ਇੰਦਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਤੇ ਜ਼ੁਲਮੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਫੈਲਦੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਜੋ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਅਸੀਮ ਘਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਬਲਵਾਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਥੰਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਇਥੇ ਵਹਾਉ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਵਲਾ ਦੀ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕੀ, ਤਾਂ ਭੈਬੀਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਸਤੇ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ, ਗਾਇਆਂ ਨੂੰ ਰਿਹਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਕੱਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਧਨ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਰਥ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੋੜੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਇਕਠਿਆਂ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਕ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਜਲੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰ ਆਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੋਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪੱਕਾ ਫਲ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਮਿੱਠਾ ਪੋਸ਼ਣ ਸਾਰਾ ਇਕਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਰਸ ਰੱਖਿਆ। ਇੰਦਰ, ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਯਜਮਾਨ, ਭਗਤ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ। ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ, ਵਿਗੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ। ਜਦ ਵੈਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਧੁਨੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਢ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਾੜਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੰਡ ਦੇ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦੇ, ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾ। ਇੰਦਰ, ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜ ਦੇ, ਨਵੇਂ ਕੇਂਦਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਤੂੰ ਲੁਕਦੇ, ਰਿੰਗਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਤਪਿਸ਼ ਨਾਲ ਸਾੜ ਕੇ। ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਗੋੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ ਲੈ ਚਲ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਬਹੁਤ ਬਰਕਤਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਵੱਡਾ ਧਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ, ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੇਵੇ। ਸਾਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਸਮਤ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਖੇਤ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਮੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਵੀ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ। ਇਹ ਇੱਛਾ ਗਾਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਰ ਦੇ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਸ਼ਿਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਵਨ ਕੀਤੇ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਧਾਰੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ, ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਦੇ, ਇਨਾਮ ਸਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ। ਤੂੰ ਬਲਵਾਨ, ਸੱਚੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਸਾਨੂੰ, ਮਘਵਨ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਸੂਝ ਦੇ। ਅਸੀਂ ਮਘਵਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸੱਦੀਏ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਜੇਤੂ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਧਨ ਦਾ ਜਿੱਤੂ ਹੈ। ਅੱਗ, ਜੋ ਕੁੜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਜੋਤ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਾ ਕੁੜੀ ਦੇ ਨਦੀ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਵਾਰਸਾ ਪਤਨੀ ਲਈ ਵੰਡਿਆ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਨੇ ਜਣਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ। ਜਦ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੂਜਾ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਅਗਨੀ ਚਮਕਦਾਰ ਜਨਮਿਆ, ਚਮਚ ਨਾਲ, ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਨ ਜਣਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੀਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ। ਜਿੱਤੂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵੱਲ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਜਗਾਈ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ, ਮਿਲਣ ਆਈਆਂ; ਇੰਦਰ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ। ਜੋ ਡਿੱਗੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰਾਹ ਦੱਸਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ਲੱਭ ਲਏ, ਜਾਣ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਸਰਮਾ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਰਾਹ ਲੱਭੀ, ਪੁਰਾਤਨ ਰਾਹ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ। ਉਸ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਦੱਸਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਧੁਨਿ ਗਾਈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਿੱਤਰ ਵਜੋਂ ਗਿਆ, ਪਹਾੜ ਨੇ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਜਣਨ ਵਾਲਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਨੌਜਵਾਨ ਵੀਰ ਨੇ ਹਵਨ ਸਜਾਇਆ, ਫਿਰ ਅੰਗਿਰਸ ਤੁਰੰਤ ਚਮਕ ਉਠੇ। ਉਹ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਲਈ ਨਮੂਨਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੂਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਭਜਨ ਬਣਾਏ। ਇਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਰਕਤ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸੱਚ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਏ; ਪੁਰਾਤਨ, ਬੀਜ ਨੂੰ ਦੁੱਧਣ ਵਾਲੇ, ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਧੁਨਿ ਨਾਲ ਗੂੰਜੇ; ਜਨਮ ਤੇ, ਗਾਵਾਂ ਨੇ ਹੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੇ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਵਿੱਚ ਆਹੂਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬੈਠਾ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਰਿਹਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਲਈ, ਚੌੜੀ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਚਾਹੀਦੀ ਗਾਂ ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ ਵਰਗਾ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਲਈ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ, ਹੁਨਰਮੰਦਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ; ਮਾਵਾਂ, ਆਸਰੇ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਦੇਂਦੀਆਂ, ਉੱਤੇ ਵਧਦੀਆਂ ਬੈਠੀਆਂ। ਜਦ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਨੇ ਸਦਾ ਵਧਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਸੁਰਿਲੇ ਭਜਨ, ਸਭਤਾਕਤੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਅਜੇਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਤੇਰੀਆਂ ਅਨੇਕ ਟੋਲੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਾਂ—ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ, ਦਾਤਾ, ਸਾਡੀ ਯਾਦ ਰੱਖ। ਵਿਸ਼ਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਖੇਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਥ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ; ਇੰਦਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਇਕੱਠੇ ਸੂਰਜ, ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਰਾਹ ਲਈ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਹੇ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ, ਤੂੰ ਇਕੱਠੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਕਵੀਆਂ ਨਾਲ ਛਾਣਣ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਹਦ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤੋਹਫ਼ੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਚਾਹੇ ਹੋਏ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸੱਚੇ ਬੋਲਾਂ, ਸਾਰੀ ਬੋਲੀ ਦਾ, ਬਲਵਾਨ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਤੂੰ ਮਾਲਕ ਬਣ; ਚੰਗੀਆਂ ਮਿੱਤਰਤਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਲਈ ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਬਹੁਤ ਵੱਧੀਆਂ, ਨਾਸਤਿਕ ਠੱਗੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਅਤੇ, ਦਾਤਾ, ਆਪਣਾ ਹੀ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰੱਖ। ਚਮਕਦਾਰ ਮੀਂਹਾਂ ਫੈਲ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਰਥਵਾਨ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਜਲਦੀ, ਜਲਦੀ ਸਾਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੂ ਬਣਾ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਆ ਪਹੁੰਚੇ; ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲਾਲ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਗਿਆ; ਸੱਚੇ ਬੋਲ ਭੇਜ ਕੇ, ਸੱਚ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਔਖੇ ਥਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ। ਅਸੀਂ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸੱਦੀਏ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਵੱਡਾ ਜੋ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲਈ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਧਨ ਦਾ ਜਿੱਤੂ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਇਸ ਪੀੜਾਈ ਤੇ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਦਾਤਾ, ਬਲਵਾਨ, ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਆਪਣੀਆਂ ਗੋੜੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ। ਉਜਲਾ, ਮਥਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਇੰਦਰ, ਗਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ; ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਪੀੜਾਈ ਤੇ, ਹੇ ਗੜਜਣ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਟੋਲੇ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਪੀ।