ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਮੰਗਲਤਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਨਾ ਆਵੇ—ਨਾ ਉੱਕਾ ਉੱਡਦਾ ਬਾਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੇ, ਨਾ ਹੀ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਵਾਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਸਕੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਗੱਲਾਂ ਕਹੇ, ਅੱਛੇ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੇ। ਘਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਉਹ ਪੰਛੀ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਲੈਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੰਗਲ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੇ। ਲੋਕ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਾ ਕੋਈ ਚੋਰ, ਨਾ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਣ। ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਛੀ ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਗਾਇਕ, ਜੋ ਗਾਯਤਰੀ ਮਾਪ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਮਾਪ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੰਛੀ, ਗਾਇਕ ਵਾਂਗ, ਸਾਮ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਉਹ ਪੰਛੀ ਮੰਗਲਮਈ ਬੋਲ ਬੋਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੁੱਪ ਬੈਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਵੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਡ ਕੇ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨ। ਫਿਰ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਥਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ। ਲੋਕ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਰੱਖ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਜਨ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ ਦੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸਿਆਣਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਚਮਕਦਾਰ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਉਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ। ਅਗਨੀ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਅਟੱਲ ਜਸ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਰੁਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਬਿਨਾ ਅੱਗ ਦੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ ਹੀ ਅੰਕੁਰ, ਸੱਤ ਧੁਨੀਆਂ, ਇਕੋ ਜਗ੍ਹਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ, ਘੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਦ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਖੜੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਅਗਨੀ ਦੀਆਂ ਮਾਂਵਾਂ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਜਾਗਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦੁੱਧ ਵੀ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਧਾਰਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਦੋ ਗਾਵਾਂ। ਚੰਗੇ, ਮੰਗਲਮਈ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਇਕ ਪੁਰਾਤਨ ਨੇ ਪੀਤਾ, ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਲਈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਅਟੱਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ। ਸੱਚ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਅਦਭੁਤ ਅਗਨੀ ਆਪਣੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਵਿਹੜਾ। ਅਗਨੀ, ਭੂਰਾ, ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਮਹਾਨਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਦੇਖਣਯੋਗ, ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅਗਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਸਤ, ਨੌਜਵਾਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਅੰਕੁਰ, ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਪ੍ਰਬਲ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ। ਮਹਾਨ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਦੂਰਲੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਨਿਕਾਲਦੇ ਹਨ। ਯਜਮਾਨ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਪਕਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ, ਨਿੱਘਾ ਰੱਖ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਹੇਠਾਂ, ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਚੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਤੇ ਜਸ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਯਤਨ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀਏ ਜੋ ਯੁੱਧ ਦੇ ਨੇਤਾ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣ ਗਿਆ, ਪ੍ਰੀਤਮ, ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਮਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਦਭੁਤ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਰਥਵਾਹ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਮਾਨਵਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਅਮਰ ਰਾਜਾ, ਸਭਾ ਦੀ ਕਾਰਜਸিদ্ধੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਘੀ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਅਗਨੀ, ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਿੱਤਰ, ਮੰਗਲਮਈ, ਮਹਾਨ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ, ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਚੰਗਾ ਹਿੱਸਾ ਤੇ ਜਸ ਦੇ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਤਨ ਜਨਮ ਹਨ, ਹੇ ਅਗਨੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਪਹਿਲਿਆਂ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਮਹਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਰਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਹਰ ਜਨਮ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ। ਹਰ ਜਨਮ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਮਨ ਤੇ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਯਜਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਹੇ ਕੁਸ਼ਲ ਅਗਨੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ। ਹੇ ਹੋਤਾਰ, ਉੱਚੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪਹੁੰਚਾ; ਅਗਨੀ, ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿਵਾ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ, ਸਦੀਵੀ, ਚੰਗੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜੋ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਇਨਾਮ ਹੋਵੇ। ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜੇਤੂ ਤੇ ਸਿਆਣਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦਾ ਪੋਸ਼ਕ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਘੀ ਸਮਾਨ ਸ਼ੁੱਧ ਆਹੁਤੀ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਗਨੀ ਲਈ। ਜਿਵੇਂ ਨਿਪੁੰਨ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਰਥ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਹੋਤਾਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਜੋਗ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ। ਅਗਨੀ, ਅਮਰ, ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਆਹੁਤੀਆਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ। ਚਮਕ ਤੇ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਗਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਮਿੱਠਾ, ਅਟੱਲ ਇਨਾਮ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਦੌਲਤ, ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਦੀ ਦਾਤ, ਉਸਿਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਸਿਆਣਾ, ਅਗਨੀ ਰਾਜਾ, ਅਕਾਸ਼ੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਚੌਕ ਤੇ, ਦੌਲਤ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਚਮਕਦਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪੀ, ਰੁਦ੍ਰ, ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇਰਾ ਆਸਥਾਨ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਤਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਅਗਨੀ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਜਦ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਾਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਸਿਆਣਾ, ਤੇਜ਼, ਦੌਲਤ ਲਈ ਯਤਨਸ਼ੀਲ, ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ। ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੇ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰ, ਮਹਾਨ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰ। ਅਗਨੀ, ਮਹਾਨ ਸਤਿਆ ਦਾ ਰਥਵਾਹ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਆਣਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਅਗਨੀ ਦੀ ਤਿੰਨ ਅਮਰ ਜਵਾਲਾਵਾਂ, ਉਸਿਜ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਆਧਾਰ ਬਣੀ, ਦੋ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਗਈਆਂ। ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੁਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਧਾਰ ਵਾਂਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕ ਲਈ ਤੇਜ ਹਥਿਆਰ। ਉਹ ਉੱਤੇ-ਹੇਠਾਂ ਦੋਵੇਂ ਵੱਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ, ਕੀਮਤੀ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਪੁਰਾਤਨ, ਆਪਣੇ ਆਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ, ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਦੌਲਤ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ, ਸਦਾ ਚੁਸਤ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ, ਪੰਛੀਆਂ, ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾ ਅਰਦਾਸਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਚੰਗਾ ਸੁਣਨ, ਮੰਗਲਤਾ, ਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਦੌਲਤ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲੇ।