ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਜਮਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯਜਨਾ-ਸਥਲ 'ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਪਰਵਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਲਈ ਆਰਧਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਰਥ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਆਓ, ਸਾਡੇ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਸਾਡੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਵਧੋ।" ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਤੂੰ ਦਯਾਲੂ ਹੈਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਦੂਰ ਨਾ ਜਾ। ਹੁਣ ਸੋਮ ਰਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਚੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਸਤੂਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਜਕੜ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ।" ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਧਵਰਯੂ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸਤੂਤੀ ਉਚਾਰ। ਆਓ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਰੁਚਿਕਰ ਹੋਮ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੋ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤੂਤੀ ਹੋਵੇ।" "ਇਹ ਦਯਾਲੂ, ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜੀਏ, ਅੱਗ, ਦੂਤ ਵਾਂਗੂ, ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਇੱਥੇ ਲਿਆਵੇ।" "ਹੇ ਦਯਾਲੂ, ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਜਾ, ਚਾਹੇ ਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰਾ ਲਾਭ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਰਥ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਤੇ ਗਧੇ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੈ।" "ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਾ, ਇੰਦ੍ਰ, ਉਥੇ ਸੋਮ ਪੀ। ਤੇਰੀਆਂ ਉੱਤਮ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਰਥ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੀ ਰਿਹਾਈ ਤੇ ਇਨਾਮ ਹੈ।" ਅੰਗਿਰਸ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਵਰਗ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਹੋਮ ਕਰ ਕੇ, ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਵਧਾਈ। ਇਹ ਦਯਾਲੂ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ, ਅਚੰਭੇ ਰਚਦਾ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਆਪ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਇਆ, ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਰੱਖਿਆ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਦਰਿਆ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸੁਦਾਸ ਦਾ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਕੀਤਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਕੁਸ਼ਿਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੋਇਆ। "ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਭਜਨ ਬਣਾਓ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ, ਤੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਾਣੋ। ਹੇ ਜ਼ਹੀਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਨੈਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਓ।" "ਆਓ, ਹੇ ਕੁਸ਼ਿਕੋ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰਹੋ। ਧਨ ਲਈ ਘੋੜਾ ਛੱਡੋ, ਤੇ ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਪੂਰਬ ਪੱਛਮ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।" "ਜਿਸ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਰੱਜੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸਤੂਤੀ ਕੀਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਂ ਨੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸਤੂਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।" "ਤੇਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਕੀਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ? ਨਾ ਉਹ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਨਾ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀਆਂ। ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਗੰਧਾ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇ, ਹੇ ਦਯਾਲੂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੇਠਲੀ ਟਾਹਣੀ ਤੋੜ।" "ਸਾਪ ਵਰਗੀ ਸੋਚ, ਜੋ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਮਦਗਨਿ ਨੇ ਦਿੱਤੀ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਅਮਰ, ਅਟੱਲ ਯਸ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਇਆ।" "ਸਾਪ ਵਰਗਾ ਯਸ਼ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਪੰਜ ਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ ਫੈਲਾਈ। ਉਹ ਪੰਖੀ, ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਪਲਸਤਯ ਤੇ ਜਮਦਗਨਿ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।" "ਦੋ ਗਾਂਵਾਂ ਅਡੋਲ ਰਹਿਣ, ਭੇੜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਘਾਹ ਜਾਂ ਹਲ ਨੂੰ ਜੋਤ ਨਾ ਲਾਓ। ਪਾਤਲਿਆ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ, ਅਸੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ।" "ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਪਾ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਪਾ। ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਵੰਸ਼, ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਦਾਤਾ ਹੈਂ।" "ਖਦੀਰਾ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਫੈਲਾ, ਕੰਬਦੀ ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਪਾ। ਹੇ ਧੁਰਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿ, ਅਡੋਲ ਰਹਿ, ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡ, ਅਸੁਭਤਾ ਦੂਰ ਕਰ।" "ਇਹ ਜੰਗਲੀ ਦਰੱਖਤ ਸਾਡਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇਵੇ ਨਾ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵੱਸੇ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਵੇਲੇ ਵੀ।" "ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਦਾਨ ਦੇ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ ਜਿੱਤੂ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀ ਸਮਝਦਾ, ਉਹ ਹਾਰ ਜਾਵੇ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਮੰਨੀਏ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਾਹ ਛੱਡ ਜਾਵੇ।" "ਕੁਹਾੜੀ ਵੀ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਛੁਰੀ ਵੀ ਕੱਟਦੀ ਹੈ; ਅੱਗ ਜਦੋਂ ਭੜਕਦੀ, ਆਪਣੇ ਪਦਾਰਥ ਉਫਣਾਉਂਦੀ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ।" "ਲੋਕ ਤੀਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਤੁਰ ਸਮਝ ਕੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੰਦੇ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੌੜਾਉਂਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਗਧੇ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ।" "ਇਹ ਭਾਰਤ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਦਾਦਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਉਹ ਮੌਤ ਲਈ ਘੋੜਾ ਜੋੜਦੇ, ਸਥਿਰਤਾ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼-ਜੁੜੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ।" "ਇਹ ਸਤੂਤੀ, ਮਹਾਨ ਲਈ, ਗਿਆਨ ਲਈ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਲਈ ਬਣਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਪਣਾਈ। ਚੰਗੇ ਦਲ ਸੁਣਣ, ਅਗਨੀ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਹੈ, ਸੁਣੇ।" "ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ, ਅਕਾਸ਼ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਲਈ ਉੱਚਾ ਗਾਉ; ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਚਲਦੀ, ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ। ਜਿਸਦੀ ਸਤੂਤੀ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ।" "ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚਾਈ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਅਡੋਲ ਰਹੇ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ; ਮੈਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ।" "ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰਾਤਨ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਅਕਾਸ਼ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ। ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਸਭਾ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ।" "ਕੌਣ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦਾ, ਕੌਣ ਦੱਸ ਸਕਦਾ, ਕਿਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ ਲੈ ਜਾਂਦਾ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇਠਲੇ ਆਸਨ ਦਿੱਸਦੇ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਦੂਰ ਹਨ, ਗੁਪਤ ਯਜਨਾਂ, ਲੁਕਵੇਂ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ।" "ਮਨੁੱਖੀ ਨੈਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦੀ, ਫੈਲੀ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਏ, ਜਿਵੇਂ ਜੁਲਾਹਾ, ਇਕ ਮੱਤ, ਆਪਸੀ ਸਮਝ ਨਾਲ।" "ਇਕਠੇ ਤੇ ਵੱਖਰੇ, ਦੂਰ ਤੇ ਨੇੜੇ, ਉਹ ਅਡੋਲ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਗਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਭੈਣਾਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਬਣ ਕੇ, ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦੀਆਂ।" "ਇਹਨਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਸਾਫ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਕੰਬਦੇ; ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਡੋਲ, ਇਕ ਪ੍ਰਭੂ ਸਭ ਨੂੰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ, ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ, ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਜੰਮੇ ਹੋਏ।" "ਸਦਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਮੈਂ ਮੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ, ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਸਾਡੇ ਲਈ। ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਵਾਂਗ, ਇਕੱਠੇ ਖੜੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਵੱਖਰੇ, ਅੰਦਰ।" "ਇਹ ਸਤੂਤੀ ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਚਾਰਦਾ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਗਰਭ ਵਾਲੇ ਸੁਣਣ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਜੀਭ ਵਾਂਗ ਲੈ ਕੇ; ਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਜਾ, ਵਰੁਣ, ਨੌਜਵਾਨ, ਆਦਿਤਿਆ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ।" "ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਸਤੂਤੀ ਉਚਾਰੀ; ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਦੇ।" "ਕੁਸ਼ਲ, ਚੰਗੇ ਹੱਥ, ਆਪ ਹੀ ਸਤੂਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਪੂਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਿਭੂ, ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਖੜੇ ਕਰਦੇ।" "ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਅਕਾਸ਼ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅਥਾਹ; ਸਰਸਵਤੀ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ, ਸੁਣੇ; ਧਾਤ੍ਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌੜਦੇ, ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਧਨ ਦੇ।" "ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਸਤੂਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਜ਼ਦੂਰ ਭਾਗ ਲਈ ਭਾਗਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ; ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਗ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਦੀ ਪੁਕਾਰ ਪੁਰਾਤਨ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਵਾਂ, ਰਚਨਹਾਰ, ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ।" "ਇੰਦ੍ਰ, ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਦੋਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਲੈਂਦਾ; ਨਗਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਮਾਰਣਹਾਰ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ।" "ਨਾਸਤਿਆ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੇ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਨਾਮ; ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ, ਤੂਹੀ ਅਣਮੁੱਲ ਦਾਨ ਰੱਖਦੇ, ਨਿਰੀਖ, ਅਟੱਲ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਿਕਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾਂ, ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਸਤੂਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦ੍ਰ, ਅਗਨੀ, ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼, ਮਾਰੁਤ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਆਦਿਤਿਆ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਰਸਵਤੀ, ਧਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਤਾਕਤ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਯਸ਼ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।