ਅਸ਼ਵਿਨ ਦਿਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰ ਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਗੀਤ ਤੇ ਭਜਨ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਥਰ ਤੇ ਧਾਰ ਲੱਗੀ ਕੁਹਾੜੀ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਵਧਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਰਚੀ ਹੈ। ਆਓ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਵਾਣੀ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਣ ਦਿਵਤਾ ਧਨ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੂਲ ਹਨ। ਉਹ ਜਗਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਏ, ਅਤੇ ਦਿਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦਿਵਤਾ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅਸਵੀਕਾਰ ਹੋਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਰ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਫਲ ਉਪਜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਣ ਸੱਤ-ਪਹੀਆ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਯਾਨ ਹੈ, ਮਨ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਾਕਤਵਾਨ ਦਿਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜੀਵੰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ, ਉੱਚੇ ਵੱਸਣ ਦਾ ਥਾਂ ਬਣਾਇਆ; ਦੂਜਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੱਧ-ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ, ਵਿਭਿੰਨ ਧਨ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੋ, ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਇੱਕ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਦੂਜਾ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਚਲਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਣ, ਮੇਰੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਹਰ ਯੁੱਧ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਪੁਸ਼ਣ ਮੇਰੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ,繁ਤਾ ਦੇਵੇ। ਅਦਿਤੀ ਦੇਵੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਸੁਰਖਿਅਤ; ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਵਾਣੀ ਨਾਲ, ਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਬੋਲ ਸਕੀਏ। ਵਾਯੂ, ਤੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਉਣ; ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਪਹੁੰਚੋ। ਵਾਯੂ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਭੇਟ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਿਆਈ ਹੈ। ਜੋ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਆਉਣਗੇ। ਅੱਜ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮਾ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਆਓ, ਵੀਰੋ, ਤੇ ਪੀਓ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਰਮਿਤ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ। ਦੋ ਰਾਜੇ, ਨਿਰਵੈਰ, ਉੱਚੇ ਤੇ ਸਥਿਰ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਲਏ। ਆਦਿਤਿਆਂ, clarified butter ਨਾਲ ਭੇਟ ਕੀਤੀ, ਦਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਟੱਲ ਥਾਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਨਾਸਤਯਾ ਸਾਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਧਨ ਦੇਣ; ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਉੱਚੇ ਰਸਤੇ ਦੇਣ। ਕੋਈ ਵੀ, ਦੂਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਇਹ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦਾਨੀ ਦਿਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਨਾ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਨਾ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਮਨੁੱਖ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਧਨ ਦੇਣ; ਰਥ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਦਿਓ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਥਿਰ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਦਯਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ; ਬੁਰੀ ਘੜੀ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਵੇ, ਭਲਾਈ ਅੱਗੇ ਆਵੇ। ਇੰਦਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਸਾਨੂੰ ਡਰ-ਮੁਕਤੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਧੀਮਾਨ। ਸਾਰੇ ਦਿਵਤਾ, ਇੱਥੇ ਆਓ ਤੇ ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ; ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠੋ। ਇਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਮਿੱਠੀ ਭੇਟ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਨਹੋਤ੍ਰ ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਇਸ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀਓ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਪੁਸ਼ਣ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦਿਵਤਾ, ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ। ਸਰਸਵਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਂ-ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਦੀ-ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਵਯ, ਅਸੀਂ ਅਣਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਲੱਗਦੇ ਹਾਂ; ਮਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਦਿਓ। ਸਰਸਵਤੀ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵਨ-ਅੰਕ ਹਨ, ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਸ ਲੈ, ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਦਿਓ। Horse-rich ਯਜਨਾ 'ਤੇ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਗ੍ਰਿਤਸਮਦਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਦਿਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕੀਤੀ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਦਯਾਲੂ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਅੱਜ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਹ ਯਜਨਾ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਦਿਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਪੂਜਨਯ ਦਿਵਤਾ, ਦੁਰਹਾ, ਤੇਰੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਅੱਜ ਸੋਮਾ ਪੀਣ। ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ, ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਜਾਹਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਬੋਲਣ ਨੂੰ ਜਹਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ; ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਜੀਵ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਾ ਚੀਤਾਂ ਮਾਰੇ, ਨਾ ਵੱਡੇ-ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ, ਨਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭੇ; ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ ਬੋਲ, ਅਸੀਸ ਵਾਲੇ ਬੋਲ। ਘਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਚੀਕ ਮਾਰ, ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਅਸੀਸ ਵਾਲੇ ਬੋਲ; ਨਾ ਚੋਰ, ਨਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇ; ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਵਾਣੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੋਲ ਸਕੀਏ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਚਲਦਿਆਂ, ਗਾਇਕ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੰਛੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲਣ ਕਰਦਾ, ਸਾਮ ਗਾਇਕ ਵਾਂਗ, ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ। ਗਾਇਕ ਵਾਂਗ, ਪੰਛੀ, ਤੂੰ ਸਾਮ ਗਾਉਂਦਾ; ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ; ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਪੁੱਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਪੰਛੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਲਾਈ ਬੋਲ। ਪੰਛੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲ; ਚੁਪ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇ; ਜਦ ਤੂੰ ਉਡਦਾ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ, ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਵਾਣੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੋਲ ਸਕੀਏ। ਅੱਗਨੀ, ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਬਣਿਆ; ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਦਿਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ; ਅੱਗਨੀ, ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਗੀਤ ਵਧਦਾ ਜਾਵੇ; ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ; ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਈ ਰਸਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ। ਸਿਆਣੇ, ਸ਼ੁੱਧ-ਚਿੱਤ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਿਤਰ, ਜਨਮ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣਾਈ; ਦਿਵਤਿਆਂ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਦਰਿਆ ਵਧਾਏ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਣ-ਲਾਲ, ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ; ਨਵ-ਜਨਮੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਦਿਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ। ਚਮਕਦਾਰ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਖੇਤਰ ਫੈਲਾਇਆ, ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਭੇਟ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ; ਚਮਕਦਾਰੀ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ 'ਚ ਘੁੰਮਿਆ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਅਟੱਲ ਚਮਕ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੇਕ ਦਿਵਤਾ, ਹਰੇਕ ਰਸਤਾ, ਹਰੇਕ ਭੇਟ, ਹਰੇਕ ਆਵਾਜ਼, ਭਗਤੀ ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਧਨ, ਗਿਆਨ, ਤੇ ਅਸੀਸ ਦੇਣ।