ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਯਜਮਾਨ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਭਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਗਰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕ ਉਠਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਂਗ ਉਸਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਫੜਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਸੁਚਾਰੂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਚੁਸਤ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਮੁੜ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਧਾਪੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਵੀਂ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਨਵੀਂ ਉੱਤਪੱਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਦੇ ਥੱਕਦੀ ਨਹੀਂ। ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਅਗਨਿ, ਮਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਧਾਪੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਧਾਰ ਕੇ, ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਹਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਬਾਜ਼ ਵੀ ਉਸਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ। ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ, ਸਾਹ ਲੈ। ਜੋ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਕਵਚ ਵਾਂਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।" "ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਆਹੁਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ ਵਧ ਪਸੰਦ ਆਵੇ। ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨਾ ਜਿੱਤ।" "ਰਥ, ਨੌਕਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦਿਉ। ਸਾਡੇ ਵੀਰਾਂ, ਦਾਨੀਆਂ, ਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ।" "ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼-ਪ੍ਰਥਵੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆ। ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਜੌ ਲਈ, ਲੰਮੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਚੰਗਾ ਚੁਣਨ।" ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਚਮਕ, ਰੂਪ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਚਿੱਤ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ, ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਮਕਦਾਰ, ਪਿਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਸੱਤ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਸਾਂਡ ਨੂੰ ਦੁੱਧਣ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਤੀਜਾ, ਦਸ-ਮੱਤ ਵਾਲਾ, ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ, ਗਹਿਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਂ-ਭੈਂਸ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾੜੀਆਂ, ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਟਹਿਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਨਮ-ਲਾਈਨਾਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਣਹਾਨੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਉਹ ਨਵੇਂ, ਹੇਠਲੇ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੱਦੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲੈਣ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਤੂੰ ਮਾਨਵ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹਰ ਥਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਦੋਂ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹਵਨ-ਅਗਨਿ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਹਿਨ੍ਹਿਨਾਉਂਦਾ, ਅਜਰ, ਅਟੁੱਟ; ਉਸਦਾ ਰਸਤਾ, ਹੇਠਲੇ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ, ਕਾਲੀ ਜੀਭ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ, ਉਹ ਰਾਜ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਥ ਵਾਂਗ, ਲਾਲ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੋਂ, ਕਾਲੇ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਪੁੱਤਰ, ਤਾਕਤਵਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵੀਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਵ੍ਰਤਧਾਰੀ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਆਰਯਮਨ, ਦਾਨੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ, ਚੱਕਰ ਕਦੇ ਧੁਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਦਬਾਉਂਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦਿਵ੍ਯ, ਵੱਡਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਨਵੇਂ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨੌਜਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਮਹਾਨ ਧਨ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਧਨ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਅਡੋਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਧਾਰੀ। ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਦੋ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਤੇ ਸੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਡਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਤ੍ਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ, ਚੌਕਸ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਸੁਣੇ। ਅਗਨਿ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਧਨ ਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲੇ। ਅਗਨਿ, ਗਰਜਦੀਆਂ ਲੂਆਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਲਈ ਆਹੁਤੀ ਲੈ ਕੇ ਚੜ੍ਹੇ। ਦਾਨੀ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ, ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ। ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਧਾਗਾ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸੋਮ ਪੀੜਿਆ। "ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਮਿੱਠੀ ਆਹੁਤੀ ਲਈ, ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਜੋ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਵਾਲੇ ਲਈ।" ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਦਭੁਤ, ਅਗਨਿ ਮਿੱਠੀ ਆਹੁਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗ੍ਯ। ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਅਗਨਿ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। "ਇਹ ਮੇਰਾ ਚਿੰਤਨ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਜੀਭ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਸਿੱਧਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੀ ਬੈਠਕ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਦੇਵਪ੍ਰਸੰਨ ਆਸਰਾ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।" "ਉੱਚੇ, ਅਮਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਵਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਦਿਉ; ਪਵਿੱਤਰ, ਲੋੜੀਦੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੁਲਣ।" "ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ, ਸਜੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਇਕੱਠੇ ਆਉਣ; ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਵਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬੈਠਣ।" "ਮਿੱਠੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਨਾਲ, ਚੌਕਸ, ਦਿਵ੍ਯ ਹੋਤ੍ਰ, ਗਿਆਨੀ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।" "ਪਵਿੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੋਤ੍ਰ ਹੈ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ, ਇਲਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਮਹੀ, ਇਹ ਯੋਗ੍ਯ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ।" "ਉਹ ਅਦਭੁਤ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਹੁ-ਰੂਪੀ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਸਾਡੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ, ਧਨ ਲਈ, ਆਧਾਰ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਾਲ ਫੈਲ ਜਾਵੇ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਨਪਤੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਤੱਤ ਭੇਜੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਆਹੁਤੀਆਂ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਪੂਸ਼ਣ, ਮਾਰੁਤਾਂ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵਾਯੂ, ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ, ਗਾਯਤ੍ਰੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਆਹੁਤੀ ਦਿਉ।" "ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਈ ਆ, ਇੰਦਰ, ਸੱਦਾ ਸੁਣ, ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ।" "ਮੈਂ ਅਗਨਿ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਲਈ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਮਹਾਨ ਸਤੁਤੀ ਲੈ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਚਿੰਤਨ। ਪਿਆਰਾ ਹੋਤ੍ਰ, ਵਸੁਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ।" "ਉਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਲਈ ਅਗਨਿ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਜਗਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਸਦੀ ਲੂ, ਆਕਾਸ਼-ਪ੍ਰਥਵੀ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੀ ਹੈ।" "ਉਸ ਦੀਆਂ ਤੀਬਰ, ਅਟੱਲ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੂਆਂ, ਤੇਜ਼ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਗਨਿ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ।" "ਭਰਗੁ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ, ਯਮ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਭੀ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਧਾਰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਹੀ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ, ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।" "ਉਸਦੀ ਧੁਨੀ ਵਧੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ, ਫੌਜ ਵਾਂਗ, ਵਿਦ੍ਯੁਤ ਵਾਂਗ। ਅਗਨਿ ਆਪਣੇ ਜਬੜਿਆਂ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਂ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਧਾ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਕੀ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇਗਾ? ਕੀ ਉਹ ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ? ਉਸਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਾਡੇ ਚਿੰਤਨ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਸ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਭਗਤ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਧਰਤੀ-ਆਕਾਸ਼, ਉਸਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।