ਪृथਵੀ ਦੇ ਉਪਰ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਠੋ। ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਕੁਰਬਾਨੀ ਲਈ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਾਪੋ। ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਵੀ ਉੱਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਕਵੀ ਉਸਨੂੰ ਉਭਾਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਤਮ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ। ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪੁਜਾਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਉੱਚੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਕੁਝ ਪੂਜਕਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਜਾਂ ਕਾਰੀਗਰ ਨੇ ਘੜਿਆ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਖੜੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਸਮਪਤੀ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੇਣ। ਜੋ ਲੱਕੜਾਂ ਕੱਟ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ, ਜੋ ਘੜੀਆਂ, ਜੋ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅਰਥ ਅਤੇ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੇਣ। ਆਦਿਤਿਆਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਵਸੁਆਂ, ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਮੱਧ-ਅਕਾਸ਼—ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਰਸਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨ। ਕਵੀ, ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦੇ, ਚਿੱਟੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਆਏ ਹਨ; ਕਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਉਭਾਰਦੇ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਗਾਇਕ ਆਪਣੇ ਪਾਨ-ਪਾਤਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ; ਵਚਨਾਂ ਜਾਂ ਬੁਲਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੌ-ਡਾਢੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਫਲੋ; ਹਜ਼ਾਰ-ਡਾਢੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਫਲੋ; ਤੈਨੂੰ ਕਾਰੀਗਰ ਨੇ ਘੜ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ-ਦਿੱਲੀ ਲਈ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਮਰਤ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਜਲ-ਸੰਤਾਨ, ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚੰਗੀ ਮਾਰਗ ਵਾਲੇ, ਉੱਤਮ ਸਤੁਤੀ ਵਾਲੇ, ਪਾਪ-ਰਹਿਤ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਦੂਰ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਨੇੜੇ। ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈਂ; ਕੁਝ ਆਗੇ ਜਾਂਦੇ, ਕੁਝ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੈਠਦੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਸ਼ਰਾ ਲਿਆ। ਜੋ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਦਾ, ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ, ਸਦਾ ਸਾਥੀ—ਉਹ ਲੰਬੇ-ਸਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਲੱਭਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ। ਅਗਨੀ, ਜਿਵੇਂ ਆਪ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਲਿਆ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਘੁੱਟ ਕੇ ਲਿਆ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ, ਨੌਜਵਾਨ। ਤੇਰੀ ਭਾਗ-ਦਿੱਲੀ, ਤੇਰੀ ਜੀਭ, ਪੱਕਣ ਲਈ ਵੀ ਢੱਕਦੀ ਹੈ; ਜਦ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਪਸ਼ੂ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ, ਜਲਦੇ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁ-ਸਜਾਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ, ਤੇਜ਼ ਦੂਤ, ਅਥਕ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸਤੁਤੀਯੋਗ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿਓ। ਤਿੰਨ-ਸੌ, ਤਿੰਨ-ਹਜ਼ਾਰ, ਤੇ ਤੀਹ-ਨੌਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਗਨੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕੀਤਾ, ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾਈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਬਿਠਾਇਆ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ। ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਗਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰੀਸਟ ਵਾਂਗ ਸੱਦੇ; ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਚਮਕੋ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜਗਾਉਂਦਾ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਉਹ ਵਿਰਤਾ ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਪਾਉਂਦਾ। ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਂਗ, ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਜਾਇਆ, ਸੱਤ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਭੇਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਉੱਚੀ ਬੋਲੀ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਭੇਟ ਕਰੋ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਲੈ ਆਉਂਦਾ। ਸਾਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਤੁਤੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ; ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ, ਧਨ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ। ਅਗਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਪੂਜਕ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ; ਰਮਣੀਯ ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਰੋਧ ਦੂਰ ਕਰ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕੋ; ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਰਤਾ ਦਿਓ; ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੋ, ਭਲਾਈ ਲਈ। ਤੈਨੂੰ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਜਾਗਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਜਗਾਉਂਦੇ, ਅਮਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਨ ਵਾਲਾ। ਅਗਨੀ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ, ਘਰ ਵਾਲਾ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਗਿਆਨੀ; ਉਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਰਸਮ ਜਾਣਦਾ। ਉਹ, ਅਮਰ, ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਦੂਤ, ਸਥਾਪਤ ਹੈ; ਅਗਨੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ। ਅਗਨੀ, ਸੋਚ ਨਾਲ, ਜਾਣਦਾ; ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ; ਉਹ ਮਕਸਦ ਜਾਣਦਾ। ਅਗਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਗ ਬਣਾਇਆ। ਅਗਨੀ, ਅਪਰਾਜੇਯ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਸਦਾ ਤੇਜ਼, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ, ਰਥ ਵਾਂਗ। ਉਹ, ਸਭ ਨੂੰ ਸੱਦਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਥਕ, ਅਗਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ। ਉਸਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਪੂਜਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਵਸੇ। ਚਲੋ, ਅਗਨੀ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪੱਕੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਹੇ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ। ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਇੱਛਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮੰਗਦੇ; ਤੈਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਦਬੇ ਸੋਮਾ ਕੋਲ ਆਓ, ਹੇ ਉੱਚੇ; ਸਾਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪੀਓ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਗਾਇਕ ਨਾਲ, ਜਾਗਰੂਕ ਕੁਰਬਾਨੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ; ਇੱਥੇ ਇਹ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਜਾਏ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚੁਣਦਾ; ਉਹ ਇੱਥੇ ਸੋਮਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ। ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਅਪਰਾਜੇਯ, ਵਿਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।