ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਅਗਨਿ ਦੇਵੇ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਮਰ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਰ ਇਕ ਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਉਸਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਉਹ ਰਥ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਸਵੇਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਨਿਆਰਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਦੇ ਕੋਲ ਹਵਨ ਤੇ ਘੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡਾ, ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨ, ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਅਗਨਿ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਓ, ਅਗਨਿ, ਚੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ, ਹਿੱਸਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦੂਤ ਬਣੀਏ। ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬੂਹਤੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਧਨ ਮਿਲੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੁਣ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਧਨਵਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਗੀਤ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਵਹਿ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦਾਤਾ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਜੋ ਸਰਪ ਨੇ ਰੋਕ ਰੱਖੇ ਸਨ। ਤੂੰ ਉਸ ਅਮਰ ਦਾਸਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦਾ ਸੀ, ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ।" "ਹੇ ਵੀਰ! ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਜਨ ਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਗੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਾਯੂ ਲਈ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।" "ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਵਜਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਾਸਾ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।" "ਜਦ ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਵੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਸਰਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ।" "ਆਓ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਤਨ ਤੇ ਨਵੇਂ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੀਏ। ਤੇਰੇ ਵਜਰ ਦੀ, ਤੇਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ।" "ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਇੰਦਰ, ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੁੱਚੇ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰ ਨਾਲ। ਧਰਤੀ ਅਡੋਲ ਰਹੀ, ਪਰ ਪਰਬਤ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ।" "ਉਹ ਪਰਬਤ, ਖੁਲ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਭੱਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੂਰ ਤੱਕ ਵਧਾਈ, ਉਹ ਚੈਨਲ ਵਧਾਇਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੇ ਚਲਾਇਆ ਸੀ।" "ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡੇ, ਲੰਬੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਰਪ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਭੁਲੇਖਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਦੇ ਗੱਜਣ ਤੇ ਵਜਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕੰਬ ਪਏ।" "ਇਸ ਬਲਵਾਨ ਦਾ ਵਜਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੱਜਿਆ, ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਗੈਰ-ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਚਲਾਕ ਦਾਨੁ ਦੇ ਭੁਲੇਖਿਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ।" "ਪੀ, ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੀਰ, ਸੋਮਾ ਪੀ। ਇਹ ਰਸ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰਾ ਪੇਟ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਵਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ। ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਮਿਲੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲੀਏ। ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲੈ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਈਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਧਨ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲੇ।" "ਸਾਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੀਏ—ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ।" "ਸਾਨੂੰ ਨਿਵਾਸ, ਮਿੱਤਰਤਾ, ਤੇਰੀ ਮਾਰੂਤਾਂ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਹਵਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਜਾਏ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਸਾਨੂੰ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਬਚਾ, ਸਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਮ।" "ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਇਹ ਇਨਾਮ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਭਿਆਨਕ ਵੀਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਸੋਮਾ-ਕੁੰਡਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਇੰਦਰ। ਉਹ ਦਾਡੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿੁਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਆ।" "ਆਪਣੀ ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਫੜ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਦਾਨੁ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉੱਤਲ ਬੱਦਲ ਨੂੰ। ਤੂੰ ਆਰੀਆ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦਾਸਯੂ ਬੈਠ ਗਿਆ।" "ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਈਏ, ਦਾਸਯੂਆਂ ਨੂੰ ਆਰੀਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਸਾਨੂੰ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦਾ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਤਾ, ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" "ਇੰਦਰ, ਜੋ ਇਸ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਬੱਦਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਵਲਾ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ।" "ਉਹ ਦਾਤਾ ਇਨਾਮ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਹੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਨਾ ਰੋਕ। ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਾਲ।" "ਉਹ, ਜੋ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਦਿਖਾਇਆ—ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" "ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਕੰਬਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਿਰ ਕੀਤਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪਰਬਤਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਮੱਧਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" "ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਰਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਖੋਲ੍ਹੇ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਲਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢਿਆ; ਜਿਸ ਨੇ ਦੋ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" "ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਚਲਾਈ; ਜਿਸ ਨੇ ਹੇਠਾਂ ਲੁਕਿਆ ਕਾਲੇ ਚਮੜੇ ਵਾਲਾ ਦਾਸਾ ਮਾਰਿਆ; ਜੋ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਾਂਗ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" "ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, 'ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?'—ਇੰਨਾ ਡਰਾਉਣਾ; ਪਰ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਉਹ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ।' ਉਹ ਮਹਾਨ, ਧਨਵਾਨਾਂ ਦਾ ਧਨ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਵੰਡ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖੋ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" "ਉਹ, ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਗਰੀਬ, ਤੇ ਅਦਰ ਕੀਤੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਜੁੱਬਾਨ ਵਾਲੇ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" "ਉਹ, ਜਿਸਦੇ ਘੋੜੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੀਆਂ ਗਾਵਾਂ, ਪਿੰਡ, ਰਥ ਹਰ ਥਾਂ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਸਵੇਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਆਗੂ ਹੈ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" "ਜਿਸਨੂੰ ਰੋਣ ਵਾਲੇ ਵੀ, ਮਿਲ ਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵੀ, ਦੂਰ ਤੇ ਨੇੜੇ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਵੀ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕੋ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਪਰ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਖਰੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" "ਉਸਦੇ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਜਿਸਨੂੰ ਯੋਧੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਪਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਅਡੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਡੋਲ ਹੈ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" "ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਣ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜੇਤ ਸਮਝਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ; ਜੋ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਝੁਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਦਾਸਯੂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" "ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਪਰਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਲੀਵੇਂ ਸਾਲ ਮਿਲਿਆ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਧਦੇ ਸਰਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਦਾਨੁ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" "ਉਹ, ਸੱਤ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਬਲਵਾਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵਗਾਏ; ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਰਉਹਿਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" "ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਉਸ ਅੱਗੇ ਝੁਕਦੇ ਹਨ; ਪਰਬਤ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤਿਕਾਰਤ ਹੈ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" "ਉਹ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ, ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਤਿੁਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੁਪਚਾਪ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦੀ ਅਰਦਾਸ ਹੀ ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸੋਮਾ, ਜਿਸਦਾ ਇਹ ਦਾਨ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਤੋਂ, ਅਗਨਿ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਸਭ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਪਰਚਾ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।