ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਤੋਂ ਦੈਵੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਵੈ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਪੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਸਤਾ ਵਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਣੂ, ਵਾਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰਵੈਰੀ ਰਿਭੂਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਸਭ ਦੇਵੀ ਤਾਕਤਾਂ ਵੱਲ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਮੁੜਣ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ, “ਹੇ ਪੂਜਨਯ ਦੈਵਤਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੋ ਜੋਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਵਾਧਾ ਅਤੇ ਸੁਖੀ ਨਿਵਾਸ ਦੇਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਦੈਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।” ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਉਹੀ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਕਈ ਪੱਧਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। “ਹੇ ਮਿੱਠੇ ਪਿਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਿਹਰ ਵਾਲੀ ਸਲਾਹ ਦੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਵੈਰ, ਮਿੱਤਰ, ਦਇਆਲੂ ਅਤੇ ਅਟੱਲ। ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਉਹ ਰਸ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।” “ਪਿਤਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਦਾਤਾਂ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ-ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮੱਤ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਸੰਕੇਤ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਓਥੇ ਵੀ, ਹੇ ਮਿੱਠੇ ਪਿਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਰਾਕ ਲੱਭਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜਲ ਅਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਸਾਰ ਚੱਖਣ ਸਮੇਂ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਵਾਤਾਪੀ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਮਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰ ਗਾਂ ਅਤੇ ਜੌ ਦਾ ਹੈ, “ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਾਕਤਾਂ ਵਧਾਏ।” ਫਿਰ, ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਵੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, “ਤੂੰ ਖੀਰ, ਗੁਰਦੇ ਅਤੇ ਮੱਦੇ ਵਾਂਗ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਬਣ, ਹੇ ਵਾਤਾਪੀ।” ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਚਾਹੀਦੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਦੈਵਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਭੋਜਨ-ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਭੋਜਨ-ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਅੱਜ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੈਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। “ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਿਆਣੇ ਦੂਤ, ਤੂੰ ਭੇਟਾਂ ਪਹੁੰਚਾ। ਜਦੋਂ, ਹੇ ਤਨੂਨਪਾਤ, ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸੱਦਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਸਲਾਹਯੋਗ ਹੈਂ, ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ ਦੈਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ।” ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਤਨ ਕੁਸ਼ਾ ਬਿਛਾਈ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੀਰ ਹਨ। ਚਮਕਦੀਆਂ, ਰਾਜਸੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਸਾਫ਼ ਘੀ ਵਾਂਗ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਹਣੇ, ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਆ ਕੇ ਬੈਠਣ। ਪਹਿਲੇ, ਵਾਚਕ, ਦਿਵ੍ਯ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸਿਆਣੇ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਭਾਰਤੀ, ਇਲਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨਤਾ ਵਲ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ। ਤਵਸ਼ਟਾ, ਸਰਵ-ਨਾਇਕ, ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਤੇ ਜੀਵ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਵਾਧੂਤਾ ਲਈ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। “ਹੇ ਅਰਣਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਰਸ ਦੈਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵਗੇ; ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਭੇਟਾਂ ਪਹੁੰਚਾ।” ਅਗਨਿ, ਜੋ ਦੈਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਗੂ ਹੈ, ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ‘ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। “ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਚੱਲ, ਜੋ ਸਭ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਟੇੜੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉੱਚੀ ਸਿਫਤ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।” “ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ; ਪੁਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ। ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ, ਚਾਹੇ ਅਗਨਿਹੀਨ ਹੋਣ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਜਾਤੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਦੈਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ। ਸਾਡੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਚਮਕ। ਤੇਰਾ ਉਪਾਸਕ ਡਰ ਨਾ ਖਾਵੇ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣੀਏ।” “ਹੇ ਅਗਨਿ, ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਟ, ਵੈਰੀ, ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਚੋਰ, ਠੱਗ ਜਾਂ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ। ਤੂੰ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਇਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹਰ ਹਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਰਬ-ਰਖਿਅਕ ਹੈਂ।” “ਤੂੰ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਪੁਰਾਤਨ ਰਸਤਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਆਗੂ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਬਚਨ ਮਹਾਨ ਅਗਨਿ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਚਾਰੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਲੋਕ ਜਾਣੀਏ।” ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦੀ ਜੀਭ ਮਿੱਠੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਗੀਤ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਪੁਰੋਹਿਤ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਉਸ ਵੱਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਵਾਹ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਉਚਾਈ ਹੋਵੇ, ਜਿਸਦਾ ਭਜਨ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿਰਣਯ ਨਾਲ ਵਿਲੱਖਣ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਤੀਖਾ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਰਖਿਅਕ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਭਜਨ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਥਵਾਹਕ ਅਣਦੇਖੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਦਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ, ਸੋਚਦੇ ਕਿ ਤੂੰ ਨਿੱਘਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਹੱਕਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਦਾਤ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ, ਨਿਮਾਣਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸੁਲਭ; ਜੋ ਨਿੱਘੇ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਗਿਧ ਵਾਂਗ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨਤਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਾਂਡ, ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ, ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਲੋਕ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਕਾਇਨਾਤ ਜਾਣੀਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਵ, ਸਾਰੇ ਦੈਵਤਿਆਂ, ਅਗਨਿ, ਪਿਤਾ, ਪੁਸ਼ਣ, ਆਸ਼ਵਿਨ, ਵਿਣੂ, ਰਿਭੂ, ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਸਦਾ ਲਈ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।