ਸਾਵਿਤਾ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਜੋ ਅਸਥਾਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਅਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ, ਕੰਬਦਿਆਂ ਜਾਂ ਪਲਕਾਂ ਮਾਰਦਿਆਂ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਵਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਨਾ ਇੰਦਰ, ਨਾ ਵਰੁਣ, ਨਾ ਮਿਤ੍ਰ, ਨਾ ਅਰਯਮਨ, ਨਾ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਵੈਰੀ ਘਟਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਸਾਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਭਾਗ, ਚਿੰਤਨ, ਬਲ, ਦਾਨ, ਨਰਸ਼ੰਸ ਅਤੇ ਨਾਰੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਧਨ ਦੇ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ, ਸਾਵਿਤਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋਈਏ। ਉਹ ਇੱਛਤ ਉਪਹਾਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਸਾਵਿਤਾ ਵਲੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਭਲਾਈ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਤੁਸੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ, ਇਸ ਕਾਰਜ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ; ਜਿਵੇਂ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਵੱਲ ਉੱਡਦਾ ਗਿਧ; ਜਿਵੇਂ ਯਜਮਾਨ ਵਿਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਦੂਤ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਵਨ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਵੇਰ ਵੇਲੇ ਰਥ ਸਵਾਰ ਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੇ ਹੋ; ਜਿਵੇਂ ਦੂਲਾ ਦुलਹਨ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹੋ; ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋ, ਚਮਕਦੇ ਹੋ; ਜਿਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰ ਜੋੜਾ। ਹੰਢ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨੇੜੇ ਆਉ; ਬੇਚੈਨ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਜੱਬਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਲੈ ਕੇ; ਚਕ੍ਰਵਾਕ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਆਮਦ ਤੇ ਆਉ; ਮਹਾਨ ਰਥ ਸਵਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਨੌਕਾ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ; ਜੋੜ, ਕੇਂਦਰ, ਆਧਾਰ, ਥੰਮ੍ਹ ਵਾਂਗ ਸਹਾਰਾ ਦੇ; ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸੂਅਰ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਫਿਸਲਣ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼; ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ; ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ; ਹੱਥਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਕਾਰਕ ਹੋ; ਪੈਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲ। ਹੋਠਾਂ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ; ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੋ; ਨੱਕ ਵਾਂਗ ਸਾਡੇ ਰਖਵਾਲੇ; ਕੰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚੰਗਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਬਣੋ। ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਬਲ ਦੇ; ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਸਭ ਲੋਕ ਜੋੜ; ਇਹ ਗੀਤ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਕੁਰਾਲ ਵਾਂਗ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਧਦੇ ਕੰਮ ਹਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ; ਗ੍ਰਿਤਸਮਦਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਬਣਾਇਆ; ਆਉ, ਹੇ ਸੰਤੋਸ਼ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਹੋ ਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਚਾਰਨ ਕਰੀਏ। ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਧਨ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀਕਾਰ, ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀਕਾਰ ਹਨ; ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਨਾਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਫਲ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਸੱਤ-ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਾਹਨ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਜੋਤਿਆ ਗਿਆ; ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਨੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਬਣਾਇਆ; ਦੂਜੇ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਮੱਧ-ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਵੱਧ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਧਨ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੇਂਦਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਇੱਕ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ; ਦੂਜਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਚਲਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਸਹਾਰੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਪੂਸ਼ਣ ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਭ ਧਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਧਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ। ਅਦਿਤੀ ਦੇਵੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਕਸ਼ਤ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਬੋਲ ਸਕੀਏ, ਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗ। ਹੇ ਵਾਯੁ, ਤੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਆ। ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਹੇ ਵਾਯੁ; ਮੈਂ ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਹਵਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਆਵੇਂਗਾ ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀੜਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮਾ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੁ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆ, ਹੇ ਵੀਰੋ, ਅਤੇ ਪੀਓ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਰਿਤ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ। ਦੋ ਰਾਜੇ, ਨਿਰਵੈਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਅਟੱਲ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜੇ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਪੀੜੇ, ਆਦਿਤਿਆ, ਦਾਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਅਡੋਲ ਥਾਂ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦਿਓ; ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਉੱਚੇ ਰਸਤੇ ਦਿਓ। ਕੋਈ ਵੀ, ਨਾ ਦੂਰ, ਨਾ ਨੇੜੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ, ਦਾਨੀ ਦੀਵਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਨਾ ਕੋਈ ਦੁਰਚਾਰੀ ਮਨੁੱਖ, ਨਾ ਵੈਰੀ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਹਣਾ ਧਨ ਦਿਓ; ਹੇ ਰਥ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਥਾਂ ਦਿਓ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਸਿਆਣਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਬੁਰਾਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਪਿੱਛੇ ਚਲੀ ਜਾਵੇ। ਅੱਗੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਜੇਤੂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਆਣਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ; ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੂਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠੋ। ਇਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸ਼ਹਦ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠਾ ਹਵਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਸ਼ੁਨਹੋਤ੍ਰ ਦੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਇੱਛਤ ਪਾਨੀ ਪੀਓ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਉਪਕਾਰ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਂ ਵਰਗੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਰਿਆਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸੀਂ ਅਣਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਲੱਗਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਮਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿਓ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਸਾਰੀ ਉਮਰਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਸ਼ੁਨਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਲੈ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਬਲੀ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਉਹ ਹਵਨ ਜੋ ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ, ਸੱਚੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ। ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਅੱਜ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਹ ਯਜਨਾ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੁਹੰਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ। ਪੂਜਨੀਕ ਦੇਵਤੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਦੁਰਹਾ, ਅੱਜ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਬੈਠਣ। ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ, ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਜਾਪਦਾ, ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਨੌਕਾ ਵਾਂਗ ਉਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਸ਼ੁਭ-ਚਿੰਤਕ ਪੰਛੀ, ਤੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇਂ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਜੀਵ ਜਿੱਤ ਨਾ ਸਕੇ।