ਰਿਭੂਵਾਂ ਨੇ ਇਕ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਯੋਗ ਨਾਮ ਰਚਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਗਨੀ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਰੁਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਅਗਨੀ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਨਵਜਨਮੇ ਅਗਨੀ, ਜਦੋਂ ਉੱਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘੀ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਗਨੀ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ, ਅਗਨੀ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ—ਉਹ ਯੋਗ ਦੂਤ—ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਵਨ-ਵਾਹਕ ਭਰਗੂਆਂ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ, ਤਦ ਅਗਨੀ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ ਕੋਲ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਥਿਰ ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਗੋਧਨ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜਿੱਤੂ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ। ਭਗਤਜਨ, ਮਨਨ ਕਰਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦਿਵਿਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ। ਦਾਨੀ, ਹਵਨ ਲਈ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨ। ਜਦੋਂ ਅਗਨੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਦਾਨ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਹਵਨ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਸੱਤ-ਜਿਭਾਂ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਦਾ ਜਿਕਰ ਹੋਵੇ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਯੋਗ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਤਰ ਵਜੋਂ ਬਿਠਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਅ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਤੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ। ਦੋ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਅਜਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁਧਾਰੂ ਗਾਵਾਂ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਤੇਰੇ ਵਰਤ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਦੂਤ ਬਣਿਆ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ। ਹੇ ਪਿੰਗਲ ਕੇਸ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਦੇ ਲਾਲ ਰੱਥਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋੜ। ਫਿਰ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸੁਚਿੱਤ ਬਣਾਵੀਂ। ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਰੀਆਂ ਲੋਅਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈਂ। ਜਦੋਂ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਜਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ, ਪੂਜਨੀਕ ਆਏ ਹੋਣ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰੇ ਰਥ-ਘੋੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਕਈ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਘੋੜੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਤੈਂਤੀ (33) ਵਿਆਹੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਲਿਆ ਕੇ ਆ, ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾ। ਉਹ ਯਾਜਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯਜਨਾ ਸਮੇਂ, ਦੋਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਚਿੱਤ ਤੇ ਸਤਜਨਮ ਹਨ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਯਥਾਰਥ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ ਕੋਲ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ, ਸਥਿਰ ਗੋਧਨ ਦੇ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ। ਸੱਤ ਸੁਰਾਂ ਨੇ ਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਸਾਂਢ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਦੋ ਪਿਤਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲੈ ਕੇ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਗਾਵਾਂ, ਬਲਵਾਨ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ, ਮਿੱਠਾਸ ਲੈ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਚ ਦੀ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ, ਗਾਂ ਇਕੱਲੀ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲੱਭਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ; ਦਾਤਾਵਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਸੁਆਮੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਬਹੁ-ਰੂਪੀ, ਕਾਲੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸਾ ਲਿਆ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਸਿੱਧੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਸੰਤਾਨ, ਜੋ ਸਹਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਲਿਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਐਸਾ ਬੈਠਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕ ਇਕ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ। ਉਹ ਲਾਲ, ਬਲਵਾਨ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਚਿੱਟੇ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ। ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨ ਲੋਅਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਇਲਾ ਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਪਿਤਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਧੁਨੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਸਾਂਢ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਗਾਇਕ ਆਪਣੇ ਵਾਸਤੇ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਯਾਜਕਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਪਿਆਰੇ, ਸਥਾਪਤ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਗੇ ਜੋੜੇ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰਤਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦਿਵਿਆ ਯਾਜਕ, ਪਹਿਲੇ, ਬੈਠ ਗਏ ਹਨ; ਸੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਸੱਚ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦੇ, ਵਰਤ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਮਜ਼ਬੂਤ, ਵੱਡੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਰੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਲਈ। ਹੇ ਦਿਵਿਆ ਯਾਜਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਗਿਆਨੀ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ। ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ ਕੋਲ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ, ਸਥਿਰ ਗੋਧਨ ਦੇ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਵਣ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਦਿਵਿਆ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੈਂ—ਤੂੰ ਉੱਤੇ ਰਹੇਂ ਜਾਂ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰੇਂ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਧਨ ਦੇ। ਜਲਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਰਚ ਕੇ, ਅਮਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ—ਵੈਰੀ ਵਿਚਾਰ ਦੂਰ ਕਰ, ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉੱਠ। ਹੇ ਵਣ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉੱਠ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਜਨਾ ਚਲ ਸਕੇ। ਜਵਾਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਪਟਿਆ, ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਜਿਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ, ਕਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਮਨੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਭੇਟਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਯਾਜਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤੋਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ, ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਵਣ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਜਾਂ ਕਾਰੀਗਰ ਨੇ تراਸ਼ਿਆ—ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਸੁਰ ਨਾਲ ਖੜੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੇਣ। ਜੋ ਕੱਟੇ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਗਏ, ਜੋ تراਸ਼ੇ ਗਏ, ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਕੰਢੇ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ, ਦਿਵਿਆ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਾਨ ਦੇਣ। ਆਦਿਤਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਦੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼—ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਉੱਚੀ ਕਰ ਦੇਣ। ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ, ਭਗਤ ਆਏ ਹਨ; ਕਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਸੀੰਗਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸੀੰਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਪਿਆਲੇ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਬੋਲ ਕੇ ਜਾਂ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ, ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਹੇ ਵਣ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੌ-ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਵਧਦਾ ਰਹੁ; ਹਜ਼ਾਰ-ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਵਧੀਏ; ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਕਾਰੀਗਰ ਨੇ ਤਿੱਖਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਮਰਦ, ਮਦਦ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਜਲਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚੰਗੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਾਲਾ, ਉੱਤਮ ਸਤੋਤ੍ਰ ਵਾਲਾ, ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਹੈਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸਦੇ ਜਨਮ, ਉਸਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸੰਬੰਧ, ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।