ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਜਯਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਜਿਹੜੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀਅਨੁਸਾਰ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਤੀਨ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ, ਅਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ। ਜਿਹੜੇ ਤੈਨੂੰ ਦਾਢੀ ਵਾਲੇ ਭਗਤ ਗਾਇਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰ। ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਫਿਰ ਵਰਤ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਆਰਯਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਤੇਰੀ ਬਲ ਨਾਲ ਦੱਸਯੂ ਪਾਸੇ ਹੋ ਗਏ। ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਣ ਲਈ, ਆਰਯ ਬਲ ਨਾਲ ਦੱਸਯੂਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇੰਦਰ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਸੋਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਵਾਲਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਐਸਾ ਇੰਦਰ ਸਦਾ ਸਾਰਥਕ ਇਨਾਮ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਖ ਦੇ, ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਾਂ ਰੋਕ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਜਿੱਤਦੇ ਰਹੀਏ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਦਿਖਾਇਆ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਕੰਬਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਿਰ ਕੀਤਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ—ਇਹ ਸਭ ਇੰਦਰ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਸੰਪ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ, ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਲਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੀ ਇੰਦਰ ਹੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਦਾਸਾ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਅਮੀਰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ—ਇਹ ਵੀ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?" ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਉਹ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ।" ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਨ, ਅਮੀਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖੋ—ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਗਰੀਬ, ਤੇ ਅਗੌਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਹੌਸਲਾ ਅਫ਼ਜ਼ਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਗਾਵਾਂ, ਪਿੰਡ, ਤੇ ਰਥ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਜਲਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ—ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਣ ਵਾਲੇ, ਮਿਲ ਕੇ ਬੈਠੇ, ਦੂਰ ਨੇੜੇ, ਵੈਰੀ—ਸਭ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕੋ ਰਥ 'ਚ ਬੈਠੇ ਵੀ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਮਨੁੱਖ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਯੋਧੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੱਦੇ, ਜੋ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਮਾਪ ਹੈ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੈ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜੈਯ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਜੋ ਦੱਸਯੂਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ—ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਲੀਵੇਂ ਸਾਲ ਸ਼ੰਬਰਾ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਮਾਰਿਆ, ਵੱਧਦੇ ਸੰਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸੁੱਤੇ ਦਾਨੁ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ—ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਜੋ ਸੱਤ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਾਲਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਰੌਹਿਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ—ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਅੱਗੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਹਾੜ ਵੀ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ—ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ, ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੁੱਪਚਾਪ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੀ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੋਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਇਹ ਦਾਨ—ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਸਣ ਜਾਂ ਪਕਾਉਣ ਤੇ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੂੰ ਅਸਲ ਹੈਂ; ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ, ਜਿੱਤਦੇ ਰਹੀਏ, ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੀਏ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰੁਤੂ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਆਪਣੀ ਜਲ ਰੂਪ ਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਤਦੋਂ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ—ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਸ ਸੀ। ਉਹ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਕਠੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲੈ ਕੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਕੋਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਪ ਕੇ; ਕੋਈ ਚੁੱਪਚਾਪ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਇੱਕ ਦੇ ਕਰਮ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪੋਸ਼ਣ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਤਿੱਖੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਰਸਤੇ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ, ਸੰਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਸਦੀ ਅਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੁੱਕਿਆਂ ਤੇ ਗੀਲੇ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਕੱਢਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਖਿੜਨ ਤੇ ਵਹਿਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨਾਲ ਥਾਮਦਾ ਹੈ, ਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਤੁੱਲ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਜੋ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਦਾਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮੂੰਹ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਸੌ ਜਾਂ ਦੱਸ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸਦੇ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀਆਂ, ਉਸਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ, ਰਿਚਾਂ ਰੱਖੀਆਂ; ਉਹ ਛੇ ਨੂੰ ਥਾਮਦਾ, ਪੰਜ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ, ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਸ਼ੌਰਯ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਇਕ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਤੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੁਰਵੀਤਾ ਤੇ ਵੈਯਾ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਨਿਮਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਉਚਾ ਕਰਦਾ, ਦੂਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਦਾ, ਅੰਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਉਹ ਦਾਨ ਸਥਾਪਤ ਕਰ, ਤੇਰੀ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਯੋਗ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜੀ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ। ਪੁਜਾਰੀਓ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਲਿਆਓ, ਮਾਪ ਕੇ ਨਸ਼ੇਦਾਰ ਰਸ ਪਾਓ; ਮਹਾਂਵੀਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਉਹ ਇਸ ਰਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਕੱਟਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਭੇਟ ਲਿਆਓ; ਇਹ ਇੰਦਰ ਇਹ ਰਸ ਯੋਗ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਦ੍ਰਿਭਿਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਾਲਾ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਸੋਮ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ।