ਆਓ, ਅਸੀਂ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਵਾਂਗ ਕਰੀਏ। ਅਗਨਿ ਦੇਵ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਸੋਂ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਲ ਦੀ ਕਥਾ ਸਦਾ ਹੀ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ। ਜਮਦਗਿਨਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਤਿ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਬੈਠਕੇ, ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਤਿ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚੋਂ ਚੁਣਿਆ, ਸਦਾ ਅਟੱਲ, ਅਮਰ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਯੋਗ੍ਯ ਯਜਨਾ ਲਈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੀ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਵਿੱਚ ਸਿਆਣਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਰੁਣ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ, ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਉਹ ਸਤਿ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਆਦਿਤਯ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮਰਥਕ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਹਨ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਰਥ ਕੋਲ ਆਉਣ ਲਈ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ। ਅਗਨਿ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੀਆਂ ਔਲਾਦਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਚਮਕ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸੁਖੀ ਕਰਨ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਾ ਰਹੇ। ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਗਨਿ ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣਨ, ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ, ਸਾਫ਼ ਘੀ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਗਾਇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਂਗ ਕੀਮਤੀ ਹਨ। ਅਗਨਿ ਦੇ ਤਿੰਨ ਉੱਚੇ, ਸੱਚੇ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਜਨਮ ਹਨ—ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਨੰਤ ਹਨ, ਚਮਕਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਸੁਨੇਹਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਘਰ ਵਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਤੇ, ਮਿੱਠੀ ਜੀਭ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ, ਚਮਕਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪਿਉ ਵਾਂਗ। ਉਹ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ, ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚੱਲਦੇ, ਅਤੇ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿਵਾਉਣ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਅਮਰਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਵਰਸਾਇਆ। ਅਗਨਿ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੇ ਗਹਿਰੀ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ। ਉਹ ਪੈਰ-ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਲੁਕਵੇਂ, ਨੌਜਵਾਨ, ਵੱਛੇ ਦੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜੰਮੇ। ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਮੂਹ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਤਿ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਵੱਛੇ ਦੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜੰਮਿਆ। ਉੱਥੇ, ਕੀਮਤੀ, ਨੌਜਵਾਨ, ਅਜੀਬ, ਚਮਕਦੇ, ਸੱਤ ਪਿਆਰੇ ਜੰਮੇ। ਇੱਥੇ, ਸਾਡੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪੂਰਵਜ, ਸਤਿ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਲੁਕੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਲੱਭੀਆਂ, ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਭੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੱਭੀ, ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਇਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੱਭੀ ਤੇ ਸੋਚ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ। ਗਾਇਆਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ, ਓਹਨਾਂ ਨੇ ਕਠੋਰ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਗੋਲ ਗੋਲ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਗਾਇਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਾਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ, ਮਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਤੇ ਸੱਤ ਉੱਚੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਲੱਭੀਆਂ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਮੂਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਗਾਇ ਦੀਆਂ ਲਾਲ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈਆਂ। ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੁੱਧ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਚਮਕਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿਵ੍ਯ ਭੋਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲਣ ਲੱਗੀ। ਮਹਾਨ ਸੂਰਜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਿੱਧਾ, ਸਭ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੋ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਜਾਗਦੇ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਹ ਵਿਖਾਏ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਚਲੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਤਿ ਦੇਣ। ਮੈਂ ਚਮਕਦੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ, ਕਦੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਯੋਗ੍ਯਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ ਹਨ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ। ਉਹ, ਜੋ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਹਨ, ਰੀਤ ਨੂੰ ਥਾਮਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਵਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਤੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ, ਦੋਵਾਂ ਵੱਲ ਜੰਮੇ, ਸੁਨੇਹਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸਿੱਧੇ, ਚਮਕਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਲਾਲ, ਮੋਟੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਰੀਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਅਰਯਮਨ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਚੰਗੇ ਰਥਾਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ। ਅਗਨਿ, ਇਹ ਯਜਨਾ ਗਾਇਆਂ, ਭੇੜਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ, ਅਟੱਲ ਹੈ; ਇਹ ਭੋਜਨ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਚੌੜੀ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਲੱਕੜ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਤਪਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਲਈ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਰਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁੱਲਾ ਕਰ। ਜੋ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਭੋਜਨ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ ਸਲਾਹੀਦਾ, ਉਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਘਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਪੱਕੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲੇ। ਜੋ ਵੀ, ਸ਼ਾਮ ਜਾਂ ਸਵੇਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹੀਦਾ, ਜਾਂ ਹਵਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਭਗਤ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਜੋ ਵੀ ਤੈਨੂੰ, ਅਮਰ ਵਾਂਗ, ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਹਵਨ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਘਟਦੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਾਪ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਜਿਸ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਭਜਨ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਧਾ ਦੇਣ। ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੋਚ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ, ਦੇਵਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਿਓ; ਸੀਮਤ ਅਤੇ ਅਸੀਮਤ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਦੇਵੋ। ਬਿਨਾ ਦੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਕਵੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਉਂਦੇ, ਦੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਥਾਮਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਇਹ ਚਮਤਕਾਰ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਵੇਖਦਾ। ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਚੌੜੀ, ਚਮਕਦੀ ਮਦਦ ਦੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀਤਾ, ਪੈਰ, ਹੱਥ, ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਬਚਦੇ, ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦੇ, ਠੀਕ ਰਾਹ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਫਿਰ, ਅਸੀਂ, ਸੱਤ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਪਹਿਲੇ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲਈਏ, ਭੋਰੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ। ਅਸੀਂ ਅੰਗਿਰਸ ਬਣੀਏ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚਮਕਦੇ, ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਤੋੜਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਓ-ਪੁਰਖ, ਅਗਨਿ, ਸਤਿ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ, ਭਜਨ ਗਾਉਂਦੇ, ਹਨੇਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ। ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦੇ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਕਰਮ ਕਰਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ, ਵਿਆਪਕ ਦੌਲਤ ਲੱਭਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ। ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ, ਤਾਕਤਵਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਮਹਾਨ ਸਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਵਿਆਪਕ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨੇ ਉੱਚੇ-ਥੱਲੇ, ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਸਤਿ ਦੀ ਖੋਜ, ਅਤੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਸੱਚ, ਚਾਨਣ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।