ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਢੇਰ ਕਰ ਕੇ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਭਾਗਾ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਸਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ, ਸਾਂਝੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਦੇਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦਾਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਾਂ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਾਤ ਦੇਵੇ, ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ, ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਨਾ ਛੱਡੇ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਅਜਬ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਵਾਲਾ ਕਰੇ। ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਸਦਾ ਗਾਇਕ ਲਈ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਇਨਾਮ ਲਿਆਵੇ; ਸਾਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਬੋਲ ਆਮ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਮਿਲੇ। ਸਵੇਰੇ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਵਾਂ ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਜੋੜ, ਤਿੰਨ ਸੀਟਾਂ, ਤੇ ਸੱਤ ਲਗਾਮਾਂ ਨਾਲ; ਦਸ ਪਹੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ, ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼। ਉਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾ, ਦੂਜਾ, ਤੇ ਤੀਜਾ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਬਲਦ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਦੋ ਬੈ ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਸਤੁਤੀ ਤੇ ਨਵੇਂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੋ। ਇੰਦਰ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਰੋਕਣ ਨਾ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪੂਜਾਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਭਗਤ ਉਸ ਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਦੋ, ਚਾਰ, ਛੇ, ਅੱਠ ਜਾਂ ਦਸ ਬੈ ਨਾਲ ਆ; ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਆ, ਦਾਤਾਰ, ਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਵੀਹ, ਤੀਹ, ਚਾਲੀ, ਪੰਜਾਹ, ਸੱਠ, ਸੱਤਰ, ਅੱਸੀ, ਨੱਬੇ, ਸੌ ਜੋੜੀਆਂ ਬੈ ਨਾਲ ਆ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਸ਼ੁਨਹੋਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਮੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਲਈ ਆ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਬੈ ਰਥ ਦੇ ਜੋੜ 'ਚ ਲਾ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਆ ਕੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੀਣ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਸਾਡਾ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਸਾਥ ਨਾ ਟੁੱਟੇ; ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਦੀ ਧੀ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੇ। ਅਸੀਂ, ਜੀਉਣ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਦੀ ਛਾਂ, ਰਖਿਆ, ਤੇ ਗਲੇ ਲਗਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਹੁੰਚੀਏ। ਹੁਣ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਾਤ ਭਗਤ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਹਫਾ ਵਾਂਗ ਮਿਲੇ; ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਕਿਸਮਤ ਨਾ ਛੱਡੇ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ 'ਚ ਵੱਡੇ ਬੋਲ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਵਿਰਲੇ ਹੋਈਏ। ਇੰਦਰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਪੂਰ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ; ਮਨੁੱਖ, ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ 'ਚ ਲੱਗੇ। ਇਸ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਜਰ ਪਕੜਕੇ, ਉਹ ਸੱਪ ਮਾਰਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਨਦੀਆਂ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚਲ ਪਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਸੱਪ ਮਾਰ ਕੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲਾਇਆ। ਉਹ ਨੇ ਸੂਰਜ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬਣਾਏ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ, ਅਜੈ, ਮਨੁ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਭਗਤ ਲਈ ਵੈਰੀ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਮਦਦਗਾਰ ਬਣਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਦੌੜ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਦਿੰਦਾ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਧਨ ਲੁਕਿਆ ਜਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦੇ ਕੇ, ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਸ਼ਨਾ ਤੇ ਕੁਯਾਵਾ ਨੂੰ ਸਾਰਥਿਆ ਤੇ ਕੁਤਸਾ ਲਈ ਤੋੜਿਆ।