ਪੁਰਾਤਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਭ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਧੂ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਤਿਕਾਰ ਲੈ ਕੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਰਾਧਨਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਦਿਲੋਂ ਦੋਸਤ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ। ਇਹ ਉਹੀ ਭ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਤੁੱਟ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਗੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਕਰਤਬ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਵੀ ਥਿਰ ਜਾਂ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਰੁਕ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਭ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਵਲਾ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਧੁਰ ਰਸ ਵਾਲਾ ਧਾਰਾ ਬੰਦ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਰਸ ਨੂੰ ਪੀ ਗਏ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਕੁਝ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ; ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ ਕਦੇ ਘਟਦੇ ਨਹੀਂ। ਭ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਅਨੇਕ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪਣੀਆਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਲੱਭਣ ਗਏ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਕਰਕੇ ਝੂਠ ਤੋਂ ਮੁੜ ਆਏ, ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਹੋਏ। ਜੋ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਥਿਰ ਹੋ ਗਏ; ਗਿਆਨੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ ਦੀ ਤੀਰ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੀ ਡੋਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਤੇਜ਼ਦਰਸ਼ੀ ਹਨ, ਕੰਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਂਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ, ਯਾਜਕ ਤੇ ਯੁੱਧ ਦਾ ਵਿਜੇਤਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਨ ਦਾਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਅਨੇਕ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਭ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਰਤਬ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਖਜਾਨਾ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਜਾਤ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਜੋ ਹੇਠਲੇ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਅਚੰਭਿਤ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਰੀ ਸੱਚਾਈ ਇੱਥੇ ਹੈ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਸਾਡੀ ਆਰਪਣੀ, ਸਾਡਾ ਭੋਜਨ ਸਵੀਕਾਰੋ। ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਣਦੀਆਂ ਹਨ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਾਜਕ ਧਨ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੇਵਾ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ ਜਿੱਤੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋਈ; ਉਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਨੀਤਿ ਨੇ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਗਾਂ ਛੁਡਾਈਆਂ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਵਗਿਆ। ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਪਤੀ ਬਣਾ, ਰਸਤੇ ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਦੇ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਨੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨੀਕੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਤੂੰ ਇਸ ਭਜਨ ਦਾ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਕ ਹੈਂ, ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ; ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣ, ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਬੋਲ ਸਕੀਏ, ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਈਏ। ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਨਿਪੁੰਨ, ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ, ਯਾਜਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਧਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸਨੂੰ ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਦਾ ਵਗ, ਜਿਵੇਂ ਬਲਵਾਨ ਸਾਂਡ, ਉਹ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦਾ ਰੁਕਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ ਜਿਸ ਵੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਵਨ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਟੀਮ ਨੂੰ ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦਰਿਆ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਨਿਰਵਿਘਨ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸੁਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਟੀਮ ਨੂੰ ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਜੋ ਨਾ ਜਿੱਤੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਲੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵੀਰ, ਯਜਨਾ ਕਰ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚਲ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸ਼ੁਭ ਕਰ; ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਹਵਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ, ਵੰਸ਼, ਜਨਮ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ, ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਘਿਉ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ ਉਸਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਮਯਕਾਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਵੱਡੀ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਘਿਉ ਵਾਲੇ ਇਹ ਭਜਨ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਪੁਰਾਤਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਭਗ, ਵਰੁਣ, ਦਕ੍ਸ਼ ਤੇ ਅੰਸ਼ਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਸੁਣਨ। ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਮੇਰੀ ਅੱਜ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਲਓ; ਆਦਿਤਿਆ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਧੋਤੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ। ਉਹ ਆਦਿਤਿਆ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਦੇ, ਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਭਲੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਆਦਿਤਿਆ ਸਾਰੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤੇ, ਰਚਨਾ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ; ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ, ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਿਯਮ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਕਰਜ਼ੇ ਮਾਪਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਜਾਣੀਏ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਰਯਮਨ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ; ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਰਗ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਖੱਡ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਰਸਤਾ, ਹੇ ਅਰਯਮਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਸੌਖਾ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਚੰਗਾ ਹੈ; ਉਸ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਆਖੋ, ਸਾਨੂੰ ਅਜੇਹਾ ਆਸ਼ਰਾ ਦਿਓ, ਜੋ ਅਜੇਤਿਆ ਹੋਵੇ। ਅਦਿਤੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਤੋਂ ਬਚਾਏ; ਅਰਯਮਨ ਸੌਖੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ; ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ, ਅਸੀਂ ਅਖੁੰਝੇ ਰਹੀਏ, ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨੀ ਹੋਈਏ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਆਕਾਸ਼, ਤਿੰਨ ਨਿਯਮ ਆਪਣੇ ਗਿਰਦੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਸੱਚ ਤੋਂ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਅਰਯਮਨ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਲਈ ਸੋਹਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦਾਰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਧੋਏ ਹੋਏ; ਨਾ ਸੁੱਤੇ, ਨਾ ਝਪਕੀ ਲੈਂਦੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਦੇ, ਸਿੱਧੇ ਮਰਦ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਹੇ ਵਰੁਣ, ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੋਵੇਂ, ਹੇ ਅਸੁਰ; ਸਾਨੂੰ ਸੌ ਵਰ੍ਹੇ ਦੇ, ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ, ਅਸੀਂ ਲੰਮੀ ਤੇ ਸੁਚੱਜੀ ਉਮਰ ਜਿਉਣ। ਨਾ ਸੱਜਾ, ਨਾ ਖੱਬਾ, ਨਾ ਪੂਰਬ, ਨਾ ਪੱਛਮ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਗੁਪਤ ਵੀ, ਹੇ ਵਸੁ, ਸੋਚ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠਾਂ ਅਸੀਂ ਨਿਰਭਉ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੇਖੀਏ। ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਰਥ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ। ਪਵਿੱਤਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਅਜੇਤਿਆ, ਉਹ ਵਧਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ; ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰੋਂ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਉਹ ਆਦਿਤਿਆ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਦਿਤੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਤੇ ਵਰੁਣ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ; ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਨਿਰਭਉ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਿਓ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇ ਲੰਬੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਉਣ। ਦੋਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਉਸ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਵਰਸਦੇ ਹਨ, ਵਰਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਘਰ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਵਾਧੂ, ਉਸ ਲਈ ਭਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਆਰਾਧਨਾ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਭ੍ਰਮਣਸਪਤੀ, ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।