ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਮਰੁਤ ਗਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਮਿੱਠੜੇ ਸਵਭਾਵ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ—ਜੋ ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਰੋਕ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੈਤਿਆ ਸੀ—ਦੇ ਮੂਲ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਜੋੜ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ। ਇੰਦਰ, ਸਦਾ ਨਵੀਂ ਤਾਕਤ ਲਈ ਸੋਮਾ ਰਸ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੌੜਦੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਲ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਚਲਦਿਆਂ ਅਤੇ ਰੁਕਿਆਂ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ ਅਤੇ ਅਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਉੱਚ, ਅਮਰ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਅਸਮਾਨ ਸਮਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਧਰਤੀ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਕਈ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੰਘਣਾ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਸ਼ਾ (ਸਵੇਰ) ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੱਚੀ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਵਾਂ ਜੰਮੇ, ਤਦੋਂ ਹੀ ਸੋਮਾ ਪੀ ਲਈ। ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਹੱਦ ਨਾ ਅਸਮਾਨ, ਨਾ ਸਮਾਂ, ਨਾ ਦਿਨ, ਨਾ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਸਾਲ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਨਵਾਂ ਜੰਮੇ, ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਿਰਿਆ ਲਈ ਪੁਰਾਤਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਲਪਟੇ ਹੋਏ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਯਜਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਯਜਨ ਦੁਆਰਾ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਵਜ੍ਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਯਜਨ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੀਆਂ, ਮੱਧਕਾਲੀ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਲਈ ਇਹ ਭਜਨ ਜੰਮਿਆ, ਤਦੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਤਕਲੀਫ਼ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ 'ਚ ਯਾਤਰੀ ਤੇਰਾ ਆਹਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਲੀ 'ਸ੍ਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਲਬਾਲਬ ਭਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੀਣ ਲਈ ਪਿਆਲੇ 'ਚ ਰਸ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਰੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਸੋਮ ਰਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਧ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਵੱਡੀ ਧਨ-ਸੰਪੰਨ ਧਰਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਾਤ ਲਈ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਆਹਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਉਹ ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿੱਪਾਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੁਤੁਦ੍ਰੀ, ਦੋ ਚਮਕਦਾਰ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀਆਂ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਾਂ-ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਸਿੰਧੂ ਅਤੇ ਵਿਪਾਸ਼ ਨਦੀ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਹ ਰਸ ਲੈ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੂਜਾਰੀ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਟਦੀਆਂ। "ਮੇਰੀ ਸੋਮਾ ਲਈ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੋ, ਹੇ ਧਰਮੀ ਨਦੀਆਂ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਆਓ। ਮਹਾਨ ਸਿੰਧੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਂ, ਕੁਸ਼ਿਕ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਰਸਤਾ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਸੀ। ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵ ਨੇ ਹੱਥ ਫੈਲਾ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਚੌੜੀਆਂ ਧਰਤੀਆਂ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਸ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। "ਹੇ ਨਦੀਆਂ, ਸਾਡੀ ਗੁਜਾਰਿਸ਼ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰਵਾਂ ਵਾਲਾ ਦੂਰੋਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਝੁਕ ਜਾਓ, ਸੌਖਾ ਰਸਤਾ ਦਿਓ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕਰ ਦਿਓ ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੀਏ।" ਜੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਸਮੇਤ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਨਦੀ ਦੀ ਧਾਰ ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਭਾਰਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਸਮੇਤ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ। "ਵਹੋ, ਹੇ ਨਦੀਆਂ, ਵਰਦਾਨ ਦਿਓ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਭਰੋ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਚਲੋ।" "ਤੁਾਡੀ ਲਹਿਰ ਹੌਲੀ ਹੋਵੇ, ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਇੰਦਰ, ਰੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਦਾਸਾ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਦਾਤਾ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੰਡ-ਖੰਡ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਭਰ ਦਿੱਤੇ। "ਤੇਰੀ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਮੈਂ ਅਮਰਤਾ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁਣਿਆ, ਠੱਗਾਂ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰਿਆ ਅਤੇ ਗੋਧਨ ਲੱਭ ਕੇ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਦਿਨ ਲੈ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਨੂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੱਭੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕਈ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਵਿਚਾਰ ਜਗਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਬੇਅੰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੁਚਲਿਆ, ਚਲਾਕ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਾਤ ਦਿੱਤੀ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਜੋਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਉਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਸੂਰਜ, ਗਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਦੌਲਤ—ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੌਦਿਆਂ, ਦਿਨਾਂ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਰੋਕ ਤੋੜੀ, ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਅਸੀਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਾਤ ਲਈ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਹਵਾਨ ਕਰੀਏ। ਉਹ ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। "ਘੋੜੇ, ਰਥ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ; ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਆਓ, ਸਾਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਓ। ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ 'ਸ੍ਵਾਹਾ' ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਪੀਓ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਯਜਨ ਤੇ ਲਿਆਉਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ, ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਵਾਹ ਵਾਹ, ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਦੀਵ ਜੀਵੰਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ।