ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਗਿਆਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਥ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਦਿਵਿ-ਸੁਤ ਅਸ਼ਵਿਨੀ-ਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਚਿੰਤਨ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਕ, ਧਨ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸੁੱਚੇ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਏ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ-ਸਵਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਥ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਉਪਾਸਕ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ-ਕੁਮਾਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹੋ? ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੱਜ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੋ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿਓ, ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਉਚਾਰਣ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ ਚੀਕਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਲਾਲਚੀ ਭੇੜੀਏ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ, ਹਰ ਗਾਇਕ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਦਾਨ-ਧਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿਓ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਐਸੀ ਨੌਕਾ ਬਣਾਈ ਜੋ ਆਪੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ, ਪਰਾਂਵਾਲੀ ਸੀ, ਜੋ ਤੁਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਸੀ। ਤੁਹਾਡੀ ਦਿਵਿ-ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਤੁਗਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ-ਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਰਹਿਮਦਿ ਨਾਲ ਚਾਰ ਨੌਕਾਵਾਂ, ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਉਸਨੂੰ ਪਾਰ ਲੈ ਗਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਕਿਹੜਾ ਰੁੱਖ ਫੜਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ ਲਪੇਟਿਆ? ਜਿਵੇਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਝੜਦੀ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ-ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਪਾਰ ਲੰਘਾਇਆ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਰਹੇ, ਨਾਸਤਿਆ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਹੋਵੇ। ਅੱਜ ਸੋਮਾ ਦੇ ਆਸਨ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਹਿਣ। ਹੁਣ, ਉਹ ਰਥ ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼, ਤਿੰਨ-ਜੁਆ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਤਿੰਨ-ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਜੋਤੋ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡਦੇ ਹੋ। ਜਦ ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਹਣਾ ਰਥ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਸਤੁਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਦਿਵਿ-ਕਨਿਆਵਾਂ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਤੁਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਆਓ। ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ। ਨਾ ਕੋਈ ਭੇੜੀਆ, ਨਾ ਭੇੜਣੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰੇ, ਨਾ ਤੁਸੀਂ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਭਟਕੋ, ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ। ਇਹ ਹਿੱਸਾ, ਇਹ ਗੀਤ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਧੁਰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੋਤਮ ਤੇ ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ, ਵੱਡੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਦਭੁਤੋ, ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਕ ਸਿੱਧਾ ਲਕੜੀ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਨਾਸਤਿਆ, ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸਵੀਕਾਰੋ। ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ-ਕੁਮਾਰੋ, ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ। ਰੱਬੀ ਰਸਤੇ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਣ। ਅੱਜ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ਼ਾ ਆਉਣ ਤੇ ਅੱਗ ਜਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਦਿਵਿ-ਸੁਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੋ, ਲਾਲਚੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਓ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਇਛਿਤ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨੋ। ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ, ਪੁਸ਼ਣ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਲੁਹਾਰ, ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਿਆ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਓ। ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਜਲਾਂ ਵਿਚ ਜੰਮੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਜੋਤ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਠੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਯੋਗ ਗਾਇਕ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰੋ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਯਸ਼ ਫੈਲਦਾ, ਲੋਕ ਵਧੀਕ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਣਾਈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ-ਕੁਮਾਰੋ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ। ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਰਸਤੇ ਆਓ; ਅਗਸਤਯ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲਓ। ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਗੀਤ捗। ਰੱਬੀ ਰਸਤੇ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋਣ। ਕਿਹੜਾ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਿਹੜਾ ਬਾਅਦ? ਗਿਆਨੀ ਇਸ ਉੱਤੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਜਦ ਦੋਵੇਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਦੋ, ਇਕੱਠੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਲਿਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਨਿਰ-ਵਿਘਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਦੇਣ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਗਾਇਕ ਲਈ ਉਹ ਦਿਓ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਜਦ ਉਹ ਤਪਦੇ ਹਨ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਸੀਂ ਦੇਵ-ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚੱਲੀਏ। ਦੋਵੇਂ, ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇੱਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ, ਭੈਣਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਸੂੰਘਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਵਿਸ਼ਾਲ, ਵੱਡੀਆਂ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਮੈਂ ਦੇਵ-ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਧਾਰਦੀਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਚੌੜੀਆਂ, ਵਿਅਪਕ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ, ਮੈਂ ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਹ, ਜੋ ਭਾਗ-ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਸਰੇ ਵਾਲੀਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਜੇ ਅਸੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ, ਚਾਹੇ ਮਿੱਤਰ, ਸਾਥੀ ਜਾਂ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲੋਂ, ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮਾਫੀ ਲਈ ਹੋਵੇ; ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਿਰਪਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ, ਦੋਵੇਂ ਤਾਕਤਾਂ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਾਥ ਦੇਣ। ਭਾਵੇਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੇੜੇ ਹੋਣ, ਦਾਨੀ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ। ਮੈਂ ਸਚ ਆਖਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਲਈ, ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਲਈ। ਮਾਪੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਭੁੱਲ-ਚੂਕ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੋਵੇ। ਮਾਪੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲੇ ਸਹਾਇਕ ਬਣੋ; ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਪਾਈਏ। ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਸਭ ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੇ, ਲੱਛਮੀ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ, ਉਹਨਾ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇਕੱਠੀ ਹੋਵੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ—ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਵਰੁਣ, ਮਿਲ ਕੇ। ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਅੱਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਮਹਿਮਾਨ, ਆਰਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਰਵਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਵਰੁਣ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੂਰਜ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਤੇ ਲੋੜ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਇੱਕੋ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿਚ, ਦੁੱਧ ਭਰਿਆ ਪਿਆਲਾ ਫੜਦੇ ਹੋ। ਅਹੀਬੁਧਨਯਾ, ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਲੀਡ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ; ਦਰਿਆ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਤਵਸ਼ਟਰ, ਸਿਆਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਸੰਘਾਰਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਵੇ। ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚੱਟਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਕੋਲ, ਆਵਾਜਾਂ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਪਤੀ ਨੂੰ। ਮਾਰੁਤ, ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸੈਨਾ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਇਕ-ਮੱਤ ਹੋਣ; ਜਿਵੇਂ ਚਿਤਕਬਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵ, ਸਾਡੇ ਰੱਖਿਅਕ ਬਣੋ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧ ਹਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਅਸ਼ਵਿਨੀ-ਕੁਮਾਰਾਂ, ਅਸਮਾਨ-ਧਰਤੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ, ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਬਣੀ ਰਹੇ।