ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਾਰ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖੀ ਗਈ—ਕੋਈ ਆਰਜ਼ੂ ਅਧੂਰੀ ਨਾ ਰਹੇ, ਸਾਰੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲਣ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ; ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵੀ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਜਤਾਉਂਦੀਆਂ। ਜਲ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲੱਭ ਲਈ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਅਤੇ ਨਿਮਰ ਗਾਇਕ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਲਈ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਰੂਹ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਹਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਦਾਤਾਰ ਹੈਂ—ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਇਸ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਭਗਤ, ਅਗਸਤਿ, ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਪਤਝੜ ਤੇ ਰਾਤ-ਦਿਨ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਵਧਦੀ ਉਮਰ ਨੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੋਭਾ ਘਟਾ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਨਿਭਾਇਆ, ਉਹ ਵੀ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਝੂਠ ਬੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਮਰ ਦੇ ਅਸਰ ਨਾਲ ਉਹ ਆਖਰੀ ਮਕਸਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ; ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਵਿਅਰਥ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—ਅਗਸਤਿ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਹ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ, ਜਦੋਂ ਦੋ ਸਹੀ ਜੋੜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਇੱਛਾ, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਦਬਾਈ ਹੋਵੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਉੱਥੋਂ-ਇੱਥੋਂ ਨਹੀਂ ਆਈ; ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ, ਬੁਧਵਤੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਨਿਰਣੈਸ਼ੀਲ ਔਰਤ, ਉਤਸੁਕ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਪੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਕਰਤੂਤ ਹੋਈ, ਸੋਮਾ ਮਾਫ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਗਸਤਿ, ਫਾਵਾ ਲੈ ਕੇ, ਵੰਸ਼, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਅਸਲ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਅਗਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਗੈਰ-ਮੁਕਾਬਲਾ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜ, ਉੱਤਮ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਰਥ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਸੋਨੇ ਦੀ ਛਣਨੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸਵੇਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹੋਏ ਮਧੁਰਤਾ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਗਤ ਦੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਸਭ ਵਡਿਆਈ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਗਾਂ ਦੀ ਥਣ ਵਿਚ ਦੁੱਧ ਪਾਇਆ, ਪੱਕਾ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਦਾਨ। ਜਦੋਂ ਭੇਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭਗਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਗਰਮੀ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜਲ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਲਈ, ਮੈਂ ਬਲਦ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ। ਜਲ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼, ਭਗਤ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਆਪਣੇ ਦਾਤਾਰ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭੇਜਦੇ ਹਨ; ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਸਮਝਦਾਰ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗਾ ਇਰਾਦਾ ਵਾਲਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗਾਇਕ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨਾਮ ਤੈਅ ਹੈ; ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਸਤੇ ਕਦੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋ, ਮਹਾਨ ਜਲ ਦੇ ਰਸਤੇ; ਅਗਸਤਿ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਕਾਰੀਗਰ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਰਥ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ, ਮਨੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਦੇ ਹੋ; ਬੁਧਵਾਨ ਨੂੰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਨਾਸਤਿਆਸ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਵਿਚ ਧਨ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸੁਖ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਟੁੱਟ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵਗਦਾ, ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਧਨ ਕੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਭੇਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਚੁਕਦੇ ਹੋ? ਇਹ ਯਜਨ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਬਣ ਗਿਆ, ਰਖਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਦੇਵਤਾਈ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਉਤਸੁਕ, ਰਾਜਸੀ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੋੜਾ, ਸੁਖ ਲਈ ਤਿਆਰ; ਮਹਾਨ, ਖੜਾ, ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਨਿਰਵਿਗਨ ਸਰੀਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਵਿਚ; ਇੱਕ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਦੂਜਾ, ਸੋਭਾਵਾਨ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗਾਂ, ਭੂਰੀਆਂ, ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੀਆਂ, ਚਿੱਟੀਆਂ-ਭੂਰੀਆਂ, ਘਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ; ਇੱਕ ਦੇ ਘੋੜੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੇ ਰਥ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਬਲਦ, ਪਤਝੜ ਵਾਂਗ, ਪੁਰਾਣਾ ਦਾਨ ਵੰਡਦਾ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਲੱਭਦਾ; ਦੂਜੇ ਦੇ ਘੋੜੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਦਰਿਆ, ਸਿੱਧੇ, ਆ ਗਏ ਹਨ। ਪੁਰਾਣਾ ਕਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵਗਦਾ ਗੀਤ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਤਕਾਰੀ ਨੂੰ ਮਦਦ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਅਕਲਾਂ ਗੀਤ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੂਟੇ ਉੱਤੇ; ਤੁਹਾਡਾ ਬਲਦ-ਬੱਦਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਪੂਸ਼ਣ ਵਾਂਗ, ਸਮਝਦਾਰ ਔਰਤ ਕਦੇ ਵਧੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਭਗਤ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਾ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਣ। ਹੁਣ, ਨਵੀਂ ਕਲਾ ਉਭਰੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਥ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ; ਦੇਵਤਾਈ ਮਦਦਗਾਰ, ਸੋਚ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਕ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਇਰਾਦੇ, ਚੰਗੇ ਕਰਤਬ ਵਾਲੇ। ਤੁਸੀਂ, ਦੇਵਤਾਈ ਮਦਦਗਾਰ, ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਜੀਬ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵਧੀਆ ਰਥਵਾਨ; ਤੁਸੀਂ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਭਰਿਆ ਰਥ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਭਗਤ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਅਜੀਬੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਲੱਭਦੇ ਹੋ? ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਅੱਜ ਸਤਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੋ, ਚੰਗਾ ਕਰੋ, ਡਿੱਗੇ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿਓ, ਕਵੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਚਾਨਣ ਦਿਓ। ਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ, ਲਾਲਚੀ ਭੇਡੀਆ ਦੂਰ ਭਜਾਓ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮੁਕਾਬਲੇ 'ਤੇ; ਹਰ ਗਾਇਕ ਦੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਦਾਤ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਨਾਸਤਿਆਸ, ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਤੇ ਰਖਿਆ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਲਦੀ, ਪੰਖ ਵਾਲੀ, ਤੁਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ; ਜਿਸ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਦੇਵਤਾਈ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ, ਤੇਜ਼ ਉਡਦੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਲੰਘਾ ਲਿਆ। ਤੁਗਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗਿਆ, ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ, ਥਾਂ ਬਿਨਾ, ਚਾਰ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ, ਗਰਭ ਵਿਚ ਬੱਚੇ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਲਿਆ। ਕਿਹੜਾ ਰੁੱਖ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਗਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਹਾਰਾ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਲਪੇਟਿਆ? ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਡਿੱਗਦੀ ਪੱਤੀ ਦੀ ਟਾਹਣੀ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਲੰਘਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਮਦਦ, ਨਾਸਤਿਆਸ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੇੜੇ ਰਹੇ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ; ਸੋਮਾ ਦੇ ਆਸਨ ਤੋਂ ਅੱਜ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਣ। ਹੁਣ, ਉਹ ਰਥ ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼, ਤਿੰਨ-ਜੋੜਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਤਿੰਨ-ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉਡਦੇ ਹੋਏ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਚੰਗਾ-ਜੋੜਿਆ ਰਥ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਸਮਝਦਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋ; ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਗੀਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਸਵੇਰਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਵੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ, ਅਗਸਤਿ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਨਾਸਤਿਆਸ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਾਈ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ, ਵਡਿਆਈ, ਤੇ ਮਦਦ ਦੀ ਕਥਾ ਵਗਦੀ ਰਹੀ—ਇਹ ਕਥਾ, ਆਸ ਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਸਤਕਾਰੀ ਵਿਚ ਰਚੀ ਹੋਈ ਹੈ।