ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯज्ञ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਰ ਕੋਈ ਇੰਦਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਸੀ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਨ ਤੋਂ ਹੌਲੇ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਮੋੜ ਤੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਸ ਐਸੇ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੂਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤੜਫਦਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਰਾਹ ਸੌਖਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, “ਸਾਡੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡ ਨਾ ਦੇ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਰੁਤ ਵੀ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।” ਇਹ ਸਤਕਾਰੀ ਤੇਰੀ ਤੇ ਸਾਡੀ ਹੈ, ਹਰੀਵਾ! ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਹੀ ਰਾਹ ਲੱਭੀਏ, ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਭਲਾ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜੀਏ, ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ, ਜੋ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਮਜ਼ਬੂਤ, ਦਾਤਰ, ਸੱਚਾ ਸਾਹਿਬ, ਸਾਡਾ ਉਧਾਰਕ। ਵਾਸੂ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕਜੁਟ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ। ਇੰਦਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਸੱਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਹਟਾ, ਨੌਜਵਾਨ, ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਲਈ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਤੋੜ। ਤੂੰ ਵੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ। ਤੂੰ ਦੈਤ ਨੂੰ, ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੁਰਣ ਵਾਲੇ ਤੁਰਵਯਾਣਾ ਨੂੰ, ਘਰ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਧਨਵਾਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਉਸ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਜਦ ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਕੜੀ ਰੱਖੀ, ਇਨਾਮ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ। ਕੁਤਸਾ ਨੂੰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾ, ਜਿੱਥੇ ਹਵਾ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਦਾ ਚੱਕਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਤੁਰੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗਰਜਨ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਰਾ ਵਾਂਗ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਤੇਜ਼, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਆਰਯਮਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਥ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦਾਸਾ ਲਈ ਆਧਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਦਾਤਰ, ਮਹਾਨ, ਤਿੰਨ ਚਮਕਦੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ—ਦੁਰਬਲ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਘਰ ਨਾ ਦੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇ ਤਾਕਤ ਆਈ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਵਿਰੋਧਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ। ਤੂੰ ਕਿਲਿਆਂ, ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪਾਨੀ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨਿਆ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹਿਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਛੱਡਿਆ। ਜਦ ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ, ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਯਾਦੂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਅਟੱਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ। ਸਾਰੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਦਾ ਜੇਤੂ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਲੋਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਜਾਣਾ ਕਰਾ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਵੱਡੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਮਦਿਰਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥ ਵਾਲਾ। ਤੇਰਾ ਸੋਮਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਤੇਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਦਿਰਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਇੰਦਰ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਜੈਯ। ਤੂੰ ਹੀਰੋ ਹੈਂ, ਜੇਤੂ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦਾਸ੍ਯੂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ। ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚੁਕ ਲੈ, ਵਿਅਕਤੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ; ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਕੁਤਸਾ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੇਰੀ ਮਦਿਰਾ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਯਾਦ ਰਹੇ, ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ; ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਬੁਲਾਵਾਂ—ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਜਾਣੀਏ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ। ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਜਿੱਤਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਗੀਤ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਸਤਕਾਰੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੌ, ਦਾਤਰ ਬਲਸ਼ਾਲੀ। ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਹਥੀਂ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਨ; ਉਹ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭੋ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੋ। ਜੋ ਯज्ञ ਨਾ ਕਰਦਾ, ਦੁਸ਼ਟ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਚਾਹੇ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਲਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਤਾਕਤ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ—ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਲੈ ਆ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਥਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਬੁਲਾਵਾਂ—ਇਹ ਲੋਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਜਾਣੀਏ। ਇੰਦਰ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਬਲ, ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ-ਸਮਰਪਿਤ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਤਕਾਰੀ, ਸ਼ੋਭਾ ਲੱਭਦਾ, ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਤੇ ਆ, ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਆ। ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਬਲਦ-ਵਾਂਗ ਘੋੜੇ, ਇੰਦਰ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਰਥ-ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਆ, ਜਲਦੀ ਆ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਮਹਾਨ; ਤੇਰਾ ਸੋਮਾ ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਲਦ, ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਤੇ ਆ। ਇਹ ਯज्ञ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਇਹ ਭਜਨ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਹੈ। ਆਸਨ ਪਸਾਰਿਆ—ਆ, ਸ਼ਕ੍ਰਾ, ਪੀ, ਬੈਠ, ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਇੱਥੇ ਛੱਡ। ਸਤਕਾਰੀ ਇੰਦਰ, ਜਲਦੀ ਆ, ਯੋਗ ਗਾਇਕ ਦੀ ਭਜਨ-ਧੁਨ ਤੇ। ਅਸੀਂ ਗਾ ਕੇ ਤੇਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਧਨ ਜਾਣੀਏ; ਇਹ ਲੋਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਜਾਣੀਏ। ਜਦ ਵੀ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਉਹ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਗਾਇਕਾਂ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣਿਆ—ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲੱਭ ਲਵਾਂ, ਮਹਾਨ। ਕੋਈ ਰਾਜਾ, ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ; ਭਾਵੇਂ ਤੇਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵੀ, ਤੇਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਛੂ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ। ਪਾਣੀਆਂ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਸ ਵੱਲ ਆਉਂਦੀਆਂ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲੱਭੀ। ਇੰਦਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਜੇਤੂ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀਰੋ, ਨਿਮਣੇ ਗਾਇਕ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਭਗਤ ਲਈ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ, ਗੀਤ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਜੇ ਉਹ ਸੱਚਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਮਹਾਨ, ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ। ਹਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਲਈ ਸਤਕਾਰੀ; ਭਗਤ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਡਟਾ ਰੱਖਦੀ। ਦਾਤਰ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ, ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ; ਇਹ ਲੋਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਜਾਣੀਏ। ਮੈਂ ਕਈ ਸਰਦੀਆਂ ਸਹਿ ਲਈਆਂ, ਥਕ ਗਿਆ, ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਘਟਾ ਰਹੀਆਂ। ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੋਭਾ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ, ਪਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਵੀ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ, ਅੰਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ; ਪਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਦੀ ਮਦਦ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਜੰਗ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਦ ਦੋ, ਸਹੀ ਜੋੜ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਕੋਈ ਇੱਛਾ, ਚਾਹੇ ਰੋਕੀ ਹੋਈ, ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ, ਕਿਤੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦੀ; ਗਿਆਨੀ, ਡਟੇ ਹੋਏ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਵਸ ਕਰ ਲੈਂਦੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮਾਫ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਤਾਂ ਸਦਾ ਸੁਖ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ, ਯज्ञ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਹੋਈ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ, ਧਨ, ਤੇ ਭਲਾਈ ਲੱਭ ਸਕਣ।