ਮੇਰੀ ਕਥਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਤ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਤੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਭਗਤ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੈ, ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਵਰਗੀਆਂ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇਥੇ ਲੈ ਆਉਣ। ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦ੍ਰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਭਗਤ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਅਕੇਲਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਦ ਮੈਂ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ?" ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਜੇਯ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਅਟੁੱਟ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਯੁਕਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਈ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਮਿਲੇ।" ਇਹ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਬਣ ਗਏ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਵਜਰਧਾਰੀ ਹੈ, ਮਾਨਵਾਂ ਲਈ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਆਸਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਲਈ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਦਾਤਾ ਗੁਣਤਾ ਅਤੁੱਲਣੀ ਹੈ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਵਰਗਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਜਨਮ ਜਾਂ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਕਦੇ ਖੋਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਉਹ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਚਾਹ ਲਵਾਂ, ਤਾਂ ਇਕੱਲਾ ਵੀ ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਇੰਦ੍ਰ ਇੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਉਸਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਭਜਨਾ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਸਤੋਤ੍ਰ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਦੋਸਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭਗਤ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਢੱਕਣ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਭਗਤ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਮੇਰੇ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋਵੋਗੇ, ਮਾਰੁਤੋ? ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਦੋਸਤ ਬਣਕੇ ਆਓ, ਆਪਣੀਆਂ ਅਦਭੁਤ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਵਗਣ ਦਿਉ, ਤੇ ਸੱਚ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੋ।" ਜਦ ਕਵੀ ਦਿਨ ਲਈ, ਦਿਨ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਦਰਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮਾਰੁਤੋ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਆਦਮੀ ਆਵੇ, ਤੇ ਗਾਇਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੇ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਮਾਰੁਤੋ, ਇਹ ਕਵੀ ਦਾ ਗੀਤ ਹੈ, ਜੋ ਆਦਰਯੋਗ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ। ਹੁਣ, ਭਗਤ ਉਸ ਪੁਰਾਤਨ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲਈ, ਵੱਛੇ ਦੇ ਜਨਮ ਲਈ ਅਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਈ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਯੁੱਧੀ ਸੂਰਮਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਮਾਰੁਤਾਂ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਦੌਲਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਰੁਤ ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਜਗ੍ਹਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਉਣੀ ਮੋਹਕ ਹੈ, ਜਦ ਬੂੰਦਾਂ ਵਰ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰ ਕਿਰਤਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਵੀ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਭੱਜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਾਰੁਤਾਂ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਧੁੱਪੀ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਟੱਲ ਬਲ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਤ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਲਈ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੀਰੋ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੌਂ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ, ਉਹਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਚੰਡ, ਤੇਜਸਵੀ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਉਲਾਦ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਗੁਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਧਿਆਂ, ਰਸਤੇ ਤੇ ਅਲੰਕਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੂਰ ਤਕ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ ਹਨ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਸਤੋਤ੍ਰ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ, ਮਾਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰਾਣਾ ਵਚਨ ਹੈ, ਜੋ ਅਦਿਤੀ ਵਾਂਗ ਲੰਮਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਰਾਤਨ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਮਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਣਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਲੰਮੀ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਦ ਲੋਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਇੱਛਤ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ, ਮਾਰੁਤੋ, ਕਵੀ ਮੰਦਰਯਾ ਵੱਲੋਂ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਜੀਵਨ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਇੰਦ੍ਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਦਦਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਨ, ਤੇਰੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੌਲਤਾਂ, ਤੇਰੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ। ਤੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਮਾਰੁਤ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਆਉਣ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੂਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅਲੰਕਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਤੀਖੇ ਬਾਣ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਹ ਗੁਪਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਔਰਤ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ। ਸਭ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਹਟਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰਥ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਚੰਡਤਾ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ। ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਰੁਤਾਂ, ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਭਗਤ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸਭ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਯਮ ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਵਧਦੀ ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਰੇਕ ਪੱਕੀ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਕੰਬ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਾਰੁਤਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਖਰੀ ਨਹੀਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਚਾਹਿਤੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ; ਪਿਛਲੇ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਰਿਭੂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਣ। ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਮਾਰੁਤੋ, ਕਵੀ ਮੰਦਰਯਾ ਵੱਲੋਂ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਡੀ ਅੌਲਾਦ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ। ਯਜਨ ਪਿੱਛੋਂ ਯਜਨ, ਇੱਕਠੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਫੈਲਾਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੰਮੀਆਂ ਹਨ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਗਾਇਾਂ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਤੇ ਕਦੇ ਰੁਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ, ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਆਸਥਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦਾਤ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।