ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਿਗਵੈਦਿਕ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਮਹਾਂਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਪੂਰਕ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਰੁਤ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ—"ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ! ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਨਾਂਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਮਿਲੇ।" ਫਿਰ ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਆਦਿਤਯ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਸੁਆਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਥਯਾਤਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਜਦੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਯੋਧੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਘੋਂਸਲੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਜੰਗ ਜਿੱਤਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛੁਹਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ, ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਤੇ ਤਾਕਤ ਮਿਲੇ। ਤਬ ਤਵਸ਼ਟਰ—ਜਗਤ ਦੇ ਕਰਤਾਰ—ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਇਲਾ, ਭਗ, ਬ੍ਰਿਹੱਦਿਵ, ਦੋਵਾਂ ਲੋਕ, ਪੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹਨ। ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਨਕਤਾ—ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ—ਸਾਰੀ ਚਲਚਲ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਯਜਮਾਨ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਵੀਂ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ! ਸਾਡੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਹੋਣ। ਫਿਰ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਅਹਿਬੁਧਨਯ, ਅਜ ਏਕਪਾਦ, ਤ੍ਰਿਤ, ਰਿਭੁ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਆਣਪ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਲਈ ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਨਵੇਂ ਯਜਨਾ ਲਈ ਨਿਪੁੰਨ ਹਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਯਜਮਾਨ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਬਾਣੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਨਾਸਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਨਾ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਨਾ ਲਏ। ਦਇਆਲੂ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੋ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਆਪਣੇ ਪਗਾਂ ਤੇ ਬਾਣੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜਿੱਤ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਕਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਕਾ ਸੁਣੇ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਕੰਮ ਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇ ਜੋ ਸੌ ਵਾਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਸਕੇ। ਰਾਕਾ ਦੀਆਂ ਉਹ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦਾਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਭਗਤ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਜ ਮਿਲਣ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਕਾ ਵੱਡਾ ਧਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮਿਹਰ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੇ। ਉਹ ਉਸ ਘਰ-ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਬਹੁਤ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਨੂੰ ਹਵਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਰਾਕਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰਾਣੀ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾਣੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿ ਉਹ ਸਹਾਇਤਾ ਤੇ ਭਲਾਈ ਦੇਣ। ਫਿਰ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ—"ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ, ਤੇਰਾ ਸੂਰਵੀਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲੇ।" ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਵਨ ਜੀ ਸਕਣ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੁਦ੍ਰ ਵੈਰ, ਦੁੱਖ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ—"ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਿਹਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਭਲਾਈ ਦੇ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਸਾਰੀ ਡਰ ਤੇ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ।" ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਕਰਨ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਡਾਕਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੌੜੀ ਪੇਟ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਗਲ੍ਹਾ ਵਾਲੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਛਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ—"ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ! ਤੇਰਾ ਉਹ ਹੱਥ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਜੋ ਚੰਗੀ ਦਵਾਈ ਤੇ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ? ਆਪਣਾ ਕੋਪ ਦੂਰ ਕਰ, ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਵੇਖ।" ਉਹ ਭੂਰੇ, ਤਾਕਤਵਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਮ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੰਗ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ, ਭਿਆਨਕ, ਸੋਹਣੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਭਰਪੂਰੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤੀਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਨੌਜਵਾਨ, ਗੁਫਾ-ਵਾਸੀ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਰਗਾ ਭਿਆਨਕ, ਮਹਾਨ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਨਾ ਆਵੇ। ਜਦੋਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੱਚਾ ਵੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ abundance ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਤੇ ਉਹ ਦਵਾਈਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਮੰਗਲਮਈ ਦਵਾਈਆਂ, ਜੋ ਮਨੁ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਚੁਣੀਆਂ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਯਜਮਾਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਅਸਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕ੍ਰੋਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਉਹ ਦਾਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਤੇ ਪੋਤੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ! ਤੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਇੱਥੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕੀਏ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਰ ਰਹੀਏ।" ਫਿਰ, ਮਾਰੁਤ ਗਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਝੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਧਾਰਾਂ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਜੰਗ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੁਤ ਗਣ ਗੱਜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਚਿਤਕਬਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕਠੇ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਰੰਗੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਹਨ। ਉਹ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹਨ। ਚਰਾਗ, ਗਾਂਵਾਂ, ਦੁੱਧ, ਯਾਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਨਜ਼ਰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਕਠੇ, ਮਧੁਰਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਾਰੁਤ ਇਕਠੇ ਆਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਗਾਂ ਦੇ ਥਣ ਉੱਤੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿਓ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਾਰੁਤ ਉਹ ਰਥ ਦਿਓ ਜੋ ਇਨਾਮ ਜਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਤੁਤੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਅਜੇਤੂ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਮਾਰੁਤ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਵਚ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਭਾਗਾ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਰਾਕ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਨਵ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਭਿਆਨਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਰੁਤ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਿਆਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਰਤਬ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਖਤਰਾ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਸਤਿਕਾਰ ਪੂਰਵਕ, ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਧਨ, ਤਾਕਤ, ਸੰਤਾਨ, ਤੇ ਸੁੱਖ-ਚੈਨ ਸਦਾ ਵਧਦੇ ਰਹਿਣ।