ਦਿਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਅਥਾਹ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਾਜਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਿਖਾਵਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਲਕੜੀ ਤੱਕਦੇ, ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਤੁਤੀ ਰਚੀ ਗਈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕੀਤੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਅਤੇ ਗੀਤ ਅਰਪਿਤ ਹੋਏ, ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਬਣੀ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਜੋਂ ਬਿਠਾਇਆ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ, ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਅਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਜਿਸਨੂੰ ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਨੇ, ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਕਦੋਂ ਤੇਰੀ ਦਿਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਮੰਨ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਅੰਕਲਿਆ। ਉਹ ਧਰਮਕ, ਗਿਆਨੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਵਿਵਸਥਾਪਕ, ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਵਸ੍ਵਤ ਦਾ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅੰਕਲਿਆ। ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਨੇ, ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਜੋਂ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ, ਗਿਆਨੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਸੱਤ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ। ਉਹ, ਸਦੀਵੀ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਦਭੁਤ, ਹਾਜ਼ਰ, ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਲੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਥਣ ਰੱਖਿਆ। ਦਿਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰੀਤ ਦਾ ਪਾਲਣਕਰਤਾ ਹੈ। ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੂੰ, ਗਿਆਨੀ, ਆਕਾਸ਼-ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਛੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਦੂਤ ਵਜੋਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਚੌੜੇ ਪੈਮਾਨੇ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਕਾਲੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇਰੀ ਲਪਟ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਲੱਖਣ। ਜਦੋਂ ਅਣਖੁੱਲੇ ਹੋਏ ਅੰਦਰੂਣੀ ਭੇਜ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਦੂਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦ ਤੀ ਲਪਟ ਹਵਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਿੱਖੀ ਜੀਭ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੱਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਜਬੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤ੍ਰਿਪਲ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਤ੍ਰਿਪਲ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਅਗਨਿ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦੂਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਵਾ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੂਤ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਭੇਟਾਂ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਿਆਰੀਆਂ ਨਿਧੀਆਂ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਹੋਤ੍ਰ ਵਜੋਂ, ਦੂਤ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀ, ਦੋਹਾਂ ਧਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ, ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ, ਕੌੜ੍ਹੀ ਦੌਲਤ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਤਾਕਤ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਕੇ ਆਵੇ। ਉਹ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਰਕ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਜੋ ਇਹ ਦਿਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਕੇ, ਸੱਜੀ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਠੱਗੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਅਮਰ, ਸਭ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਘਰ-ਘਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਹੋਤ੍ਰ ਵਜੋਂ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈ; ਅਤੇ ਪੋਤ੍ਰ ਵਜੋਂ, ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਯਜਨਾ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਵਜੋਂ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੂੰ ਕਰਮ-ਪੁਰੋਹਿਤ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਕਿਲ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਭੇਟਾਂ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਦੂਤ ਦਾ ਕੰਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਨਾਸ਼ਵੰਤ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਕਰਮ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ; ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣ। ਤੇਰੀ ਰਥ, ਹੇ ਦੂਤ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੂਜਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਅਗਨਿ, ਅੱਜ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਦਾਤਾਂ ਮਿਲਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਜਿਵੇਂ ਉੱਚੀ ਨੀਤ, ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਉੱਚੇ ਕ੍ਰਮ, ਚੰਗੀ ਨੀਤ, ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਗੁਣ ਦਾ ਰਥਵਾਹ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਇਹਨਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਨਾਲ। ਅੱਜ, ਇਹਨਾਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ; ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਉਸਨੂੰ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਦੂਤ, ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਮੰਨਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।