ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲਾ, ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਅਮਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਗਨੀ, ਸਦਾ-ਸਦਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤੇਜ ਰਾਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਉਜਾਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤ੍ਰਿ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜ-ਸਮਰਾਟੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ 'ਤੇ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਧਰੀ। ਅਗਨੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਨਿਰ-ਵਿਘਨ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਹੋਤਰ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੋਤਰ ਦੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਤੇਜੀਲ, ਚਮਕਦਾਰ, ਹੁਨਰਮੰਦ; ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ 'ਤੇ ਡਟਾ ਹੋਇਆ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਜੀਭ ਵਾਲਾ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਦੂਤ, ਸਾਡਾ ਰਖਿਆ ਕਰਤਾ, ਸਾਡਾ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਨੇਤਾ ਹੈਂ; ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨੀ, ਉੱਚੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਨੀਵੀਂ ਸੀਟ 'ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ; ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ, ਉਥੇ ਤੋਂ ਜਦ ਤੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਭੇਟਾਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ, ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਦਾਨ ਦੇ; ਤੂੰ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਬੋਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣ ਵਾਲਾ। ਤੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਦਾਨ ਘਟਦੇ ਨਹੀਂ, ਅਦਭੁਤ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜਦ ਤੂੰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਬਣਾ, ਅਗਨੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦਿੱਲਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਨੇਤਾ ਬਣ, ਅਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਖਿਆ ਕਰ; ਅਣ-ਜਿੱਤਣ ਯੋਗ ਰਖਿਆ ਕਰਤਾ, ਸਾਡਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਖ, ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਵਾਧੂ ਨਾਲ ਚਮਕ। ਅਗਨੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗੂ invoke ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਜਾਵਟ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਯੋਗ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਾਨ। ਅਗਨੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਾਰੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ; ਪੀਲੇ-ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਸਵੇਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ, ਸਿੱਧਾ-ਸਾਧਾ ਅਗਨੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਅਗਨੀ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਉਹ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਣ-ਰੋਕਿਆ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਵੱਡਾ, ਫੈਲਿਆ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਹਾਨ, ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਾਧੂ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਅਗਨੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਆਓ, ਅਗਨੀ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਹਿੱਸਾ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤੇਰੇ ਦੂਤ ਵਾਂਗੂ, ਮਨੂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ; ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਬੋਲ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ, ਧਨ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਅਮੀਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਗੀਤਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗੂ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਨੇ ਰੋਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ; ਤੂੰ ਅਮਰ ਦਾਸਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸਮਝਦਾ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਇਆ। ਹੀਰੋ, ਉਹ ਭਜਨਾਂ, ਰੁਦਰ-ਵਾਂਗ chants, ਇੰਦਰ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਨਦੀਆਂ ਵਾਯੂ ਲਈ ਵਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਵਿਜਲੀ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਚਮਕਦਾਰ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਦਾਸਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ, ਜਾਦੂ ਵਿੱਚ ਢੱਕਿਆ, ਉਥੇ ਵਸਦਾ—ਪਰ, ਹੀਰੋ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅਜਗਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ। ਆਓ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਨਵੇਂ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵੀ; ਤੇਰਾ ਵਿਜਲੀ ਦਾ ਹਥਿਆਰ, ਜੋ ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਇੰਦਰ, ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਘੀ ਨਾਲ ਵਹਦੇ ਹਨ, ਸਾਫ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ; ਧਰਤੀ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਫੈਲ ਗਈ, ਪਹਾੜ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਪਹਾੜ, ਖੁਲ ਕੇ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ; ਦੂਰ-ਦੂਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਵਾਜ਼ ਵਧਾਈ, ਚੈਨਲ ਫੈਲਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੇ ਚਲਾਇਆ। ਇੰਦਰ, ਮਹਾਨ, ਵੱਡਾ, ਝੂਠਾ ਅਜਗਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ; ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਬਲਦ ਦੀ ਗਰਜ ਤੇ ਵਿਜਲੀ ਤੋਂ ਡਰ ਗਏ। ਇਸ ਬਲਦ ਦੀ ਵਿਜਲੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਰਜੀ, ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਅ-ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਚਲਾਕ ਦਾਨੁ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ। ਪੀਂ, ਪੀਂ, ਇੰਦਰ, ਹੀਰੋ, ਸੋਮਾ; ਪੀਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰਸਾਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਣ; ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਭਰ ਗਏ, ਵਧ ਗਏ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਏ, ਬੁਧੀਮਾਨ; ਅਸੀਂ ਗਿਆਨ ਜਿੱਤ ਲਈਏ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਚੱਲੀਏ; ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਪਾਈਏ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਤੇਰੇ ਧਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈਏ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈਏ, ਇੰਦਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੂੰ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੀਏ—ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਵਾਸਤਾ, ਦੋਸਤੀ, ਤੇਰੀ ਮਾਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਇੰਦਰ; ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਵਾਵਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਵਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਇੰਦਰ; ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰ, ਤਾਕਤ ਵਧਾ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਟਿਕਾ। ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ, ਇੰਦਰ, ਇਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੀਰੋ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਘੜਿਆਂ 'ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਇੰਦਰ; ਦਾਡੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪੀ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲੈ, ਹੀਰੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਦਾਨੁ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ; ਤੂੰ ਆਰੀਆ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਇੰਦਰ, ਦਾਸ੍ਯੂ ਬੈਠ ਗਏ। ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਆਰੀਆ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਾਸ੍ਯੂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈਏ; ਸਾਨੂੰ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦਾ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਤਸ, ਦੋਸਤ, ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਇਸ ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਸੋਮਾ ਦੇ ਦਬਾਉਣ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਟੋੜ ਦਿੱਤਾ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਾਇਆ, ਵਲਾ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅੰਗਿਰਸ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ, ਇੰਦਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲੇ; ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਨਾ ਰੋਕੇ—ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਾਨ ਬੋਲ ਬੋਲੀਏ, ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਜੋ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ—ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਕੰਬਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ, ਵਿਆਪਕ ਅੰਤਰ-ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ—ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਅਜਗਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਅਜ਼ਾਦ ਕੀਤੀਆਂ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਲਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ; ਜਿਸ ਨੇ ਦੋ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅਗਨੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਜੀਵ ਚਲਾਏ; ਜਿਸ ਨੇ ਹੇਠਾਂ ਲੁਕਿਆ ਕਾਲਾ-ਚਿੱਟਾ ਦਾਸਾ ਮਾਰਿਆ; ਜੋ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਬਹੁਤ ਅਮੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ—ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੋਸ਼ਨ ਅਗਨੀ, ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਤੇ ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ, ਧਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪਾਈ।