ਪਹਿਲਾਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਪੂਰਵਜ ਯਾਜਕ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੱਤ ਗਾਇਕ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੱਚ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦੇ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦੇ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣ ਕੇ। ਫਿਰ, ਭਾਰਤੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਭਾਰਤੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇਲਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗਨੀ; ਸਰਸਵਤੀ ਆਪਣੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸਰਸਵਤਾਂ ਸਮੇਤ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਆ ਬੈਠਣ। ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਹ ਸੂਰਵੀਰ, ਨਿਪੁੰਨ, ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਤੇ ਉੱਤਮ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ, ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਛੱਡੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਗਨੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਹੁਤੀ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਚਾ ਹੋਤਾਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੂਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗਨੀ, ਜਗਾਏ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਦਿਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਆ ਬੈਠਣ। ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ ਸੱਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਅੱਗਨੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉੱਠ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਜਾਰੀ, ਚੌੜੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਆਪਣੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਗੀਤਾਂ, ਤੇ ਸਾਮਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗਨੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਅੱਜ, ਸੱਚ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਵੇਖਦਾ, ਇਹ ਦੂਤ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਅੱਗਨੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਮਿੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਸੱਚ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਪਾਸਕ ਦੀ ਭੇਟ ਤੋਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਦੇ ਯੋਗ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੱਗਨੀ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਿੱਤਰ ਹੋਤਾਰ ਹੈ, ਵਰੁਣ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੈ; ਮਿੱਤਰ ਅਧਵਰਯੁ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਗ੍ਰਹਸਥ ਹੈ; ਮਿੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮਾਰਗ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅੱਗਨੀ ਸੱਤ-ਮੱਥੇ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਭੀ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰਦਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਉੱਚ ਰੂਪ ਦੀ ਭੀ। ਰਿਭੂਆਂ ਨੇ ਯੋਗਯ, ਸੁੰਦਰ ਨਾਮ ਬਣਾਇਆ; ਸਭ ਕੁਸ਼ਲਤਾਵਾਂ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਰ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ; ਉਹ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਲਪੇਟਦਾ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰੀ ਪੈਰੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗਨੀ ਘਿਉ-ਭਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ; ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਚ, ਤੇ ਚਟਕਦਾਰ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਵਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਵਜਨਮੇ, ਉਹ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਫਲਦੇ-ਫੂਲਦੇ ਹਨ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਅੱਗਨੀ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਠਦਾ, ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇਜ਼, ਅੱਜ ਅੱਗਨੀ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਮਿੱਤਰ, ਅੱਗਨੀ, ਯੋਗਯ, ਮਾਤਰੀਸ਼ਵਾਨ, ਦੂਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਉੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਅੱਗਨੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਦ ਮਾਤਰੀਸ਼ਵਾਨ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੇਟ-ਵਾਹਕ ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਕੋਲ ਲੈ ਆਇਆ, ਉਹ ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਅੱਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਟਿਕਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਊਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ; ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜਿੱਤੂ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮਨਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਿਵ੍ਯ ਸਤੁਤੀ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ; ਦਾਨੀ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਤ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ। ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਭੇਟਾਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਹੁਤੀ ਤਿਆਰ ਹੈ; ਅੱਗਨੀ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਤੇਰੀਆਂ ਸੱਤ-ਜੀਭਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਹੋਵੇ। ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਯੋਗਯ, ਤੈਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਤਾਰ ਵਾਂਗ ਬਿਠਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦ ਲੋਕ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਜੁਆਲਾ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਵੱਡਾ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਏ ਚਮਕਦਾਰ; ਦੋ ਸਾਥੀ, ਅਜਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ, ਵੱਡੀ ਸਤਿ-ਕਿਰਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਊਆਂ ਹਨ। ਅੱਗਨੀ, ਤੇਰੇ ਵ੍ਰਤ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਨਮ ਤੇ ਤੂੰ ਦੂਤ ਬਣਿਆ; ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈਂ। ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਵਾਲਿਆਂ, ਘਿਉ-ਲਪੇਟੇ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਜੋੜ; ਫਿਰ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਰਸਮ ਨੂੰ ਸੁਚੱਜਾ ਕਰ। ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਰੀਆਂ ਲੋਅਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਜਦ ਉਹ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ, ਅੱਗਨੀ, ਦੇਵਤੇ, ਭੇਟ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਆਹੁਤੀਆਂ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ ਜਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਆਕਾਸ਼ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਅੱਗਨੀ, ਤੇਰੇ ਰਥ-ਘੋੜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਜਾਂ ਕਈ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ; ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਈ ਘੋੜੇ ਹਨ। ਤੈਂਤੀ (33) ਵਿਆਹੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਆ ਕੇ ਆ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਉਹ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ। ਰਸਮ ਵੇਲੇ, ਦੋ, ਸੁਚੱਜੇ ਤੇ ਸੱਚ-ਜਨਮੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੱਚ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ। ਅੱਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਟਿਕਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਊਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਸੱਤ ਸੁਰਾਂ ਨੇ ਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਚਿੱਟੇ-ਚਟਕਦੇ ਸਾਂਢ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਦੋ ਪਿਉ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਖਵਾਲੀ ਕੀਤੇ, ਇਕੱਠੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਵਹਿ ਗਏ। ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਗਾਊਆਂ, ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜੇ, ਦੇਵੀਆਂ, ਮਿੱਠਾਸ ਲੈ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਚ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ, ਗਾਂ ਇਕੱਲੀ ਚੱਲਦੀ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲੱਭਦੀ। ਹੁਣ ਉਹ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ; ਦਾਨੀ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਕਾਲੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠਿਕਾਣਾ ਦਿੰਦਾ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ, ਸਿੱਧੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਹਾਰਾ ਮਿਲਦਿਆਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਉਹ ਆਸਨ ਤੇ ਆ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕ ਇੱਕ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ। ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਲਾਲੀਆਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਚਿੱਟੇ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਗਰਜਦੇ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਲੋਅਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਵੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਲਾ ਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਪਿਉਆਂ ਨਾਲ, ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ, ਵੱਡੀ ਧੁਨੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਸਾਂਢ ਦੁੱਧ ਵਟਣ ਵਾਲੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਂਦਾ, ਉਥੇ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਠਿਕਾਣਾ ਦੱਸਿਆ। ਪੰਜ ਯਾਜਕਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਪਿਆਰੇ, ਸਥਾਪਿਤ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਗੇ ਜੋੜੇ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੇ ਖੁਸ਼ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦਿਵ੍ਯ ਯਾਜਕ, ਪਹਿਲੇ, ਆ ਬੈਠੇ ਹਨ; ਸੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਸੱਚ ਉਚਾਰਦੇ, ਸੱਚ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਚਮਕਦੇ, ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਾਕਤਵਰ ਵੱਡੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਕਿਰਣਾਂ ਤਾਕਤਵਰ ਲਈ ਹਨ। ਏ ਦਿਵ੍ਯ ਯਾਜਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਜੇ, ਅੱਗਨੀ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਾਫ ਕਰ। ਅੱਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਟਿਕਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਊਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਧੁ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ—ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਧਨ ਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇਂ। ਜਗਾਏ ਹੋਏ ਅੱਗਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਰਚਦੇ, ਅਮਰ, ਉੱਚੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ—ਵੈਰੀ ਵਿਚਾਰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉੱਠ।