ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਯਥਾ-ਕ੍ਰਮ, ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ, ਭਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀ ਨਿੰਦਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਣ। ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ-ਭਰੀ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਅਤੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਤਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਭਗਤ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਮਘਵਾਨ, ਦਇਆਲੂ ਇੰਦਰ, ਦਿਨ-ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਰਹਿਣ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਭਗਤ, ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੱਖੀ ਭੇਟਾਂ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵੱਖਰਾ ਰਸਤਾ ਚੁਣਿਆ ਹੈ—ਉਹ ਦਇਆ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾ ਦੇਣ। ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣ ਕੇ, ਨਿੰਦਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲੇ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਆਉਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਰਪਾਂ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਪੱਥਰ ਦੂਰ ਰਹਿਣ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਤ੍ਰਣਸਕੰਦਾ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਉੱਠਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਗੀਤ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਭਗਤ ਰੌਸ਼ਨ ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਗਾਵਾਂ, ਦੁਧ ਵਲੀਆਂ, ਖੁਲੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਵਾਸ ਵੱਲ ਚਲ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਸੁਰਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਜੋ ਬਲਦਾਂ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉੱਚ-ਕੁਲ, ਪੂਜਨਯੋਗ, ਦੋਹਾਂ ਭੇਟਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਤਰ, ਮਨ ਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ। ਹੋਤਰ, ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਅੰਬ੍ਰਿਓ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਘੋੜਾ, ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ, ਰੌਂਦਾ ਹੈ; ਗਾਵਾਂ, ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ, ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਦੇ ਹੋਏ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਕਰਤਬ, ਅਸ਼ਟਰ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਪੁਰਾਤਨ, ਇੰਦਰ, ਨਾਸਤਿਆ ਵਾਂਗ, ਰਥ-ਚਲਾਊ, ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵੀਰ, ਦਾਨਵੀਰ, ਰਥ-ਚਲਾਊ, ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਦੋ ਜਗਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੱਤ ਵਾਂਗ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ, ਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਤੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜਾ, ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸੋਮਾ-ਪ੍ਰੈਸਿੰਗ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਪਾਣੀਆਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਗਾਵਾਂ, ਰਾਜਾ, ਜੇ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੀਡ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤ ਉਸ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਸਤਕਾਰੀ, ਤੇਜ਼ ਕਰਤਬਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਿਮਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ, ਭਗਤ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ; ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਯੁੱਗ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਕੁਰਬਾਨੀ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕੋਈ ਇੰਦਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ; ਰਾਹ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪਿਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੇ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਹ ਸੌਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਵੀਂ ਹੈ; ਵੱਡਾ, ਦਾਨੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਾਨ-ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹੈ, ਮਰੁਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗੀਤ ਤੇ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਤਕਾਰ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ, ਹਰੀਵਾ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਹ ਮਿਲੇ; ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵੱਲ ਮੁੜੋ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਜਾਣਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿਓ। ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਹੋ, ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਮਹਾਨ, ਸਾਡੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣੋ; ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਰਾਜਾ, ਦਾਨਵੀਰ, ਸਾਡੇ ਰਖਵਾਲੇ; ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ, ਵਸੁ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ। ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸੱਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਹੋ, ਪਤਝੜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਕਰ ਦਿਓ, ਨੌਜਵਾਨ, ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਲਈ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਤੋੜੋ। ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਹੀਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ; ਤੁਸੀਂ ਦੈਤ, ਸੁੱਕਾ, ਤੇਜ਼ ਤੁਰਵਯਾਣਾ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਧਨਵਾਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕੀਤੇ। ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਉਸ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਲੇਟੇ, ਮਹਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ; ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਲੜੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸੂਹਣੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਲੱਭਣ ਲਈ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਕੁਤਸਾ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਰਥ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਵਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਦਾ ਪਹੀਆ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਤੇ ਵਜਰ-ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਟਰਾ ਵਾਂਗ ਮਾਰਿਆ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਰਥ-ਚਲਾਊ; ਜੋ ਆਰਯਮਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਂਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੋਗਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦਿੱਤੀ। ਸਿਆਣਾ ਇੰਦਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦਾਸਾ ਲਈ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ; ਦਾਨਵੀਰ, ਮਹਾਨ, ਤਿੰਨ ਚਮਕਦੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ—ਬੁਰੇ ਬੋਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਘਰ ਨਾ ਦਿਓ। ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀ, ਇੰਦਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ; ਤੁਸੀਂ ਕਿਲਿਆਂ, ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਵਾਂਗ, ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪਾਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ। ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਗਦੇ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਵੀਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਯਾਦੂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਅਟੱਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣੋ; ਸਾਰੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਦੇ ਜਿੱਤੂ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਜਾਣਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿਓ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ, ਵੱਡੇ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੀਣ ਵਾਂਗ, ਰਥ-ਚਲਾਊ; ਸੋਮਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬਲਦ, ਹਜ਼ਾਰ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਇੰਦਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਮਾਨਵਾਂ ਤੋਂ ਅਜੈਯ। ਤੁਸੀਂ ਹੀਰੋ, ਜਿੱਤੂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਨਿਆਇਕ ਦਾਸਯੂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਪਾਤ੍ਰ ਵਾਂਗ। ਸੂਰਜ ਚੁਰਾ ਲਓ, ਸਿਆਣੇ, ਪਹੀਆ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ; ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੋ, ਕੁਤਸਾ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਿਆਓ। ਤੁਾਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਸਲੇਅਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਕਦੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਜਾਣਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿਓ। ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਲਦ; ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਭਗਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਜਿੱਤਦਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ, ਹੋਤਰ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਦਾਨ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਸਤਕਾਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਸਦਾ-ਸਦਾ ਲਈ ਚਲਦੀ ਰਹੀ।