ਮਹਾਨ ਅਗਨਿ ਦੀ ਕਥਾ ਇਉਂ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਅਸੀਂ, ਬਲਵਾਨ ਲੋਕ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਅਗਨਿ, ਹੋਰ ਬਲਵਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ। ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਭੋਗ, ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣ। ਇਹ ਯਜਨ ਦੀ ਰੋਟੀ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਕੇਵਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾ, ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਅਗਨਿ, ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਭੋਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਦਿਨ ਭਰ ਲੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਗ ਤੂੰ ਆ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਇਹ ਯਜਨ ਦੀ ਰੋਟੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਤੇਰੇ ਭਾਗ ਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਘਟਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ। ਤੀਜੇ ਸਮੇਂ, ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਯਜਨ ਦੀ ਰੋਟੀ ਸਦਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਧਨ-ਧਾਨ ਵਾਲੀ ਰਸਮ ਨੂੰ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਦਿਨ ਭਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਇੱਥੇ ਚੱਕੀ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਦਾ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਨੂੰ ਲਿਆਓ, ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਮਥਣ ਕਰੀਏ। ਦੋ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਭਵਤੀ ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਿਆ ਗਿਆ ਗਰਭ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਭੋਗ ਲੈ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਮਝ ਨਾਲ, ਸਿੱਧਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿਓ; ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਥੰਮ, ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ, ਇਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਲਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਹੇ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਭੋਗ ਲਈ, ਯਜਨ ਦੀ ਰੋਟੀ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਗਿਆਨੀ, ਸਰਬਗਿਆਨੀ, ਅਮਰ, ਸੁੰਦਰ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਮਥਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ, ਮਨੁੱਖੋ, ਯਜਨ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਪਹਿਲਾ, ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਅਗਨਿ, ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਮਥਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼, ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼, ਅਣਰੋਕੀ ਦੌੜ, ਉਹ ਘਾਹ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਸੜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਅਗਨਿ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਦਾਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਦਾਨੀ; ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗਯ ਮੰਨਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਭੋਗ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ। ਹੇ ਹੋਤ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਸਥਾਨ ਤੇ ਬੈਠ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ; ਯਜਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿਖੇ ਬਿਠਾ; ਹੇ ਦੈਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮਹਾਨ ਯਜਕ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਹੇ ਮਿੱਤਰੋ, ਧੂੰਆਂ ਵਧਾਓ, ਹੌਸਲਾ ਨਾ ਹਾਰੋ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ; ਇਹ ਅਗਨਿ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਮਹਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਾਸਯੁਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਰਸਮੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਚਮਕਿਆ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇੱਥੇ ਬੈਠ ਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸਤਕਾਵਾਂ ਵਧਾ। ਉਹ ਸਰੀਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਦੈਵੀ ਗਰਭ ਹੈ; ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਮਾਤਰੀਸ਼ਵਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਮਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਹਵਾ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਥਿਆ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਹੀ ਰਸਮਾਂ ਕਰ, ਯਜਕ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਮਰਣਹਾਰਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰ, ਅਥਾਹ, ਤੇਜ਼, ਲੁਕੀਆਂ ਜਬਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਦਸ ਭੈਣਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਬਲਵਾਨ ਅਗਨਿ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਤ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਹੋਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਥਣ ਵਿੱਚ ਸੜਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਦਾਨੀ, ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਅੱਖਾਂ ਨਹੀਂ ਮੂੰਦਦਾ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹਥਿਆਰਬੰਦ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਜਨਮੇ, ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਕੁਸ਼ਿਕਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ; ਹਰ ਇਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਅੱਜ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਗਿਆਨੀ ਹੋਤ੍ਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਹੈ; ਜੋ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਗ ਨਾਲ, ਜਾਣ ਕੇ, ਸਮਝ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚਲ। ਹੁਣ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਹੇ ਸੋਮ-ਪ੍ਰੇਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ, ਭੋਗ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਪਾਂ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿੱਧਵਾਨ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੂਰ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਵੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ; ਹੇ ਨੀਲ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ ਆ। ਇਸ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਾਂਡ ਲਈ ਇਹ ਭੋਗ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਪੱਥਰ ਨਿਚੋੜਣ ਲਈ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਗਨਿ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਦਾੜੀ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਮਹਾਨ, ਵੱਡੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਅਗੂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦ੍ਰ—ਜਦ ਤੂੰ, ਭਿਆਨਕ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ, ਹੇ ਸਾਂਡ, ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਕੇਵਲ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅਸਥਿਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈਂ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ। ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਤੇਰੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ, ਮਾਪਣ ਵਾਲੀ ਲਕੀਰ ਵਾਂਗ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਹੇ ਬਹੁ-ਪੁਕਾਰਿਆ, ਕੇਵਲ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੋ ਕੇ। ਇੰਦ੍ਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਾਂਗ ਫੜ ਲਿਆ, ਦਾਨੀ ਹੋ ਕੇ। ਤੇਰੇ ਨੀਲ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦੇ; ਤੇਰੀ ਵਜ੍ਰੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦੇ। ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਸੱਚ ਦੀ ਜਿੱਤ ਕਰ, ਝੂਠ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਭਾਗ ਵੀ ਘਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਇੰਦ੍ਰ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਧੰਨ ਹੈ; ਹੇ ਬਹੁ-ਪੁਕਾਰਿਆ, ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਹੈ। ਹੇ ਬਹੁ-ਪੁਕਾਰਿਆ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਜ਼ੁਲਮੀ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦੇ, ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਉਲਝਾ ਦੇ। ਵਧਦੇ, ਫੁੱਲਦੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਵਿਰੁੱਧ, ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪੈਰ-ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਆਪਣੀਆਂ ਸਤਕਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਅਪਾਰ, ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਸਾਂਡ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥੰਮਿਆ; ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਇੱਥੇ ਵਹਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਵਲਾ, ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਸੀ; ਸੰਘਾਰਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਰਸਤੇ ਸਾਫ ਕੀਤੇ, ਗਾਂ ਛੁਡਾਈਆਂ, ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਬਹੁ-ਪੁਕਾਰਿਆ, ਤੇਰੀ ਸਤਕਾ ਕੀਤੀ। ਇਕੱਲਾ, ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੋਵੇਂ ਭਰ ਦਿੱਤੇ; ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਹੇ ਵੀਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਰਥ, ਤੇ ਇਨਾਮ ਲਿਆ। ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਯਤ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਨੀਲ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਰਸਤੇ ਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰਾਂ ਦੇਖਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਦੇ ਆਉਣ ‘ਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇ ਆਉਣ ‘ਤੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ, ਅਦਭੁਤ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਜਦ ਉਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਅਨੇਕ ਚੰਗੇ ਕੰਮ। ਵੱਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਗਾਂ, ਪੱਕੀ ਫਸਲ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਮਿੱਠਾ ਪਦਾਰਥ ਕਾਲੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਰਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਲਈ ਰੱਖਿਆ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ; ਯਜਨ, ਸਤਕਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ। ਮੰਦ-ਮੱਤ, ਬੁਰੇ ਮਨੁੱਖ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਉਹ ਸਭ ਮਾਰੇ ਜਾਣ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ। ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ; ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਾੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਹੇ ਮਹਾਦਾਨੀ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੰਡ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਤੋੜ, ਦੈਤ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਉਲਝਾ ਦੇ। ਦੈਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਉਖਾੜ, ਇੰਦ੍ਰ; ਤਾਜ਼ੇ ਕੇਂਦਰ ਨੂੰ ਕੱਟ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਤੂੰ ਲੁਕਣ ਵਾਲੇ, ਰਿੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਸਾੜ ਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੱਕ, ਯਜਨ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਤੇ ਦੈਵੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਧਾਰਾ ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ, ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।