ਹੇ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਘਰ-ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ, ਸਭ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ। ਕਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮਧੁਰਤਾ ਨੂੰ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀਆਂ ਛਣੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਦਾਤਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਚਾਹਤ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨਾਸਕ, ਤੂੰ ਸੱਚੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਹਰ ਬੋਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਦਾਤਾ ਹੈਂ। ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਵਾਲੇ। ਅਸੀਂ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਤੈਨੂੰ ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਤਨ ਲਈ ਹੈ। ਤੂੰ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਮਾਇਆਵੀਆਂ ਧੋਖਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦਾਤ ਸਾਡੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਰੱਖ। ਚਮਕਦਾਰ ਵਰਖਾ ਚਹੁੰਕਿੱਧਰ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਭਲਾ ਕਰ, ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਥਵਾਹ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰੱਖ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਧੌਲਤ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸਕ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਗਿਆ। ਸੱਚ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਸੱਚ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਔਖੇ ਰਸਤੇ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲਈ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਇੰਦਰ, ਆ, ਸੋਮ ਪੀ, ਹੇ ਸੋਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਇਸ ਪੀੜਾਈ ਤੇ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ। ਹੇ ਦਾਨੀ ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਚਮਕਦਾਰ, ਮਥਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਹੈ। ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਮਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾ। ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਕੀਤਾ। ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਪੀੜਾਈ ਤੇ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਪੀ। ਉਹ, ਮਰੁਤ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ, ਉਸ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ। ਇੰਦਰ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ, ਪੀੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ, ਸੋਮ ਪੀ, ਨਵੀਂ ਤਾਕਤ ਲਈ। ਆ, ਹੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰਿਹਾਅ ਕੀਤਾ; ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਚਲਦੇ ਤੇ ਰੁਕੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਮਾਇਆਵੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ, ਮਹਾਨ, ਉੱਚੇ, ਅਮਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਅਸਮਾਨ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਘੇਰ ਸਕਦੀ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਚੰਗੇ ਤੇ ਅਨੇਕ ਕਰਤੱਬ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੱਚੀ ਤੇ ਬਿਨਾ ਝੂਠ ਦੇ ਹੈ; ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸੋਮ ਪੀਤਾ। ਨਾ ਅਸਮਾਨ, ਨਾ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਨਾ ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਸਾਲ, ਇਸ ਦੀ ਹੱਦ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਪੀਤਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਪੁਰਾਤਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਤੂੰ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਰਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਂ-ਜੰਮੇ, ਵਧਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ; ਤਦ ਅਸਮਾਨ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ, ਜਦ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਿਰ ਕੀਤਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਯਜਨਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ, ਤੇ ਪੀੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਯਜਯ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ, ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਜਰ ਲਿਆ, ਸਰਪ-ਵਧ ਲਈ। ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਇਆ; ਅਸੀਂ ਨਵੀਂ ਦਇਆ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵਲੋਂ ਕਰੀਏ; ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ, ਮੱਧਲੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਹੈ। ਜਦ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਪੁਰਾਤਨ ਲਈ, ਇਹ ਗੀਤ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਉਂ ਜ਼ਰੂਰਤ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਾਤ੍ਰਾ ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੀਣ ਲਈ ਕਪ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਪਿਆਰੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੋਮ ਇੰਦਰ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ, ਸੱਜੇ ਵੱਲ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਨਾ ਡੂੰਘੀ ਦਰਿਆ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਨਾ ਪਹਾੜ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ, ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੁਕਾਵਟ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ, ਧਨ-ਧੌਲਤ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ। ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ; ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲਈ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵੱਲ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ; ਦੋ ਚਮਕਦਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਾਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਬੱਚੜੇ ਲਈ ਤਰਸਦੀਆਂ, ਵਿਪਾਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਤੁਦ੍ਰੀ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਲੱਭਦੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਹੋ; ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰੋ। ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਂ-ਵਾਂਗ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਵਿਪਾਸ਼ ਦੇ ਕੋਲ; ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਕਠੇ, ਇੱਕੋ ਰਸਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ, ਤੇਰੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ; ਚੱਲਦੀ ਧਾਰ ਮੁੜਦੀ ਨਹੀਂ—ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪੁਜਾਰੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸ ਲਈ ਸੱਦਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਧਰਮਵਤੀਓ, ਮੇਰੇ ਸੋਮ ਲਈ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲਓ, ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਆਓ; ਮਹਾਨ ਸਿੰਧੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉੱਚੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਂ, ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦਇਆ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਵਜਰ-ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰੁਕਾਵਟ, ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਗੂ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਇਹ ਵੀਰਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਿਆਨ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਸਰਪ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ; ਵਜਰ ਨਾਲ, ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਵਹਿਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ ਵਧੀਆਂ। ਹੇ ਗਾਇਕ, ਇਹ ਬਚਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇਰੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ; ਸਾਡਾ ਗੀਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਤਾਕਤ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਨਾ ਰਹੇ। ਹੇ ਭੈਣੋ, ਕਾਰਵ ਨੇ, ਜੋ ਦੂਰੋਂ ਆਪਣੀ ਗੱਡੀ ਤੇ ਰਥ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ; ਨਿਮਰ ਹੋਵੋ, ਪਾਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਬਣੋ, ਹੇ ਨਦੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਧੁਰਿਆਂ ਹੇਠਾਂ ਥੱਲੇ ਹੋ ਜਾਓ। ਹੇ ਕਾਰਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦੂਰੋਂ ਆਇਆ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਿਮਰ ਹੋਈਏ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਰੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਿਯ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਲਈ। ਜੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ-ਚਲਿਤ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਹੋਣ, ਜਥੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਧਾਰ, ਜੋ ਚਲਾਈ ਗਈ, ਵਹਿ ਜਾਵੇ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਦਇਆ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ। ਭਾਰਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਦਇਆ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ। ਵਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਚੁਰ, ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਭਰੋ, ਸੁਖ ਨਾਲ ਚਲੋ। ਲਹਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਉੱਠੇ; ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰਨਾ; ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਵਿਪਤਾ ਨਾ ਆਵੇ। ਇੰਦਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਾਸਾ ਦੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਫਾੜ ਦਿੱਤਾ; ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ, ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਬਲ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ, ਦਾਨੀ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਭਰ ਦਿੱਤੇ। ਤੇਰੀ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਮੈਂ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸਤਿਕਾਰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੀ ਸਵਾਮੀ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਦਾ ਚੋਣ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ਾਂ, ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਖੋਜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ, ਧਨ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਰਾਹਤਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।