ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੇਜਸਵੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਅਰਥਾਤ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਦੁਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਵੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਘੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਲੁੱਬੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੇਂ ਜੰਮੇ ਬਛੜੇ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਸਭ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਗਨਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤਿਥੀ ਹਨ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮਰਣਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਹਨ, ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਯਮ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੂਠੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਅੱਜ, ਤੂੰ, ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਹੋ। ਦੋਵਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹੋਏ, ਅਗਨਿ, ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼, ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋਤ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਉਹ ਲਾਲ, ਮੋਟੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਲੁੱਬੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਰਿਤ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਅਰਯਮਨ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ ਲੈ ਆ। ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਰਥਾਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਲਿਆ। ਇਹ ਯਜਨਾ, ਅਗਨਿ, ਗਾਂ, ਭੇੜਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਭੋਜਨ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ, ਅਗਨਿ, ਤੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਲੱਕੜ ਲਿਆ ਕੇ ਜਾਂ ਤੇਲ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਗਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰਖਵਾਲੀ ਬਣ। ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਅਪਮੰਗ ਦੂਰ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਦੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਭੋਜਨ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਅਤਿਥੀ ਵਾਂਗ ਸਲਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵ, ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ। ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਪੱਕੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਾਮ ਜਾਂ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹੁੰਦਾ ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਭੋਗ ਲਾ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਵਾਪਸ ਅਸਥਾਨ ਲੈ ਜਾ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਅਮਰ ਮੰਨ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਘਟੇ ਨਾ; ਪਾਪ ਤੇ ਅਪਮੰਗ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ। ਜਿਸ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ, ਦੇਵ, ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਯਥਾਸਥਿਤ ਯਜਨਾ ਕਬੂਲ ਕਰਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਭੇਟ ਮਨਭਾਵਨ ਹੋਵੇ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਗੀਤ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਧਾ ਦੇਣ। ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੋਚ ਉੱਤੇ ਸੋਚ ਇਕੱਠੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਿਛਲੇ ਕੰਮ ਪਿੱਛੇ ਰੱਖਦਾ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਿਆਂ ਤੇ ਮਾੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਤੇ ਸਿਰਮੌਰਤਾ ਦੇ; ਹਦਬੰਦੀ ਤੇ ਅਨੰਤ ਦੋਵੇਂ ਦੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ। ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਾਹ ਦੱਸੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਅਚੰਭੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਹਾਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੇਖਦਾ। ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਉਤਮ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੈਂ ਯਜਮਾਨ ਲਈ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ। ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੇ ਮਿਹਨਤੀ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਹਾਇਤਾ ਪਹੁੰਚਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ, ਅਗਨਿ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ, ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਬਚਦੇ, ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਤਦ, ਅਸੀਂ, ਸੱਤ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਨੁੱਖ ਬਣੀਏ। ਅਸੀਂ ਅੰਗਿਰਸ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣੀਏ, ਚਮਕਦੇ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਹੋਏ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖੇ, ਅਗਨਿ, ਸੱਚ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ, ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ, ਹਨੇਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ। ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦੇ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਨਮ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਗੌਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਮਹਾਨ ਸਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਾਸਕ ਨੇ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾਈ, ਚੰਗਿਆਂ ਤੇ ਮਾੜਿਆਂ ਲਈ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਆਪ-ਚਮਕਦਾਰ। ਅਸੀਂ ਸੱਚ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਵੇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਹਣਾ, ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਰਸ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤਿਕਾਰ, ਅਗਨਿ, ਗਿਆਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਚਮਕ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਹੁਣ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਦੋਵਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਆਉਣ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ, ਗਰਜਣ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣਾਓ। ਇਹ ਆਸਨ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਆਹਤਾ ਆਪਣੀ ਪਤੀ ਲਈ ਸਜਦੀ ਹੈ। ਨੇੜੇ ਆ, ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੈਠ ਜਾ; ਤੇਰੀ ਮਿਹਰਬਾਨ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਸੋਚ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਹੋਵੇ। ਚੌਕਸ, ਅਤ੍ਰੁਪਤ ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਭਜਨ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਥਰ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਨਿਕਾਲਦਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਸਿਰਫ ਤੂੰ ਹੀ, ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਸਮਝ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਰਹਿ। ਤੇਰੇ ਭਜਨ, ਭੋਜਨ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਦੋਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਆਉਣਗੇ? ਅਸੀਂ ਵਰਨ, ਆਕਾਸ਼, ਮਿਤ੍ਰ, ਧਰਤੀ, ਅਰਯਮਨ, ਭਾਗਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੀਏ? ਧਿਸ਼ਣਿਆਂ, ਵਾਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਪੂਸ਼ਣ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਸ਼ਰਵਾ, ਮਰੁਤ, ਸੂਰਜ, ਆਦਿਤੀ—ਇਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਕਿਵੇਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੀਏ? ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਸੱਚੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗਾਂ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਭੇਟ ਨਾਲ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਹਨੇਰੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਲ ਪਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਸੱਚ ਨਾਲ, ਬਲਵਾਨ, ਭਾਵੇਂ ਜੋੜਿਆ ਨਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਗਨਿ, ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦਾ ਹੈ। ਅਡੋਲ, ਉਹ ਦੋ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਬਲਵਾਨ ਚਿੱਟੀ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਦੁੱਧ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ। ਸੱਚ ਨਾਲ, ਅੰਗਿਰਸ ਪਹਾੜ ਤੋੜਦੇ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ, ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ। ਸੱਚ ਨਾਲ, ਅਮਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ, ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲਈ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਅਚੰਭੇ, ਘਰ ਦੀਆਂ ਗਾਂ, ਜਾਂ ਮੁੜੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾ ਲਲਚਾਈਏ। ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਭਰਾ ਦੀ ਝੂਠੀ ਕਰਜ਼ਦਾਰੀ, ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਚਤੁਰਾਈ, ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾ ਲਵਾਂ। ਸਾਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਰਖਿਆ ਨਾਲ ਬਚਾ; ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ। ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮਾਰ, ਦੈਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ; ਮੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਨੂੰ ਛੁਹ, ਹੇ ਵੀਰ। ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ; ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ, ਹੇ ਦੇਵ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਚਲੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਹ, ਅਗਨਿ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਲੁਕਵੇਂ ਬਚਨ। ਉਚਾਰਣ, ਕਵੀ ਦੀ ਕਵਿਤਾ, ਮੈਂ ਸੋਚਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਰਸਤਾ ਬਣਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ। ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲ, ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਤੇਰੀਆਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡਦੀਆਂ, ਹਰ ਥਾਂ ਛੁਹਦੀਆਂ, ਭਿਆਨਕ ਚਮਕਦੀਆਂ। ਅਗਨਿ, ਆਪਣੇ ਤਾਪ ਨਾਲ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ, ਅੰਬਰਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੇਜ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ, ਪੂਜਕ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਅਗਨਿ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਸਫਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਬਖ਼ਸ਼ੀ।