ਸਰਮਾ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਰਾਹ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੁਰਾਤਨ ਰਸਤਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਬਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਚਾਰਨ ਦੀ ਧੁਨੀ ਉਠਾਈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਜੀਵ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਪਹਾੜ ਨੇ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਅੰਕੁਰ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਨੌਜਵਾਨ ਵੀਰ ਨੇ ਹਵਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਜਾਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੰਗਿਰਸ ਤੁਰੰਤ ਚਮਕ ਉਠੇ। ਉਹ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪੁਰਾਤਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਦਰਸ਼ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਤਪੱਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਉਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਗਉਆਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਭਜਨ ਬਣਾਏ। ਇਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਪੁਰਾਤਨ ਦੁਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਬੀਜ ਦੇ ਦੁਧ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦੁਧ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ (ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠੇ; ਜਨਮ ਸਮੇਂ, ਗਉਆਂ ਨੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਥਾਂ 'ਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਇੰਦ੍ਰ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਸਮੇਂ ਬੈਠਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਗਉਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਲਈ ਚੌੜੀ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਮਨ ਭਾਵਣ ਵਾਲੀ ਗਊ ਮਿੱਠਾ, ਮਾਧੁਰਯ ਭਰਿਆ ਦੁਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਵੀ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੁਸ਼ਲਵਾਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ। ਮਾਵਾਂ, ਸਹਾਰਾ ਦੇ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਬਲ ਨਾਲ ਉੱਤੇ ਤੋਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਨੇ ਪੁਲਿੰਗ, ਸਦਾ ਵਧਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਇਕ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਸੁਰਿਲੇ ਭਜਨ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਅਜੇਤ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ; ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਸੰਘਾਰਕ, ਤੇਰੀਆਂ ਅਨੇਕ ਟੋਲੀਆਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸਿਫ਼ਤ ਤੇ ਆਏ ਹਾਂ—ਸਾਡਾ ਰਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਕਈ ਚਮਕਾਂ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਥ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ; ਇੰਦ੍ਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੂਰਜ, ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਰਾਹ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਹੇ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ, ਤੂੰ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਕੱਠਾ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ। ਕਵੀਆਂ ਨਾਲ ਛਾਣਣ ਰਾਹੀਂ ਮਾਧੁਰਯ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਜੋ ਲੋੜੀਂਦੇ ਤੇ ਸਿਫ਼ਤਯੋਗ ਹਨ, ਘੇਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੱਚੇ ਬੋਲਾਂ ਦਾ, ਸਾਰੀ ਬੋਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ; ਬਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ, ਦਾਤਾ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਆ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੁਰੰਤ ਆ। ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਵਾਂ ਭਜਨ捄ਰਦਾ ਹਾਂ; ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਠੱਗੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਲਾਭ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਥਾਪਤ ਕਰ। ਤਾਰਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਵਰਖਾਵਾਂ ਫੈਲ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆ ਰਹੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਥੀ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਸਾਨੂੰ ਗਉਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੇ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਸੰਘਾਰਕ, ਗਉਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲਾਲ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਗਿਆ; ਸੱਚ ਬੋਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਆਉ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਜੋ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਇਸ ਪੀੜਾਈ ਤੇ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰ ਹੈ; ਹੇ ਦਾਤਾ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ। ਚਮਕਦਾਰ, ਮਥਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਇੰਦ੍ਰ, ਗਊ ਦੇ ਸਿਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ, ਮਰੁਤਾਂ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਬਲ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ। ਮਰੁਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਈ, ਇੰਦ੍ਰ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਪੀੜਾਈ ਤੇ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਜਟਾਂ ਵਾਲੇ। ਉਹ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਾਥੀ, ਮਰੁਤ, ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਜੋੜ ਲੱਭੇ, ਉਸ ਅਹੰਕਾਰੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ। ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ, ਇੰਦ੍ਰ, ਪੀੜਾਈ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਸਦਾ ਨਵੇਂ ਬਲ ਲਈ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਿਆ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਆ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵਹਿੰਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਦ ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰਿਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਤੂੰ ਚਲਦੇ ਤੇ ਥਿਰ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦੇਵ-ਰਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੱਡਾ, ਉੱਚਾ, ਅਜਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਆਕਾਸ਼, ਨਾ ਧਰਤੀ ਘੇਰ ਸਕਦੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਕਿਰਤ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਅਨੇਕ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਜਿਸ ਨੇ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥੰਮਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਝੂਠ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸੱਚੀ ਹੈ; ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸੋਮਾ ਪੀਤਾ। ਨਾ ਆਕਾਸ਼, ਨਾ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਨਾ ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਸਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ। ਤੂੰ, ਇੰਦ੍ਰ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਸੋਮਾ ਪੀਤਾ; ਜਦ ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਤਦ ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਪੁਰਾਣਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਬਲ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਗਿਆ; ਜਦ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਮਿਆ, ਤਦ ਆਕਾਸ਼ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਟੱਕਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇੰਦ੍ਰ, ਯਜਨਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਮਥਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਯਜਨਯੋਗ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ, ਤੂੰ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਵਜਰ ਲਿਆ। ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਮਦਦ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਮਿਹਰ ਵੱਲ ਮੋੜੀਏ; ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਮੱਧ ਤੇ ਨਵੇਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੇ ਲਈ, ਇਹ ਭਜਨ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੇ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਵਿਚ ਯਾਤਰੀ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਉਸਦਾ ਪਾਤ੍ਰ ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਪਿਆਲੀ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰੀਤਿਕਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸੱਜੇ ਵੱਲ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ। ਨਾ ਡੂੰਘੀ ਦਰਿਆ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਨਾ ਪਹਾੜ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ, ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੋਕ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਗਉ-ਪ੍ਰਚੁਰ ਖੇਤਰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੁਣਦਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਦਾ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਣ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ; ਦੋ ਚਮਕਦਾਰ ਗਊਆਂ ਵਾਂਗ, ਮਾਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਬੱਚੜੇ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿਚ, ਵਿਪਾਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੁਤੁਦ੍ਰੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਖੋਜਦੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹੋ; ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ, ਤੁਸੀਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ। ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਤਾ-ਸਮਾਨ ਸਿੰਧੂ, ਚੌੜੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਿਪਾਸ਼ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ; ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬੱਚੜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਰਸਤੇ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਸਤਾ ਲੰਘ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ; ਲਹਿਰ, ਜੋ ਚਲਾਈ ਗਈ, ਕਦੇ ਵਲ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੀ—ਕਵਿ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ, ਕਿਸ ਲਈ ਸੱਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਧਰਮਵਾਨੋ, ਮੇਰੀ ਸੋਮਾ ਲਈ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲਵੋ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਆਓ; ਮਹਾਨ ਸਿੰਧੂ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਉੱਚੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਂ, ਕੁਸ਼ਿਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਿਹਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਜਰ-ਧਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ, ਸੁੰਦਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ—ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰਾਂ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦ੍ਰ, ਅੰਗਿਰਸ, ਸਰਮਾ, ਗਉਆਂ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ—all ਨੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਰਸਤੇ, ਸੱਚਾਈ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਲਿਆ।