ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤੇ ਨਵੇਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਯਸ਼ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਉਚਾਈ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਗਾਇਕ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਵਾਂਗ ਪਾਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਵੀ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਾਰਾ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਚਤੁਰ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਵਾਸਤੇ ਦਿਵਯ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਰਯਮਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਤ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਅੱਗਨਿ ਜਾਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਉਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਭੋਰੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ ਆਪਣੀ ਰਥੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਅਸ਼ਵਿਨੀਓ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਜੋਤਦੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਘਿਉ ਤੇ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਨਿਹਾਲ ਕਰੋ। ਸਾਡਾ ਗੀਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਧਨ ਮਿਲੇ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਦਾ ਤੇਜ਼, ਮਿੱਠਾਸ ਭਰਿਆ, ਤੀਬਰ ਰਥ, ਜਿਹੜਾ ਬਲਵਾਨ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਿੰਨ ਜੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਸਾਡੀ ਤਰੱਕੀ ਲਿਆਵੇ ਤੇ ਦੋ ਪੈਰਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖੈਰ ਵਧਾਵੇ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਚਾਬਕ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ, ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਦਿਓ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ-ਚੈਨ ਨਾਲ ਪਾਰ ਲੰਘਾਓ, ਸਾਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਨਫ਼ਰਤ ਹਟਾਓ ਤੇ ਸਾਡੇ ਸਾਥੀ ਬਣੇ ਰਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਣ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਰੱਖਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਅੱਗਨਿ, ਬੂਟਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਇਲਾਜ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਰਥੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਭਗਤੀ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਫਿਰ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਦਾਤਾ, ਧਨ-ਸੰਪੰਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਕਥਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੋਟੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦਾਤਿਆ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਗਊ ਦੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਦਿਓ। ਜਦ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਤੁਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵਾਸਤੇ ਜੋਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਲਾਂ ਵਿਚ ਚਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀਰ ਵੈਰੀ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ। ਉਕਥਿਆ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਹੇ ਮਹਾਨੋ। ਤਿੰਨ ਪਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਕ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਨਾਹ ਹੀ ਕੋਈ ਲਾਲਚੀ ਜਾਂ ਫਸਾਇਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਮਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਨਿਗਲ ਨਾ ਜਾਣ, ਨਾਂ ਹੀ ਦਾਸਾ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਦਾਸਾ ਦਾ ਸਿਰ ਤ੍ਰੈਤਨਾ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਮੋਢੇ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਮਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਦੀਰਘਤਮਸ ਦਸਵੇਂ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਲਾਂ ਦੇ ਤਪਸੀ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦਾ ਰਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਵੱਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਤੇ ਸਤਯ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨਾਲ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਬਹੁਤ ਫਲਦਾਇਕ ਮਾਪੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਮਰ ਰਾਹੀਂ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਮਾਰਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਤਨ ਗਿਆਨ ਲਈ ਜਣੇ। ਚਲਦੇ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਧਰਮ ਵਿਚ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰਸਤਾ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਾਦੂਗਰ, ਵਧੀਆ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਇੱਕੋ ਗਰਭ ਤੋਂ ਹਨ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਇਕਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਦਾ ਨਵੇਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਚ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ, ਧਾਗਾ ਬੁਣਦੀ ਹੈ। ਸਾਵਿਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਰਪਾ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਧਨ ਦਿਓ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸਮਾਨ ਤੇ ਸੌ ਝੁੰਡ ਹੋਣ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਭ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ, ਰਿਤ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨੀ, ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨੂੰ ਢੋ ਰਹੇ ਹੋ। ਧਿਸ਼ਣਾ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੂਰਜ ਵਿਚ ਤੁਰਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਮਹਾਨ, ਸਦਾ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੋ, ਪਿਉ ਤੇ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਦੋ ਖੇਤਰ, ਪਿਉ ਵਾਂਗ, ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਗ, ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਊ ਪ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸਾਂਡ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਮਾਣਾ ਹੈ, ਮਦਦਗਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੋ ਲੋਕ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਸਭ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਖੇਤਰ ਮਾਪੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਆਸਰੇ ਨਾਲ, ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ ਵਧਾਏ। ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਬਖ਼ਸ਼ੋ। ਹੁਣ, ਅਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ: ਕਿਹੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਿਹੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਆਇਆ? ਕੌਣ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਆਖੀਏ? ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅੱਗਨਿ, ਭਰਾ, ਆਓ ਲੱਕੜ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੀਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਬਣਾਓ,' ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਏ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਸੌਧਨਵੋ, ਇਹ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗਨਿ, ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਆਓ ਇੱਥੇ ਘੋੜਾ ਬਣਾਈਏ, ਰਥ ਬਣਾਈਏ, ਗਊ ਬਣਾਈਏ, ਨੌਜਵਾਨ ਬਣਾਈਏ,' ਇਹ ਕੰਮ, ਭਰਾਵੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਰ ਕੇ, ਰਿਭੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਉਹ ਦੂਤ ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਆਇਆ?' ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਤਰ ਬਣਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰੀ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ। 'ਆਓ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਈਏ,' ਤਵਸ਼ਟ੍ਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਜਦ ਉਹ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਪਾਤਰ ਦਾ ਆਦਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਹੋਰ ਨਵੇਂ ਨਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪਾਤਰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋਤੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਓ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਜੋਤਿਆ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਰਿਭੂ, ਵਿਭਵਨ, ਵਾਜਾ, ਦੇਵਤੇ, ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਕੇ ਯਜਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਣ ਆਏ। ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਮੜੀ ਤੋਂ ਗਊ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੌਧਨਵੋ ਨੇ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਘੋੜਾ ਬਣਾਇਆ, ਰਥ ਜੋਤ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਆ ਗਏ। 'ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀਓ,' ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, 'ਜਾਂ ਇਹ ਸੋਮਾ ਪੀਓ।' ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਸੌਧਨਵੋ, ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੀਜੇ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। 'ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ,' ਇੱਕ ਆਖਦਾ ਹੈ; 'ਹੋਰ ਅੱਗ ਹੋਵੇ,' ਦੂਜਾ ਆਖਦਾ ਹੈ; 'ਪਾਤਰ ਵਧੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੋ,' ਹੋਰ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਸਹੀ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਤਰ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਗਊ ਦੀ ਰਾਣ੍ਹ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਕੁੱਤੇ ਲਈ ਮਾਸ ਕੱਟਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਗੋਬਰ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਹਰ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਘਾਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ। ਜੋ ਗੁਪਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਭੂ, ਅੱਜ ਉਹ ਪਿੱਛਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਮਾਪੇ ਕਿੱਥੇ ਬੈਠੇ ਜਾਂ ਗਏ? ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰਾ ਹੱਥ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ; ਜੋ ਬੋਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦਿਉ। ਸੋਏ ਹੋਏ, ਰਿਭੂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: 'ਹੇ ਗੁਪਤ, ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਜਗਾਇਆ?' ਮੇਢ਼ਾ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ, ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ: 'ਇਹ ਅੱਜ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ।' ਦਿਨ ਵਿਚ ਮਰੁਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅੱਗਨਿ, ਇਹ ਹਵਾ ਵਿਚਕਾਰ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਵਰੁਣ ਜਲਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਭਗਤ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ, ਪਰਸਪਰ ਸਹਿਯੋਗ, ਚਤੁਰਾਈ, ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।