ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਣ ਲਈ ਸੋਮਾ ਰਸ ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਇੰਦਰ! ਮੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਜੋਤ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਓ। ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਅੱਜ ਇੱਥੇ, ਇਸ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ।” ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਕਦੇ ਨਾ ਟੁੱਟੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਤ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਛਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, “ਹੇ ਦਾਤਾਰ! ਆਪਣੀ ਖਾਸ ਦਾਤ ਸਾਨੂੰ ਭੀ ਦਿਓ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੜੇ। ਅਸੀਂ ਸਭ ਵਿਅਕਤੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬੋਲ ਬੋਲ ਸਕੀਏ, ਸੂਰਮੇ ਬਣੀਏ।” ਸੋਮਾ ਰਸ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਕ, ਮਿੱਠੇ, ਅਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਰਸ ਵਿਚ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ, ਭਗਤ ਲੋਕ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ, ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦ ਪਾਣੀਆਂ ਆਪਣੇ ਵਾਹਣਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਈਆਂ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚਲ ਪਏ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਸਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਦੌੜਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੀਲਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਅਪਰਾਜਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਮਨੂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਮਦਦਗਾਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲਿਆ। ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇੰਦਰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਧਨ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਕੁਯਾਵਾ ਨੂੰ ਸਾਰਥਿਆ ਅਤੇ ਕੁਤਸਾ ਲਈ ਤੋੜਿਆ। ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ੰਭਰਾ ਦੀਆਂ ਨਿਨਾਂਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ! ਅਸੀਂ ਸੱਤਵੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਨਮਨ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ!” ਗ੍ਰਿਤਸਮਦਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਆਪਣਾ ਭਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰੀਗਰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਤਾਕਤ, ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀ ਅਤੇ ਮਿਹਰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਤੁਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਇੰਦਰ! ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਜਾਣ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।” ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੱਦੇ ਗਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਿਤਰ ਤੇ ਰੱਖਿਅਕ ਹਨ। ਉਹ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਧੀਰਜ ਵਾਲਿਆਂ, ਰਸੋਈਏ ਅਤੇ ਭਜਨ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਸੂਰਮੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਆਏ ਹਨ। ਜਦ ਵੀ ਨਵੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਭਜਨਾ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਇੰਦਰ, ਉਚੇਰਾ, ਰਾਹ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਸਮੇਤ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਖੜਾ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਦਾਸਾ ਦਾ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਕਾਲੇ ਕੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਦਾਸਾ ਜਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤਾ, ਮਨੂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਧਰਤੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਦ ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਜਰ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਕੋਠੜੀਆਂ ਤੋੜਦਾ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਸੱਚ, ਖੇਤ, ਘੋੜੇ, ਗਾਈਆਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਸਿਆਣਾ, ਤੇਜੀਲਾ, ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬਲਵਾਨ, ਅਟੱਲ, ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਡੂੰਘਾ, ਉੱਚਾ, ਅਤੇ ਚੌੜਾ ਵਿਅਪਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਜਮਾਨ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਸਿਆਣੇ, ਪ੍ਰੇਰਕ, ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੀ ਆਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਉੱਚੀ ਦਾਤ, ਬੁੱਧੀ, ਹੁਨਰ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਧਨ ਦੀ ਵਾਧੂ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ, ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਦਿਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਕਦਰੁਕ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਜੌ ਮਿਲੀ ਸੋਮਾ ਰਸ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਕਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਮਨਚਾਹੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਲ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮਾਰ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਖੁਰਾਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਤੇ ਅਰਦਾਸਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਹਨ। “ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ! ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਜ ਸਮੇਤ ਉਸ਼ਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਭਜਨਾਂ ਦੇ ਰਚਿਅਤਾ ਹੋ।” ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਹਨ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਾਉਂਦੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਂ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਰੱਖਿਅਕ, ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਜਮਾਨ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਬਿਨਾ ਵਜ੍ਹਾ ਦੁਖ ਦੇਵੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਆਸਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਦਦਗਾਰ, ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਨਾਸਕ, ਅਧਰਮੀ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੰਦੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਸੀਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਯਜਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਹਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਤੇ ਨਿਕੰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਯਜਮਾਨ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।