ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਘੜੀ ਵਿੱਚ, ਯਜਮਾਨ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਘਾਸ਼ ਵਿਛਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਜੋੜੇ ਗਏ। ਇਸ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆ ਕੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠੋ ਅਤੇ ਹਵਨ ਦਾ ਪਿੰਡ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਸਾਡੀਆਂ ਇਹ ਲੀਲਾਵਾਂ, ਇਹ ਸੋਮ ਰਸ ਦੀਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀਆਂ ਸੁਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਮ ਜਾ। ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੀ ਬੱਚੜੀ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਇਸ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਤੰਗੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਛੱਡੀ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਤੇ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਆਹੂਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਲੈ ਜਾਣ। ਤੂੰ ਆਪ ਆ, ਹੇ ਆਪ-ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਦੋ ਲੰਬੇ ਵਾਲ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਤੇ ਲਿਆਉਣ, ਆ ਕੇ ਤੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਚੋਪੜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗੋਆਂ ਵਾਲਾ ਸੋਮ ਰਸ ਅਸੀਂ ਪੀਸ ਕੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ। ਇਹ ਸੋਮ, ਜੋ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆ ਕੇ ਪੀ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਭਰ ਜਾਵੇ। ਮੇਰੇ ਗੀਤ, ਜੋ ਸੋਮ ਰਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੈਂਕੜਾ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵਸਾ ਲੈ। ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਧਨ ਦਾ ਜੇਤੂ, ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਇਹ ਸੋਮ, ਜੋ ਗੋਆਂ ਅਤੇ ਜੌ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਆ ਕੇ ਪੀ, ਆਪਣੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਰਸ ਉੱਤੇ ਆ। ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ। ਅਸੀਂ ਕੁਸ਼ਿਕਾ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਰਥ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸੀਟ ਉੱਤੇ ਆ ਬੈਠ। ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਪਿੱਛੋਂ, ਸੋਮ ਰਸ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਹੇ ਪਿਆਰੇ ਦੋਸਤ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹਾ ਕਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਆ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ ਕੇ, ਦੋ ਪਿਆਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਸਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਭਰੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਡੀ ਪੂਜਾ, ਜੋ ਆਦਰ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵ ਇੰਦਰ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਆਰਾਧਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਾਂਝੀ ਮਿੱਠਿਆਈ ਦੀ ਰਸਮ ਤੇ ਘਿਉ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ। ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਦੋ ਬਲਵਾਨ, ਸੋਹਣੇ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਦੋਸਤ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣਗੇ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੋਮ ਦੇ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਵਾਹ ਵਾਹ ਸੁਣੇ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਬਣਾਵੇਂਗਾ? ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣਾਵੇਂਗਾ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ? ਕੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਧਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵੇਂਗਾ? ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਸਾਂਝੀ ਰਸਮ ਤੇ ਲਿਆਉਣ। ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਬਾਜ ਨੇ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਸ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੂੰ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ, ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਹ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਧਨ ਦਾ ਜੇਤੂ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸੋਮ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ। ਤੂੰ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਗਰੂਕ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਚਮਕਾਇਆ। ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਨਾਜ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਮਿਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਬਲਵਾਨ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਿਆ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹਥਿਆਰ, ਵਜਰ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਚਮਕਦਾਰ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਟਾਂ ਮੋਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਫੜ ਸਕਦਾ; ਤੂੰ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਆ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਕਿਲਿਆਂ ਦਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ, ਜਲਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੂੰ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਥੀ ਹੈਂ, ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਡੂੰਘਾ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੀ ਚਰਾਗਾਹ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗਾਂ ਘਾਸ਼ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਝੀਲ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਧਨ ਦੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਪੱਕਾ ਫਲ ਹਿਲਾ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪੱਕੀ ਫ਼ਸਲ ਹਿਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਹੇ ਸਵੈ-ਚਲਿਤ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਤੇਰਾ ਆਪਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਧ ਕੇ, ਵਧਾਈ ਹੋਈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣ। ਤੂੰ ਬਲਵਾਨ, ਨੌਜਵਾਨ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਬਲਦ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਭਿਆਨਕ, ਅਮਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਕੰਮ, ਤੇਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਭਰੇ ਕੰਮ, ਬੜੇ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬਲਦ, ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨਾਲ, ਧਨ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ, ਹੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ—ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਵਸੇਬੇ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਚਮਕਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਤੁੱਲ ਹੈਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਅੰਤਰਾਲ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਖਿੱਚ ਲਈ। ਚੌੜਾ, ਡੂੰਘਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਬਲਵਾਨ, ਭਿਆਨਕ, ਸਭ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ—ਇੰਦਰ, ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਸੋਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬਲਦ, ਤੂੰ ਇਹ ਪੀ।