ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਰੋਧੀ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਰਥ ਦੇ ਧੁਰੇ ਤੇ ਪਹੀਏ ਇਕਠੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛਾਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਗਹਿਣੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰਥ ਦੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਫਲ ਹਨ; ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਵਾਂਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮਰੁਤ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਬਹੁਤਾਤ ਵਿੱਚ ਅਤਿਅਧਿਕ ਹਨ, ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ ਹਨ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਮਨੋਹਰ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਰੁਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਤੋਤ੍ਰ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ, ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਵਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਚਨ ਆਦਿਤੀ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ, ਮਰੁਤੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਅਮਰ ਹੋ ਕੇ, ਕਲਿਆਣ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਇਸੀ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨੂ ਨੂੰ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ। ਮਰੁਤੋ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਤੇਜ਼-ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਲੋਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਇੱਛਤ ਲਕੜੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀਏ। ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ, ਮਰੁਤੋ, ਇਹ ਗੀਤ ਕਵੀ ਮੰਦਾਰਯਾ ਵੱਲੋਂ ਹੈ, ਜੋ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ, ਜੋ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੱਖਿਆਵਾਂ ਹਨ; ਹੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇਰੀਆਂ ਹਨ। ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਨੰਦ ਹਨ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਆਓ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ, ਮਹਾਨ ਅਸਮਾਨ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਲ ਦੂਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੋਹਣੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਲਗਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਨੁਕੀਲੇ ਭਾਲੇ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਗੁਪਤ ਤੌਰ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਔਰਤ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ; ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਮਕਦੇ, ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਵਾਲੇ ਮਰੁਤ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਚੱਲ ਪਏ ਹਨ, ਇਕੋ ਰਸਤੇ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵਾਂਗ। ਭਿਆਨਕ ਮਰੁਤ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ; ਦੇਵਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਵਾਨ ਮਰੁਤ ਸੁੰਦਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਜਨ ਗੀਤ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਰੁਤੋ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤੋਤ੍ਰ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਹ ਮਹਾਨਤਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ; ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ, ਅਟੱਲ, ਧੰਨਵੰਤ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਯਮ ਅਯੋਗ੍ਯ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਟੱਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਹਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਰੁਤ ਦਾਨੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਖਰੀ ਨਹੀਂ; ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋ, ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਭਿਆਨਕ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਚਾਹਿਤੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ; ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਰਿਭੂ ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਣ। ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਮਰੁਤੋ, ਇਹ ਗੀਤ, ਕਵੀ ਮੰਦਾਰਯਾ ਵੱਲੋਂ ਹੈ, ਜੋ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਜਾਣੀਏ। ਯਜਨ ਪਿੱਛੋਂ ਯਜਨ, ਇਕਠੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਫੈਲਾਇਆ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਲਈ। ਵੱਛੇ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਨਦੀਆਂ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਵੱਡੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਤਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਗਾਇਆਂ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦੀਆਂ। ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਤੇ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਧੰਨਵੰਤ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਬੇਲ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਤੇ ਕੰਮ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਅਮਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ; ਧੂੜ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਰੁਤ, ਚਮਕਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ। ਤੁਸੀਂ, ਮਰੁਤੋ, ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਅੰਦਰਲੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੀਭ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਰੇਤਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਰਸਤੇ ਲੈਂਦਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਕਿੱਥੇ ਮੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਆਸਰਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਰੁਤ ਆਏ ਹਨ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਉੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਾਭਦਾਇਕ, ਚਮਕਦਾਰ, ਭਿਆਨਕ, ਪੱਕੀ, ਮਰੁਤੋ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਸੁਭਕਾਮਨਾ ਵਾਲੀ, ਵਿਆਪਕ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਧਨਵੰਤ ਵਾਂਗ, ਚਲ-ਚਲ ਕੇ ਹੈ। ਨਦੀਆਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਵੱਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ; ਬਿਜਲੀਆਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਮਰੁਤ ਘੀ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਭੇਟਾਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਮਰੁਤੋ, ਇਹ ਗੀਤ, ਕਵੀ ਮੰਦਾਰਯਾ ਵੱਲੋਂ ਹੈ, ਆਦਰਯੋਗ; ਇਹ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਜਾਣੀਏ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨਾਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੈਂ। ਸਿਆਣਪ ਵਾਲਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਚਾਹਿਤੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਨਯੁਕਤਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਸਿਆਣੇ, ਮਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਰੋਕੇ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੂਰਜ ਵਾਲੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹੈ; ਮਰੁਤ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਵੀ, ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਤੇਰਾ ਸਾਥ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਾਣੀਆਂ ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਚੁੱਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਦੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਦਾਤ ਵਾਂਗ, ਕੌਸ਼ਲ ਦਾ ਇਨਾਮ ਵਾਂਗ। ਤੇ ਉਹ ਹਵਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਵਾਯੂ, ਉਹ ਸ਼ਹਦ ਵਾਂਗ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਇਕ ਧਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਆਗੂ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਣ। ਉਹ ਮਰੁਤ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾਉਣ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਰਸਤਾ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਦਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਨ 'ਚ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ। ਇੱਥੇ, ਵਿਆਪਕ ਆਧਾਰ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕ, ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਚੌਰਾਹੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ, ਅਥਾਹ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ; ਜਵਾਬ ਨੇੜੇ ਆਵੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਮਾਨਵ ਨੂੰ ਡਿੱਗਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਧਨ ਦੇ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤੂ ਜਾਣੀਏ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਅੱਜ ਹੈ, ਨਾ ਕੱਲ੍ਹ; ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਅਜੀਬ ਹੈ? ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੋਚ ਪਤਾ ਕਰਨੀ ਔਖੀ ਹੈ; ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਮਰੁਤ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕਰ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ। ਹੇ ਭਰਾ ਅਗਸਤਯ, ਤੂੰ ਦੋਸਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਬਾਰੇ ਮੰਦਾ ਕਿਉਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ? ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਦੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨ, ਤੇ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਬਾਲਣ। ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਸੂਝ ਲਿਆਉਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਹੈ।