ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਮਾਰੁਤ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੋਤਿਆਂ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਨੈਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਦੋਂ ਆਉਂਦੇ, ਤਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਕੰਬਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਇਹ ਮਾਰੁਤ ਹਰੇਕ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਾਰੁਤ, ਜਿਵੇਂ ਰਸ ਭਰੇ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਲੰਬੀ ਲਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਤੇ ਕੰਮ ਦੋਵਾਂ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੌਣ ਹੈ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਮਾਰੁਤੋ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਲੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਉੱਤਜਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਰੇਤਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ, ਨਵੇਂ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਗਤ ਦਾ ਹੱਦ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮਾਰੁਤ ਆਏ ਹਨ? ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਝਟਕਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ ਅਨਾਜ ਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤੇ ਉੱਡਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ, ਮਾਰੁਤੋ, ਸਾਡੀ ਮਦਦਗਾਰ ਹੈ, ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਤੀਖੀ, ਪੱਕੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਨ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਲਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਮਹਾਨ ਦਾਤਾ ਦਾ ਦਾਨ, ਪੂਰੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਾਰੁਤ ਆਪਣੀ ਬੋਲ ਚਾਲ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਿਜਲੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮਾਰੁਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੀ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਲਈ, ਤੀਖੇ ਤੇਜ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਜਲ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚਹੁੰਕਿੜੇ ਹੋਮ ਦੇ ਦਾਨ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਮਾਰੁਤੋ, ਇਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ, ਕਵੀ ਮੰਦਾਰਯਾ ਵਲੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸਾਡੀਆਂ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਾਣ ਸਕੀਏ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਵੀ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੈਂ। ਸਿਆਣਪ ਵਾਲਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਜੋ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਿਯ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਮਾਰੁਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੋਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿਰੋਧ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਈ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਮਾਰੁਤ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਵੀ, ਜੋ ਭੜਕਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਝੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਦੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ ਵਾਂਗ। ਤੇ ਉਹ ਮਾਰੁਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੂੰ ਵਾਯੂ ਵਾਂਗ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸ਼ਹਦ ਵਾਂਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿਤ ਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਨਮੋਹਕ ਧਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਰੁਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿਫ਼ਾਜਤ ਕੀਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾਉਣ। ਇੰਦਰ, ਦਾਤਾ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ। ਇੱਥੇ, ਵੱਡੇ ਆਧਾਰ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਲੋਕ, ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਮੋੜ ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਨਹੀਂ। ਇੰਦਰ, ਇਹ ਤੀਖੇ, ਅਥਾਹ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਚਾਹੁੰਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਡਿੱਗਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਿੱਤੂ ਜਾਣੀਏ। ਇਹ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਅੱਜ ਹੈ, ਨਾ ਕੱਲ੍ਹ। ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਚਰਜ ਕੀ ਹੈ? ਦੂਜੇ ਦਾ ਮਨ ਪਛਾਣਨਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਨਾਸ ਕਿਉਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਮਾਰੁਤ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭਲਾਈ ਕਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ। ਅਗਸਤਯਾ, ਭਰਾ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਿਉਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ? ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੈਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਜਨਾ ਦੀ ਵੇਦਿਕਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਜਲਾਈ ਜਾਵੇ। ਉੱਥੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲੈ ਆਈਏ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਜਨਾ ਭੇਟ ਕਰੀਏ। ਤੂੰ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਅਧੀਸ਼। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਮੈਂ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਲੈ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਮਾਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਿਆਂ। ਦਾਤਾ ਮਾਰੁਤ, ਜੋ ਗਿਆਨਯੋਗ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਓ। ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਮਾਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ, ਮਨ ਵਿਚ ਰਚੀ ਹੋਈ, ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ ਹੋਈ। ਆਓ, ਮਨ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ। ਜੋ ਮਾਰੁਤ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾਉਣ। ਜੋ ਮਘਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਯਾਲੂ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ। ਸਾਡਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਜੰਗਲ ਸਦਾ ਖੜਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਮਾਰੁਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਣ। ਇਸ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਮੈਂ ਰੱਖਿਆ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਮਾਰੁਤੋ। ਤੇਜ਼ ਯਜਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਵੱਖਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ—ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਵੇਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ—ਉਹ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਲਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਯਸ਼ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਤੀਖਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ, ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਾਣੀਏ। ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੋਵੇ, ਮਾਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਤੀਖਾ ਹਥਿਆਰ ਦੂਰ ਰਹੇ, ਮਾਰੁਤੋ; ਤੁਹਾਡਾ ਪੱਥਰ ਦੂਰ ਸੁੱਟੋ, ਮਹਾਨ ਹੋ। ਤ੍ਰਿਣਸਕੰਦ ਦੇ ਆਲ੍ਹੇ ਦੁਆਲੇ, ਮਾਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਫੈਲ ਗਏ ਹੋ; ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਖੜਾ ਕਰੋ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਾਮ ਗੀਤ ਗਾਈਏ, ਉਸ ਚਮਕਦੇ, ਗੂੰਜਦੇ ਮਾਰੁਤ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੀਏ; ਗਾਈਆਂ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ, ਖੁਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਂਡ, ਜੋ ਸਾਂਡਾਂ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਜੋਤਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਦੋਹਾਂ ਭੇਟਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਤਰ, ਮਨ ਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ। ਹੋਤਰ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਅੰਕੁਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਘੋੜਾ, ਹਿਨ੍ਹਿਨਾਉਂਦਾ, ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਗਾਊ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਬੋਲ ਕੱਢਦੀ ਹੈ। ਅਸ਼ਤਰ ਦੇ ਉਹ ਕੰਮ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਉਸ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੁਰਾਣੇ; ਇੰਦਰ, ਅਦਭੁਤ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾਸਤਯਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਵੀਰ ਹੈ, ਦਾਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ; ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਉਹ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ (ਅਸਮਾਨ-ਧਰਤੀ) ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈ, ਛੱਤ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥਾਮਦਾ ਹੈ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੀਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ। ਇੰਦਰ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀਆਂ, ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਸਭ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਗਾਊ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲ। ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਉਸਦੀ ਸਤੁਤੀ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਭਜਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ, ਮਨੁੱਖ ਉਸਦੀ ਸਤੁਤੀ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੱਧ-ਯੁੱਗ ਦੇ ਲੋਕ, ਉਹਨੂੰ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਰੁਤ ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਪੋਸ਼ਣ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।