ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਅਦਭੁਤਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜ਼ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ, ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸੁਭਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸਾਂਡ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਬਹੁ-ਰੂਪ, ਬਹੁ-ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ-ਚਿਹਰੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਬਲਵਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਮਰ ਬੀਜ-ਧਾਰੀ ਸੀ। ਉਸੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਉਚਾਰਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਗਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਦੈਵੀ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ, ਪਰ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਦਰਿਆ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਗਿਆਨੀ ਹਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਧਰਮਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹਨ। ਹੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ। ਹੇ ਭਗ, ਹੇ ਰਖਵਾਲੀਏ, ਹੇ ਧੀਸ਼ਣਾ, ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਈਏ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਜਲਾਂ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਵੀ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਉੱਚੇ ਚਮਕਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਇਕ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਮੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਤੇ ਅਜਿੱਤ ਹਨ; ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਦੇਵਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿਣ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਗਾਂ ਮਿਲੀ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਰਖਵਾਲੀ ਦੇ ਭਟਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਗਾਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਦੇਂਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਦੁੱਧ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਦੋਵਾਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਮਿਹਨਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਸੁ, ਅਸੀਂ ਇਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭੀਏ। ਉਹ ਸਾਂਡ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਦੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਾਂਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਪੱਥਰ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਪੁਜਣਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਹਵਨ-ਦ੍ਰਵ ਪੀਣ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਨਦੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ ਦੇਵਤਾ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਹੇ ਦਯਾਲੂ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਸਭ ਵਾਸਤੇ ਭਲਾਈ ਦੇ। ਪੁਰਾਣੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ-ਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਹਵਨ-ਦਾਨ ਉੱਚੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਲਾਲਚੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਾਂ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰਥ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਇਹ ਭਜਨ ਸੁਣੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ? ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਉ, ਸ਼ਾਇਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ। ਇਹ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਮਿਤ੍ਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਅਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਜਪ ਵੱਜਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਦਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੈਵੀ ਰਸਤੇ ਆਓ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ ਜੋੜੇ; ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੱਧੂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰਾਣਾ ਨਿਵਾਸ, ਤੁਹਾਡੀ ਮੰਗਲਮਈ ਮਿਤ੍ਰਤਾ, ਹੇ ਨੌਜਵਾਨੋ, ਜਹਨੂ ਦੀਆਂ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਧਨ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਫੇਰ ਮੰਗਲਮਈ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਨਵੀਕਰਨ ਕਰੀਏ, ਹੁਣ ਮਿਲ ਕੇ ਮੱਧੂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਹਵਾ ਨਾਲ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਇਕਜੁੱਟ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ। ਹੇ ਨਾਸਤਯਾ, ਅੱਜ ਦਾ ਹਵਨ ਮੰਨੋ, ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਤੇ ਦਾਨੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਅਨੇਕ ਦਾਨ, ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਯਤਨ ਕਰਦੇ, ਅਟੱਲ, ਸਭ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼-ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੱਧੂ ਰਸਿਆ ਸੋਮਾ ਤਿਆਰ ਹੈ; ਆਓ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੀਓ। ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਡਾ, ਸੁੰਦਰ ਰਥ, ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਆਪਣੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਗ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮਿਤ੍ਰਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਨਿਰਲਾਜ਼ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕੁਲਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ। ਮਰਨਹਾਰ ਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰੇ, ਜੋ ਆਦਿਤਯ ਹੋ ਕੇ ਧਰਮ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਾ ਘਾਟੀ ਖਾਂਦਾ, ਨਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦਾ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰੋਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼, ਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਆਦਿਤਯ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਫੋਲੋ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿਚ ਰਹੀਏ। ਇਹ ਮਿਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਪੂਜਾ-ਯੋਗ, ਮਿੱਠਾ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪੂਜਨੀਯ, ਅਸੀਂ ਸੁਖੀ ਰਹੀਏ। ਵੱਡਾ ਆਦਿਤਯ, ਜੋ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਗ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਸਾ-ਯੋਗ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਮਹਾਨ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਿਮਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਪੰਜ ਲੋਕ ਮਿਤ੍ਰਾ ਕੋਲ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਢੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਯਜ੍ਯ-ਘਾਸ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਦੋਸਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ। ਇਥੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਨਾਲ ਇਕਠੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਉਸੀਜ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੌਧਨਵਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਯਜ੍ਯ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਾਕਤਾਂ ਅਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਲੇ ਪੀੜੇ, ਉਸੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਚਮੜੇ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ; ਉਸੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਘੋੜੇ ਬਣਾਏ—ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਿਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਦੈਵੀ ਬਣ ਗਏ। ਹੇ ਰਿਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਮਨੂ ਦੇ ਪੌਤਰੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ; ਹੇ ਸੌਧਨਵਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਕਰਤੂਤ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਸ਼ਮੀ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵੇਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣਦੇ ਹੋ, ਚਮਕਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ, ਹੇ ਸੌਧਨਵਨ ਰਿਭੂ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਰਤਾ, ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ। ਇੰਦਰ, ਰਿਭੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ; ਸੋਚ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਸੌਧਨਵਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ, ਰਿਭੂਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ, ਇਸ ਪੀੜਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ, ਹੇ ਵਧਾਈਯੋਗ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ; ਇਹ ਭੈਣ-ਵਾਂਗ ਰਸਮਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਰਿਭੂਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਇਸ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਯਜ੍ਯ ਤੇ; ਸੌ ਬੈਨਰਾਂ ਨਾਲ, ਯਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਆਓ। ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਦਾਨੀ, ਭਜਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਗਾਇਕ ਵਲੋਂ ਆਇਆ ਹੈ; ਪੁਰਾਣੀ ਦੇਵੀ, ਸਦੀਵੀ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਦਾਤੀ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਨ ਵਾਲੀ। ਹੇ ਦੈਵੀ, ਅਮਰ ਉਸ਼ਾ, ਚਮਕ ਕੇ ਆ, ਰੋਸ਼ਨ ਰਥ ਤੇ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਲਿਆ ਕੇ; ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਰੰਗ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ। ਉਸ਼ਾ, ਸਾਡੇ ਵਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਉੱਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣੀ ਖੜੀ ਹੈਂ; ਸਭ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਵੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜ਼, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਲੀਲਾ ਸਦਾ ਚਲਦੀ ਰਹੀ।