ਘੀ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮੁਖ ਵਾਲਾ ਅਗਨੀ, ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅਟਲ, ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਲਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਸੰਗਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਉੱਚੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਟੱਲ, ਅਥਾਹ ਅਤੇ ਬਰਕਤ ਵਾਲੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਖਵਾਲੇ ਅਜੇ ਵੀ ਹਨ ਜਾਂ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਟੱਲ, ਅਣਹੋਣੇ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਦੇ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰੱਖਿਆ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਤ੍ਰ, ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ, ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦਾ, ਦੱਖਣੀ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ, ਚਮਚਿਆਂ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹਨ। ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ, ਜਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੋਦ 'ਤੇ ਆ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਤਰਲ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਭੋਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਕਠੇ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਕੋ ਲਕੜੀ, ਇੱਕੋ ਉਦੇਸ਼, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੇ ਹਨ; ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ, ਭੋਗਯੋਗ, ਰਸ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਸ਼ਾਂ ਇਕਠੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਥਵਾਹਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕਠਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਦੋ, ਇੱਕੋ ਜਣਮ ਵਾਲੇ, ਇੱਕੋ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਾਂਗ, ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ, ਇੱਕ ਨਵਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਦੇ, ਕਦੇ ਨਾਂ ਬੁੱਢੇ, ਕਦੇ ਨਾਂ ਨਵੇਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਪੀੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜਰ-ਅਮਰ। ਦਸ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਧਨੁ ਦੀ ਢਲਾਨ 'ਤੇ, ਨਵਾਂ ਬਣਿਆ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁਚ ਦੇਵਤਿਆਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਾਂਗ; ਇਹ ਚੌੜੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚਮਚੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਪਸਾਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਇਹ ਬਚਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ; ਦਇਆਲੂ, ਸਵੈ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ; ਤੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਲਦਾ, ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਜੀਬ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਾਂਗ। ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ—ਉਹ ਆ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਜਾਣਦਾ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਉਂਦਾ-ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੁਕਮ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਭੋਗ ਵੀ; ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਤਾਕਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੋਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਆਖਰੀ ਬਚਨ ਅਟੱਲ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਲ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ। ਉਸ ਕੋਲ ਭੋਗ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੀ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣਦਾ ਹੈ; ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਯਜਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਬੱਚਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਕੰਮ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਭੋਗ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਯੁਕਤ ਹੋਏਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਛੁਹਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਵਧੀਆ ਆਸਨ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਖਾਲ ਵੇਦੀ 'ਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਗਨੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੱਚ ਦਾ ਜਾਣੂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਸੱਚ ਵਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਤਿੰਨ ਮੁੰਡਾ, ਸੱਤ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ; ਮਜ਼ਬੂਤ, ਚਲਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਬੈਠਾ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਖੇਤਰ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਬਲਦ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ ਤੇ ਉੱਚਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਚੌੜੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਲਾਲ ਰਸ ਧਾਰਾਂ ਚੁੱਚੀ ਤੋਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਾਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਚਲਦੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਂਝੇ ਵਛੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ; ਚੰਗੀਆਂ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਰ ਥਾਂ, ਥਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਰਸਤੇ ਮਾਪਦੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰਾਂ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ। ਗਿਆਨਵਾਨ, ਕਵੀ, ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ; ਜਾਣਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ, ਨਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦਰਸ਼ਨਯੋਗ ਹੈ, ਹੱਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣ ਯੋਗ, ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਵਾ, ਬੱਚੇ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਲਈ; ਉਹ, ਸੂਰਜ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਦਿਖਿਆ, ਗਰਭਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਖੇ, ਦਾਨੀ। ਅਗਨੀ, ਕਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭੋਗ ਦਿੱਤਾ, ਇਨਾਮਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ? ਜਦ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਾ, ਸੱਚੀ ਗੀਤ ਨੂੰ ਉਭਾਰ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਸੁਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ, ਇਸ ਬਚਨ ਨੂੰ—ਮਹਾਨ, ਸਵੈ-ਸੰਭਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਭੋਗ ਵਾਲਾ; ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪੀਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ; ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਮੈਂ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ, ਅਗਨੀ। ਉਹ ਰਖਵਾਲੇ, ਅਗਨੀ, ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਹੀਂ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚੇ; ਤੂੰ ਉਹ ਸੱਚੇ, ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਬਚਾਏ; ਵੈਰੀ, ਦੂਜੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕੇ। ਜੋ ਕੋਈ, ਅਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜਾ—ਚਾਹੇ ਕੁਕਰਮੀ ਜਾਂ ਵੈਰੀ—ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਆਵੇ; ਸਾਡਾ ਰੂਪ ਮੰਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ; ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਨੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਘੁਟਿਆ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੁਤ੍ਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ, ਰੋਸ਼ਨ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ। ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਅਗਨੀ, ਤੇਰੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਣ, ਕਵੀ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਦੀਵੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ; ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੀਦੇ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ, ਰਥ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ। ਅਜੀਬ, ਕਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਬੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੋੜਦਾ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ, ਰੋਸ਼ਨ; ਉਸ ਦੀ ਲਪਟ ਹਵਾ ਦੇ ਪੀਛੇ, ਤੇਜ਼ ਭਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਵਧਦੀ। ਨਾਂ ਵਿਰੋਧੀ, ਨਾਂ ਵੈਰੀ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਅੰਨ੍ਹੇ, ਨਾਂ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ; ਸਦੀਵੀ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ, ਮਹਾਨ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਦਾਨੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪੱਥਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀੜਨ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਦ, ਦੋਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜੀਵਤ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ; ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਆਇਆ, ਚਮਕਿਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਦੂਰ ਨਹੀਂ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ, ਤਿੰਨ ਚਮਕਦਾਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ, ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ; ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੁਤ੍ਰ। ਉਹ ਹੀ ਉਹ ਹੁਤ੍ਰ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੀਦੇ ਵਸਤੂਆਂ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਭੇਟ ਕਰਦਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨੀ, ਬਚਨ ਦਿੱਤਾ, ਦਾਨੀ ਵਾਂਗ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹੈ; ਤਾਕਤਵਰ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ 'ਤੇ ਆ। ਨਾਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ, ਨਾਂ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ, ਨਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ; ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਖੋਜਦੇ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਅਧਰਮੀ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਚਮਕਦਾਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਦੇ ਪੈਰਕਾਰ ਬਣੀਏ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਨੇ ਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਨ ਲਈ, ਸੰਗਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ; ਦੋ ਲੋਕ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੰਪਦੇ, ਪਿਆਰੇ, ਪੂਜਯੋਗ ਆਸਰੇ ਨੂੰ ਸਵਿਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪੂਜਕ ਦੁਆਰਾ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈਂਦੇ, ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੇ, ਰਸਤੇ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰੱਖਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ, ਲੋਕ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਨਮ, ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅਮਰ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, ਤੁਸੀਂ, ਹੁਤ੍ਰ, ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ, ਪਿਆਰ, ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।