ਸੁਣੋ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਪੂਜਣਯੋਗ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗਾਂ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਤਦ ਆਰਯਮਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਔਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ। ਉਹ ਇਸ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗਿਆਨ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਸ਼ੂਰੀਰਤਮ ਕੰਮ ਸਾਡੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਨਾ ਲੰਘਣ, ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਤਨ ਮਹਾਨਤਾ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ, ਤੇਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਵੀ ਨਵਾਂ ਹੈ, ਅਦਭੁਤ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਧੁਨੀ ਵਾਂਗ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ, ਦਧਿਆੰਗ, ਅੰਗਿਰਸ ਸਨ; ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾ, ਕਣਵਾ, ਅਤ੍ਰੀ, ਮਨੂ—ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗਿਆਨ ਪਾਇਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਅਸੀਂ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪੁਜਾਰੀ ਹੋਮ ਕਰੇ, ਇੱਛਤ ਦਾਨ ਮਿਲਣ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੈਨਾ ਬਲਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਲਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਅਸੀਂ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਸੰਕੇਤ, ਗੀਤ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਘਰ ਬਣਾਏ, ਬਹੁਤ ਘਰ ਬਣਾਏ। ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਗਿਆਰਾਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆਰਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਅਗਲੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ, ਅਗਨੀ ਲਈ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੂਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਕੱਪੜਾ ਪਾਉ, ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਬਲਦ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹਵਨ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਲੇ ਤੇ ਚਿੱਟੇ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਉਸ ਲਈ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਪਾਰ ਲੰਘਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਾਵਾਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੋਈ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵਹਿੰਦੀ ਜੀਭ, ਸਾਥੀ, ਢੇਰ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਮਨੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕਾਲੀਆਂ, ਕਾਲੀ ਤੇ ਚਿੱਟੀ, ਉਹ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇਜ਼, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਤੋਂ ਉਹ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਵਾਧਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਕਾਲਾ ਬੱਦਲ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਖੇਤਰ ਨੂੰ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ, ਗੜਗੜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਮਕਦਾ ਹੈ। ਭੂਰੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕੋਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਸੀੰਗਾਂ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਫੜਨਾ ਔਖਾ। ਜੋ ਸੁਧਰਿਆ ਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਦਾ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਮੁੜ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਚਲਾਕ, ਲੰਮੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਕੱਠੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੇ, ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗੁੱਸੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਮੁੜ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨਵੀਂ, ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਬੁਢ਼ਾਪੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨੌਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ, ਚੀਲ ਰਸਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ, ਸਾਹ ਲੈ; ਜੋ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਤਾਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਘਾਟੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਖਤਰ ਵਾਂਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਹਵਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਾੜੇ ਹਵਨ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮਿਲੇ। ਰਥ ਲਈ, ਜਹਾਜ਼ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਸਤਾ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਦਿਓ; ਸਾਡੇ ਵੀਰਿਆਂ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਦਾਨੀਆਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਰ ਲੰਘਣ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਆਵੇ; ਗਾਂ ਅਤੇ ਜੌ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਲੰਮੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਲਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੁਣਨ। ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਤੇਜ ਰੂਪ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਜਨਮਿਆ; ਜਦੋਂ ਵਿਚਾਰ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਮਕਦਾਰ, ਪਿਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਦਾ ਸੁੱਤਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਸੱਤ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਇਸ ਬਲਦ ਦੀ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਤੀਜਾ, ਦਸ ਗੁਣਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਗਹਿਰਾਈ ਤੋਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਂ-ਭੈਂਸ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਸੋਮੇ ਦੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਮਾਤਰੀਸ਼ਵਾਨ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਟਹਿਣੀਆਂ, ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਡਾਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਦੋਵਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਨਮ ਰੇਖਾਵਾਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਕਸ਼ਤ, ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਉਹ ਨਵੇਂ, ਹੇਠਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਤੂੰ ਮੌਤੀਆਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹਵਨ-ਅਗਨਿ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਹਿਨ੍ਹੇਰਦੀ, ਨਾ ਬੁੱਢੀ, ਨਾ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੀ; ਉਸ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਹੇਠਾਂ ਹਨੇਰਾ, ਕਾਲੀ ਜੀਭ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ, ਉਹ ਖੇਤਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਰਥ, ਜੋ ਜੁਤਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਲਾਲ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ, ਕਾਲੇ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਪੁੱਤਰ, ਤਾਕਤਵਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਵੀਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵਰੁਣ, ਪੱਕੇ ਸੰਕਲਪ ਵਾਲੇ, ਮਿਤ੍ਰ, ਆਰਯਮਨ, ਦਾਨੀ, ਖੁਸ਼ ਹਨ; ਜਦੋਂ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਪਹੀਏ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਧੁਰੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ। ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾ, ਜੋ ਦਬਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਤੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਦਿਵਿਆ, ਵਧੀਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ, ਸਦਾ ਨਵੇਂ, ਨੌਜਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਸਭਾ ਵਿੱਚ। ਸਾਨੂੰ, ਤੂੰ ਦੌਲਤ, ਚਮਕਦਾਰ, ਘਰ ਵਾਲੀ, ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਆਧਾਰ; ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੋਵਾਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਤੇ ਸੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਤ੍ਰ, ਮਨਭਾਵਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਸੁਣੇ; ਅਗਨੀ, ਜੋ ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦਿਖਾ ਕੇ ਦੌਲਤ ਤੇ ਭਾਗ ਲਿਆਉਣ। ਅਗਨੀ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਈ ਲਈ ਹਵਨ ਚੁੱਕ ਕੇ ਚੜ੍ਹੇ; ਉਹ ਦਾਨੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ, ਧੁੰਦ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਈਏ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਲਿਆ; ਪੁਰਾਣਾ ਧਾਗਾ ਵਧਾ, ਉਸ ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਜਿਸ ਨੇ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਲਈ ਆ, ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਜੋ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭਦਾ, ਭਗਤਿ ਵਾਲੇ ਉਪਾਸਕ ਲਈ। ਸ਼ੁੱਧ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਦਭੁਤ, ਅਗਨੀ ਮਿੱਠੇ ਹਵਨ ਦਾ ਆਸਵਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗਯ। ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਸੋਚ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਜੀਭ ਵਾਲੇ, ਸਿੱਧੀ ਤੈਨੂੰ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ। ਜੋ ਪੁਨੀਤ ਕਾਸ਼ਤ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਆਸਰਾ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ। ਵੱਡੇ, ਅਮਰ, ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਵਧਣ; ਪਵਿੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਦਿਵਿਆ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੁਲਣ। ਰਾਤ ਤੇ ਸੁਵੇਰ, ਸਜਦੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਆਉਣ; ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਵਾਂ, ਹਵਨ-ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬੈਠਣ। ਮਿੱਠੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਵਧਾਨ, ਦਿਵਿਆ ਹੋਤ੍ਰ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਇਹ ਯਜਨਾ ਕਰਣ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ। ਪਵਿੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਹੋਤ੍ਰ; ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤੀ, ਇਲਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਤੇ ਮਹੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਯੋਗਯ ਹਵਨ-ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਆਸਥਾ ਨਾਲ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪੂਰਵਜਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਹੋਏ।