ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਲੋਕ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜਿਸਨੂੰ ਹਰ ਕੋਈ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਹੁਤ ਪਛਾਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ ਦੇ ਸ਼ਬਦ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਖਰੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਠੁਕਰਾਏ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ; ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਅਗਨਿ ਕੋਲ ਹੀ ਯਾਜਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹੀ ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਨਿਰਦੋਸ਼, ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ। ਜਦ ਉਹ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਯੁਕਤ ਹੋਏ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ ਵੇਦਿਕ ਵੇਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਛਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ ਜਾਣਨਹਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਲਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਸੱਤ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਹਿਲਣ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ, ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਬਲ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਚੌੜੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਾਲ ਰੰਗੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਉਸਦੇ ਥਣ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਾਂਵਾਂ, ਜੋ ਇਕੱਠੀਆਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਾਂਝੇ ਬਛੜੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਨਾ ਥਕਦੀਆਂ, ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਮਾਪਦੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਚੁੱਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਿਆਨੀ, ਕਵੀ, ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਲ ਨਾਲ ਅਮਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ। ਜਾਣਨ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਹੱਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣਯੋਗ ਹੈ, ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਸੱਦਣਯੋਗ ਹੈ, ਬੱਚੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਵੀ। ਉਹੀ ਸੂਰਜ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਨਮ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੇਖਣਯੋਗ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ। ਅਗਨਿ, ਕਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਉਪਹਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਇਨਾਮਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ? ਜਦ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਸੁਰਤ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਆਪ-ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਉਪਹਾਰ ਵਾਲਾ; ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪੀੰਦਾ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦਾ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਮੈਂ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ। ਉਹ ਰਖਵਾਲੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਹੀਂ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਚਾਏ ਰਹੇ; ਤੂੰ ਉਹ ਸੱਚੇ, ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨਹਾਰ, ਜਦਕਿ ਵੈਰੀ, ਈਰਖਾਲੂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਜੇ ਕੋਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਖਿਲਾਫ ਹੋਵੇ—ਭਾਵੇਂ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੈਰੀ—ਤਾਂ ਤਾਕਤਵਰ ਮੰਤਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ; ਸਾਡੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੰਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰ। ਜਾਂ ਜੇ ਕੋਈ ਤਾਕਤਵਰ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਦੂਜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦਾ ਤੇ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਘਸ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੋਤ੍ਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ। ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ, ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਕਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਜੇ ਵੀ, ਸਦੀਵੀ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਪੂਜਨਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਫੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜੇ ਰਥ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਦਭੁਤ ਅਗਨਿ ਆਪਣੇ ਜਬੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ। ਉਸ ਦੀ ਲਪਟ ਹਵਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨੁਕੀਲੇ ਭਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਦੀ ਹੋਈ। ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਵੈਰੀ, ਨਾ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਣ, ਹਿਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਅੰਨ੍ਹੇ, ਜੋ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਣ, ਉਹ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ। ਸਦੀਵੀ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦਿਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਉਹ ਪੀਸਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੀਉਂਦਾ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਚਮਕਿਆ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਦੂਰ ਨਹੀਂ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸੌ ਗੁਣਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਤਿੰਨੋ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ; ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੋਤ੍ਰ। ਉਹੀ ਹੋਤ੍ਰ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਰਬਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਨੰਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦਾਤਾ ਵਾਂਗ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹੀ ਹੈ; ਤਾਕਤਵਰ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਉੱਤੇ ਆ। ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ, ਧਨਵਾਨ, ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹਰਾ ਸਕਦਾ; ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਅਧਰਮੀ ਨੂੰ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਬਣੀਏ। ਮਿਤ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਜਿਸਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਪਸ਼ੂ-ਧਨ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਈ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ; ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਆਰੇ, ਪੂਜਨਯੋਗ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਯਾਜਕ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਮਿਤ੍ਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਰਸਤੇ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ, ਲੋਕ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਨਮ, ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅਮਰ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ, ਹੋਤ੍ਰ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦਾ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਉਹ ਮਹਾਨ, ਪਿਆਰਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਸਰਾ, ਹੇ ਅਸੁਰੋ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਧਰਮੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਕਲਾ ਲਿਆਈ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਜੋਤ ਉੱਤੇ ਲਾਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ। ਇੱਥੇ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਢੱਕਣ ਹਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਨੋ; ਧੂੜਾਂ, ਨੀਂਹਾਂ ਟਿਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਉੱਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ, ਲੰਬੇ ਵਾਲਾ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਰਸਤੇ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਅਤੇ ਪਾਲਣ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕਵੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੋ। ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਹੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਤੁਤੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਤੁਸੀਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਪੂਜਾ ਦਾ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਰਬਾਨੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਧਨ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਧਰਮੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਸੋਚ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਅਟੱਲ ਮਨ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਉਪਹਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਨਾ ਦਿਨ, ਨਾ ਦਰਿਆ, ਨਾ ਦੇਵਤਾ, ਨਾ ਵਪਾਰੀ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਅਮੀਰ ਕਪੜੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸੱਚੀਆਂ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਇਕੱਠੇ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋ, ਸਾਰੀ ਝੂਠ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਗਿਆਨਤਾ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚੀ ਸਲਾਹ, ਗਿਆਨੀ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੀ, ਮਹਾਨ ਹੈ; ਤਿੰਨ-ਧਾਰੀ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ-ਧਾਰੀ ਤਿੱਖਾ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਨਿਯਮ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ। ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੌਣ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਭ੍ਰੂਣ ਭਾਰ ਢੋਹਦਾ ਹੈ, ਉਹਦੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ, ਝੂਠ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਚਾਹਵਾਨ ਹੈ, ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ, ਪਰ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਜੋ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੌੜਾ ਫੈਲਦਾ, ਪਰ ਡਿੱਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ, ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਉਪਕਾਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਦੀਵੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਆਸਰਾ ਬਣੇ ਰਹੇ।