ਅਗਨੀ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜ-ਪਦ ਲਈ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਵੇਂ ਹੀ ਦਾਨੀ ਲੋਕ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਅਗਨੀ ਦੇ ਉਜਾਲੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਾਂ। ਜਦ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਜ ਦੇ ਯज्ञ-ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀੜ ਕੇ, ਪੁਰਾਤਨ ਰੀਤ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਘੀ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਯज्ञ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਗਨੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਹੈ; ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਭੇਟ ਦਾ ਅਸਵਾਦ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਭਾਸ਼ੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯज्ञ ਲਈ ਕੁਸ਼ ਪਸਾਰਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਆਸਰਾ ਇੰਦਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਅਮਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਵਣ; ਪਵਿੱਤਰ, ਇੱਛਤ, ਦੇਵ-ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੁਲਣ। ਰਾਤ ਤੇ ਭੋਰ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਸਜੀਆਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਆਉਣ; ਦੋ ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਵਾਂ, ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੈਠਣ। ਮਿੱਠੀਆਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਚੁਸਤ, ਦੇਵ-ਹੋਤਾਰ, ਗਿਆਨੀ, ਅੱਜ ਲਈ ਯज्ञ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ। ਹੋਤਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ; ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ, ਇਲਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਮਹੀ—ਇਹ ਯੋਗ ਲੋਕ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ। ਅਦਭੁਤ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਹੁ-ਰੂਪੀ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਸਾਡੀ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ, ਧਨ-ਦਾਇਕ, ਆਸਰਾ ਤੇ ਆਧਾਰ ਵਜੋਂ ਵਿਅਪਕ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵ-ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਹੇ ਵਣ ਦੇ ਸੁਆਮੀ; ਅਗਨੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੂਸ਼ਨ, ਮਰੁਤਾਂ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵਾਯੂ, ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ, ਗਾਯਤ੍ਰੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ। ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਆ, ਇੰਦਰ, ਸੱਦਾ ਸੁਣ, ਤੂੰ ਯज्ञ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਲਈ ਤਾਜ਼ਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਤੁਤਿ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਬਚਨ ਤੇ ਸੋਚ; ਪਿਆਰੇ ਹੋਤਾਰ, ਵਸੁਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ। ਉਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਲਈ ਅਗਨੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਜਗਾਉਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਦੀ ਲਪਟ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਤੀਬਰ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟਾਂ, ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਅਗਨੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਭਰਗੂ ਲੋਕ, ਜੋ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਯਮ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਸਰਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸਤੁਤਿ ਕਰੋ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ, ਵੈਭਵਸ਼ਾਲੀ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ; ਜਿਉਂ ਇੱਕ ਸੈਨਾ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਉਂ ਅਸਮਾਨੀ ਬਿਜਲੀ; ਅਗਨੀ ਆਪਣੇ ਜਬੜੇ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗੀ ਵਾਂਗ ਥੱਲੇ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸਤੁਤਿ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇਗਾ? ਕੀ ਉਹ ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ? ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਚਿਹਰਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਸ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤਿ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਘੀ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਅਗਨੀ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ, ਉੱਚੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਭੇਜਦਾ, ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ। ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਅਡੋਲ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਭਾਵਾਨ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਜੋ ਚਲੇ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹਨ, ਜੋ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਸੌਂਦੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਹੋਤ੍ਰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਂਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਚ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ; ਲੂਚੀਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹਨ। ਅਮਰ ਦੇ ਦੁੱਧ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਆਸਨ ‘ਤੇ ਆਏ; ਜਦ ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ, ਭੇਟ ਲੈਂਦੇ, ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਜੁੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਰੂਪ ਦਿਖਾਉਂਦੇ, ਇੱਕੋ ਉਦੇਸ਼, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੇ; ਫਿਰ, ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਭੇਟ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਰਸਤੇ ਦੀ ਲਗਾਮ ਫੜਦਾ, ਰਥ-ਸਵਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ। ਦੋ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਕੋ ਗਰਭ ਜਨਮ, ਜੋੜੇ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦੇ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵਾਂਗ, ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ, ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਦੇ, ਪੀੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜਰ। ਦਸ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀਆਂ; ਅਸੀਂ ਮਾਨਵ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ; ਤੀਰ ਦੇ ਢਲਾਨ ‘ਤੇ, ਨਵੇਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਜੋ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ‘ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਗਊਪਾਲ ਵਾਂਗ; ਇਹ ਵਿਅਪਕ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਲੂਚੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਪਸਾਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਇਹ ਬਚਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ; ਦਇਆਲੂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ‘ਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਗਿਆਨੀ; ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ, ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ—ਉਹ ਆ ਚੁੱਕਾ, ਜਾਣਦਾ, ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੁਕਮ ਹਨ, ਭੇਟਾਂ ਹਨ; ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਤਾਕਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ, ਪਰ ਕੋਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛ ਸਕਦਾ; ਗਿਆਨੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਮਝਦਾ; ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਆਖਰੀ ਬਚਨ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਅਟੱਲ ਹੈ। ਉਸ ਕੋਲ ਭੇਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਉਂਦੇ, ਤੇਜ਼ ਆਉਂਦੇ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣਦਾ; ਉਹ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਯज्ञ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ, ਨਿਰਵਿਕਾਰ, ਬੱਚਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਕੰਮ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ। ਜਦ ਉਹ ਚਲਦਾ, ਯज्ञ-ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਹਾਜ਼ਰ, ਨਵੇਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਕੰਮ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਛੁਹਦੇ, ਜਦ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਜਗ੍ਹਾ ਆਉਂਦੇ। ਉਹ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਵੇਦੀ ‘ਤੇ ਰੱਖੀ; ਅਗਨੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੱਚ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ। ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸਤੁਤਿ ਕਰਦਾ, ਤਿੰਨ-ਸਿਰ, ਸੱਤ-ਕਿਰਣਾਂ, ਨਿਰਵਿਕਾਰ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ; ਸਥਿਰ ਤੇ ਚਲਦੇ ਰਸਤੇ ‘ਤੇ ਬੈਠਾ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਖੇਤਰ ਭਰਦਾ। ਮਹਾਨ ਸਾਂਡ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਉੱਚਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ; ਉਹ ਵਿਅਪਕ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚੋਟੀ ‘ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਾਲ ਧਾਰਾਂ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਉਫਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਾਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਚਲਦੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਂਝੇ ਬੱਝੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਦੀਆਂ, ਰਸਤੇ ਨਾਪਦੀਆਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਦੇਹਾਂ ‘ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ। ਗਿਆਨੀ, ਕਵੀ, ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਅਮਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਨ ਨਾਲ; ਜਾਣਨ ਦੀ ਈੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਦਰਿਆ ਵੇਖਦੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਹੱਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਿਖਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਬੱਚਾ ਜੀਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ, ਸੂਰਜ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਗਰਭਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਿਖਿਆ, ਹੇ ਦਾਨੀ। ਅਗਨੀ, ਕਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਇਨਾਮਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ? ਜਦ, ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਸਤੁਤਿ ਨਿਭਾਉਂਦੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।