ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਣਜਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਅਵਾਜ਼ਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਬਗਲੇ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਜਾਂ ਸਤਿਨਾ-ਬਗਲੇ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਠਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ। ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ, “ਪਲੁਸ਼ੀ, ਪਲੁਸ਼ੀ”—ਇਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਣ ਹਨ, ਜੋ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਣ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਵਾਰ ਕਰਦੇ, ਜਾਂਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ। ਉਹ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ, ਕੁੱਟਦੇ ਅਤੇ ਪੀਸਦੇ ਹਨ। ਤੀਰ, ਝੂਠੇ ਤੀਰ, ਘਾਹ ਅਤੇ ਸਰਕੰਡੇ, ਮੂੰਜ ਘਾਹ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਨਹੀਂ। ਗਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਵਾਢੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰ ਗਈਆਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਇੱਦਰ-ਉੱਦਰ ਘੁੰਮ ਗਏ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦਿਸਦੀਆਂ, ਪਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਣ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰ ਗਏ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਈ। ਇਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਣ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਚੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੇ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਜਾਗ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਨੁੱਖਾ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਮਾਂ, ਸੋਮ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਤੇਰੀ ਭੈਣ—ਇਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਣ, ਹੁਣ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ, ਖੜੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲ। ਜੋ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਸੂਈ ਵਾਂਗ ਚੁਭਦੇ, ਜੋ ਪ੍ਰਕੰਕਟਾ ਹਨ—ਹੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਣ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਹੋ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸ ਜਾਓ। ਸੂਰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਣਾਂ ਅਤੇ ਤੰਤ੍ਰ-ਮੰਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਬਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਦਿਤਯ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਦਾਨੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਨਾ ਉਹ ਨਾਸ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਅਸੀਂ; ਇਹ ਨਾਤਾ ਕਦੇ ਨਾ ਟੁੱਟੇ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਮਿੱਠੀ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਵੀ ਮਿੱਠਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪੰਛੀ, ਜੋ ਮਾਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰ ਖਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ ਨਾ ਉਹ ਮਰੀ, ਨਾ ਅਸੀਂ; ਅਸੀਂ ਵੀ ਨਾ ਮਰੀਏ। ਇਸ ਦਾ ਮਾਪ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾਸ, ਮਿੱਠਾਸ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਫਲ, ਦਿਸੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ ਨਾ ਉਹ ਮਰੇ, ਨਾ ਅਸੀਂ; ਅਸੀਂ ਵੀ ਨਾ ਮਰੀਏ। ਇਸ ਦਾ ਮਾਪ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾਸ, ਮਿੱਠਾਸ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਨਿੰਨੇ-ਨਿੰਨੇ ਨਵੇਂ ਉੱਗਦੇ, ਨਿੰਨੇ-ਨਿੰਨੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ, ਨਿਨ੍ਯਾਨਵੇਂ—ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਲਏ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਨਾ ਮਰੀਏ। ਇਸ ਦਾ ਮਾਪ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾਸ, ਮਿੱਠਾਸ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਮੋਰਣੀਆਂ, ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਅੱਗੇ ਹਨ—ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਲਿਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿੰਨਾ ਕੁ ਇਹ ਕੁਸ਼ੁੰਭਕਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਫਿਰ ਜ਼ਹਿਰ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਵਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਸ਼ੁੰਭਕਾ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਲੁੜਕਦਾ ਆਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, “ਬਿਚੂ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਸੁਆਦ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਜ਼ਹਿਰ ਵੀ ਸੁਆਦ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਹੇ ਬਿਚੂ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂ ਅਤੇ ਵਿਘਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਪਈ, ਤਦ ਅੱਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਗਈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਜੰਗਲਾਂ, ਬੂਟਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਹੋਤਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੇਰੀ ਹੈ, ਪੋਤਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵੀ ਤੇਰੀ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਹੀ ਯਾਜਨ ਹੈ। ਤੂੰ ਨੇਸ਼ਟਰ, ਅਗਨਿਧ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣ ਹੈਂ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਹੈਂ, ਸੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ; ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਾਲਾ, ਵੰਦਨਯੋਗ। ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਹੈਂ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਤੂੰ ਵਿਧਾਨ ਕਰਤਾ ਹੈਂ, ਦਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ; ਤੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ। ਤੂੰ ਅਰ੍ਯਮਨ ਹੈਂ, ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ; ਤੂੰ ਅੰਸ਼ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਤਵਸ਼ਟਰ ਹੈਂ, ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਤੇਰੀ ਸੰਗਤੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਮਿੱਤਰ ਹਨ। ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਥ ਹੈਂ, ਅਣਗਿਣਤ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈਂ, ਮਹਾਨ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਅਸੁਰ; ਤੂੰ ਮਾਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਲਾਲ ਰੰਗੀ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਪੂਸ਼ਣ ਹੈਂ, ਸਵੈਭਾਵਿਕ ਰਖਿਆਕਾਰ। ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਹੈਂ, ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਸਾਵਿਤਰ ਹੈਂ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਦਾਤਾ। ਤੂੰ ਭਗਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਤੂੰ ਘਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕਪਤੀ ਵਜੋਂ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਜਾਤੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ, ਦਹਾਕਿਆਂ ਦਾ ਵੰਡ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਪਿਤਾ ਹੈਂ, ਭੈਣ-ਭਰਾ ਵਾਂਗ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਤੇਜਸਵੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ, ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਚਤੁਰ ਰਿਭੁ ਹੈਂ, ਵੰਦਨਯੋਗ; ਤੂੰ ਬਲ ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਦਹਿਨ ਵਲ ਫੈਲ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਵਿਧਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਆਦਿਤੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਉਪਾਸਕ ਲਈ; ਤੂੰ ਭਾਰਤੀ ਹੋਤਰ ਵਜੋਂ ਗੀਤ ਰਾਹੀਂ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇਲਾ ਹੈਂ, ਦਾਤਾ, ਕਲਾ ਲਈ; ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਸਰਸਵਤੀ ਹੈਂ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਤੂੰ ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਰੂਪ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਨਾਮ ਹੈਂ, ਮਹਾਨ ਤਾਰਣਹਾਰ; ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਹੈਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਸਥਾਰਤ। ਆਦਿਤਯਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਬਣਾਇਆ; ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਬਣਾਇਆ। ਦਾਤਾ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ ਉਹੀ ਭੋਗ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ, ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਭੋਗ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਪੋਸ਼ਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਬੂਟਿਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੰਕੁਰ ਹੋ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੁਪੁੱਤਰ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈਂ। ਜਦ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਦਾਨੀ ਗਾਵਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਘੋੜੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲੇ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੋਲ ਸਕੀਏ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਵਾਧਾ ਕਰ; ਅਗਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹਵਨ, ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਕਰ। ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਸਮਾਨੀ, ਹੋਤਰ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ। ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਸੱਦਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਈਆਂ ਆਪਣੇ ਵਢੇ ਵਿੱਚ ਬਚੇ ਨੂੰ। ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਦਾਤਾ, ਸਦਾ ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ; ਰਥ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਵੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਚ, ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰਖਵਾਲਾ ਵਾਂਗ, ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹੋਤਰ, ਹਰੇਕ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਉਸਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਪੀਲੇ ਬਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਦਾਤਾ, ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ ਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕੇ; ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਪੱਖੀ ਹੋਣ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਵਨ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਲੈ ਚੱਲ। ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾ ਇਨਾਮ ਦੇ; ਇਨਾਮ ਵਧਾ, ਜਿਵੇਂ ਗਵਾਲਾ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਪੱਖੀ ਹੋਣ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਚਾਨਣ ਚਮਕ ਉਤਰੇ। ਉਹ, ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ, ਲਾਲ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ; ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਯਾਜਿਕ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਧਨ ਲਈ ਮਿਹਮਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਣਾਂ, ਵਿਘਨਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਧਨ, ਤੇ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜੀਵਨ ਮਿਲ ਸਕੇ।